W sobotę w Goeteborgu w czasie drugiego turnieju Grand Prix zdobył 8 punktów. W półfinale startował z bardzo słabego drugiego pola startowego i zajął w nim IV miejsce, co dało mu VII pozycję w zawodach. Następnego dnia we Wrocławiu, liderując Polonii Bydgoszcz,  zdobył 14 punktów i bonus, jako jedyny pokonując Jasona Crumpa. Mowa oczywiście o Emilu Sajfutdinowie, który po wrocławskim meczu znalazł chwilę, żeby porozmawiać z dziennikarzami, nie tylko o zawodach.

Pytany o wrażenia z udanego dla niego meczu, sympatyczny Rosjanin o dziwo znalazł w swojej jeździe niedoskonałości: - Nie mogłem dopasować się dzisiaj na startach, udało mi się to dopiero pod koniec zawodów. Było ciężko, tor był przyczepny, a ja miałem przygotowany motor tak, żeby był szybki w trasie. Nie chciałem zmieniać ustawień, żeby nie stracić tej szybkości. W dziewiątym wyścigu podjechałem ostro po Daniela Jeleniewskiego, ale nie dotknąłem go. Być może się przestraszył, albo wpadł w jakąś koleinę i dlatego odjechał pod bandę. To jest żużel, każdy pojechałby tak samo. W dziesiątym wyścigu wpadłem na wyjściu z drugiego łuku w koleinę i spadła mi noga z haka. O mało co się nie wywróciłem. Wykorzystał to Crump i mnie wyprzedził, szkoda bo była szansa na dwa punkty. Jestem zmęczony po wczorajszym turnieju i drodze ze Szwecji do Wrocławia. W busie trudno jest spać w czasie drogi, to nie to co wygodne łóżko w domu. Cieszę się, że dzisiaj wszystko się dobrze układało i mimo zmęczenia zdobyłem dużo punktów. Tym bardziej, że mecze wyjazdowe gorzej mi wychodziły. Udało się jednak dopasować sprzęt. Wrocławski tor jest teraz torem do walki, w odróżnieniu do starego, gdzie o wszystkim decydował start. Mnie się bardzo spodobał. Dzisiaj było dużo wyprzedzanek. Sześć punktów to nie jest duża strata i myślę, ze powalczymy w Bydgoszczy o bonus. Wrocław na pewno też, bo to mocny zespół.

Czego zabrakło pomimo siły jaką dysponowała Polonia. – Dzisiaj zabrakło nam chyba znajomości toru. Nie potrafiliśmy dopasować motocykli, bo trudno było zdecydować, czy mają być szybkie na starcie, czy w trasie. Pierwsze biegi na jeszcze bardzo równym torze, udało się wygrać dzięki wygranym startom. Później gospodarze coś zmienili w ustawieniach motocykli i byli lepsi.

Emil ocenił sobotni turniej Grand Prix i problemy jakie mieli zawodnicy startujący w niebieskich kaskach: - Wczoraj w Goeteborgu mieśmy twardy tor pełen błotnej mazi, szczególnie na tym nieszczęsnym drugim polu startowym. Mocno się tam ślizgaliśmy, bo kiedy przy starcie koło nabiera tej błotnej nawierzchni, to po puszczeniu sprzęgła ślizga się zamiast jechać. Taka nawierzchnia wymaga też odpowiednich silników, które pozwolą na szybki wyjście ze startu. Byli zawodnicy którym się udawało dobrze wychodzić ze startu na drugim polu. Stawka w Grand Prix jest tym roku bardzo wyrównana. To będzie ciężki sezon w cyklu, trzeba być maksymalnie skoncentrowanym i zachować spokój. Wierzę w siebie i będę starał się zdobywać jak najwięcej punktów i walczyć o dobre miejsce.

Sajfutdionow cieszy się ze zmian personalnych w drużynie i chętnie opowiadał o nowych kolegach i ich problemach: - W naszą drużynę dobrze wpasował się Grzesiek Walasek. To bardzo dobry kolega, pomaga tworzyć świetną atmosferę. Zawodnicy są mocniej związani z sobą, a Grześ wprowadza dużo luzu. Denis Gizatulin odczuwa na własnej skórze różnicę pomiędzy I ligą a ekstraligą. Pamiętam starty w pierwszej lidze, kiedy zdarzały się „łatwe” biegi. Tutaj każdy wyścig jest w bardzo mocnej stawce. To pierwszy rok Denisa w tym towarzystwie i jest mu trudno. Uważam, że nie jesteśmy słabą drużyną, będziemy na pewno starać się wygrywać mecze.

Dwukrotny Indywidualny Mistrz Świata Juniorów wyraził swoją opinię na temat zmian jakie zaszły w formule wyłaniania najlepszego młodzieżowca globu: - Nowa formuła wyłaniania mistrza świata juniorów jest ciekawsza i lepsza dla zawodników w tej kategorii wiekowej. Tych najlepszych na pewno przygotuje do startów w Grand Prix, będą wiedzieć co ich tam czeka. Będą się uczyć pilnować swoich punktów w poszczególnych zawodach, żeby nie tracić pozycji. Moimi faworytami w tym roku są Jurica Pavlic, Darcy Ward i Tai Woffinden – jeżeli wystartuje.

Zapytany o starty w Drużynie Narodowej Rosji odpowiedział bez wahania. - W DPŚ będę bronił barw drużyny Rosyjskiej. Myślę, że to ważne dla rozwoju żużla w Rosji. Polskich zawodników jest tak dużo, że macie w czym wybierać. Poza tym chyba nie ma chęci ze strony szefów polskiej kadry, żebym pojawiał się w waszych barwach. Myślę, że Holta wystarczy.

Furorę w I lidze robi łotewski Lokomotiv. Nasz rozmówca chętnie wyraził swoją opinię na temat fenomenalnej postawy Łotyszy. - Zawodnicy tej drużyny świetnie znają swój tor i wykorzystują ten atut. Znają na nim wszystkie ścieżki, są bardzo szybcy. Trzeba znać ich specyficzny tor i umieć na nim jechać, a oni to potrafią. Pamiętam, że ten tor ma dziwną piaskową nawierzchnię, trzeba umieć na niej jechać. Lokomotiv posiada w swoim składzie bardzo mocnych zawodników, jak bracia Lagutowie. To ambitny zespół i ambitni zawodnicy którzy chcą wygrywać.