W środowy wieczór zespół VMS Elit Vetlandy zdołał pokonać na własnym torze ekipę Piraterny Motala w stosunku 52:37 i wywalczył tym samym tytuł najlepszej drużyny w Szwecji. Droga na szczyt tego zespołu nie była jednak spacerkiem. 

VMS Elit Vetlanda już przed rozpoczęciem ligowych zmagań było stawiane w roli faworyta do tytułu mistrzowskiego, obok Drużynowego Mistrza Szwecji z minionego sezonu - Piraterny Motala. Oba te zespoły na papierze ewidentnie wyglądały na najmocniejsze. Zespół prowadzony przez Bosse Wirebranda prezentował się na mocny i wyrównany. Na jego czele stali zawodnicy tej klasy, jak Jarosław Hampel, Emil Sajfutdinow czy Jason Crump, a o sile drugiej linii mieli stanowić żużlowcy, którzy mogliby być filarami niejednej z ekip startującej w Elitserien - Martin Vaculik, Thomas Jonasson i Leon Madsen.

Drużyna z Vetlandy szybko potwierdziła swoje mistrzowskie aspiracje, wygrywając cztery pierwsze spotkania rundy zasadniczej. Zespół Wirebranda pokazał też tym samym, iż przedsezonowe prognozy nie zostały wyssane z palca. W dodatku VMS Elit z wyjątkiem meczu w Sztokholmie, który wygrało 46:44, we wszystkich trzech pozostałych odnosiło pewne zwycięstwa. Po raz pierwszy w tym sezonie, Vetlanda goryczy porażki doznała 29 maja, kiedy to poległa na wyjeździe, w starciu z groźną Dackarną Malilla 47:43. VMS Elit szybko się zrehabilitowało, pokonując tydzień później na własnym torze, w stosunku 51:39 głównego przeciwnika w walce o mistrzowską koronę - Piraternę Motala.

Wliczając to zwycięstwo, podopieczni Wirebranda po porażce na torze w Malilli odnieśli aż pięć ligowych zwycięstw z rzędu. Dobra passa VMS Elit została przerwana dopiero 24 lipca w Vastervik, gdzie walczące o fazę Play Off Vastervik Speedway pokonało Vetlandę 48:42. Vetlanda w tym czasie borykała się jednak z plagą kontuzji. Już od ponad miesiąca pauzował Jarosław Hampel, a oprócz Polaka w meczu w Vastervik nie pojechali również kontuzjowani Thomas Jonasson i Jason Crump, który złamał obojczyk. Kontuzje to z pewnością największa bolączka Bosse Wirebranda w tym sezonie, aczkolwiek po mimo licznych absencji zawodników VMS Elit Vetlandy, spowodowanych problemami ze zdrowiem, ekipa ta i tak zdołała sięgnąć po tytuł mistrzowski.

Jarosław Hampel (kask żółty) z powodu kontuzji nie startował przez połowę rundy zasadniczej Elitserien.

Po konfrontacji w Vastervik, VMS Elit już do końca rundy zasadniczej naprzemiennie wygrywało i przegrywało, ostatecznie wygrywając rundę zasadniczą, dzięki czemu zapewniło sobie bezpośredni awans do półfinałów fazy Play Off rozgrywek szwedzkiej Elitserien. Tam na drużynę z Vetlandy czekała trzecia po rundzie zasadniczej Dackarna Malilla i czwarta Indianerna Kumla. Bez niespodzianki ekipa Wirebranda jako swojego przeciwnika wybrała Indian, którzy w półfinałach znaleźli się dzięki wygraniu dwumeczu ćwierćfinałowego z Hammarby Sztokholm.

Pierwszy mecz półfinałowy, dość nieoczekiwanie zakończył się pewnym zwycięstwem Indianerny, która przed własną publicznością pokonała Vetlandę w stosunku 50:40. Taki rezultat zwiastował duże emocje przed rewanżowym starciem na torze w Vetlandzie. W nim jednak swoją klasę pokazali zawodnicy VMS Elit, pokonując zespół z Kumli aż 58:32. Udowodnili tym samym, iż jak najbardziej to oni zasłużyli na jazdę w wielkim finale rozgrywek. 

W nim natomiast, zespół Wirebranda trafił na triumfatora drugiego dwumeczu półfinałowego - Piratów z Motali. W finale spotkały się zatem dwie najlepsze drużyny sezonu zasadniczego. Faworytem finałowej konfrontacji wydawała się ekipa z Vetlandy, przystępująca do niej jedynie bez Martina Vaculika. Piraterna natomiast nie mogła skorzystać z jazdy kontuzjowanych Przemysława Pawlickiego oraz Linusa Sundstroema. Po bardzo zaciętym meczu w Motali, Piraterna zdołała wygrać, ale tylko dwoma punktami - 46:44. Taki wynik przed rewanżem na własnym torze, w lepszej sytuacji stawiał Vetlandę. W dodatku podczas pierwszego spotkania finałowego kontuzji nabawił się Piotr Pawlicki i nie wystąpił dzień później w rewanżu. To spowodowało, iż przed rozpoczęciem rewanżowego pojedynku mistrzowski tytuł na wyciąnięcie ręki mieli podopieczni Wirebranda. Ogromnej szansy nie zmarnowali i pokonali Piratów 52:37, z nawiązką odrabiając straty z pierwszego meczu. W ten oto sposób VMS Elit Vetlanda sięgnęła po tytuł Drużynowego Mistrza Szwecji na rok 2012. 

Jeden z liderów Vetlandy - Emil Sajfutdinow podczas pierwszego meczu finałowego