Jednym z perspektywicznych, niemieckich żużlowców jest Erik Riss. Ma on na koncie dwa tytuły Indywidualnego Mistrza Świata na długim torze, w tym roku startował również w zmaganiach juniorskiego czempionatu w klasycznym speedway'u. Zapraszamy na rozmowę z młodym reprezentantem Niemiec.

Kilka słów o ostatnim tegorocznym finale Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów, który odbył się w Gdańsku. Trzecie miejsce to dobry wynik na pożegnanie z wiekiem młodzieżowca, niestety końcowy rezultat nie był tak dobry, abyś włączył się do walki o końcowe podium całego czempionatu.
– Tor w Gdańsku był dosyć trudny, bardzo twardy i trudno było znaleźć na nim szybko odpowiednie ustawienia. Potrzebowałem kilku wyścigów i zajęło trochę czasu, zanim udało mi się to zrobić. W półfinale i finale było już z ustawieniami całkiem dobrze. Następnie w biegu finałowym zaliczyłem upadek po sytuacji z Patrickiem Hansenem w drugim łuku. W powtórce musiałem użyć swojego rezerwowego motocykla, a ustawienia w nim były całkiem inne. Z tego powodu nie poszło mi już dobrze i przyjechałem daleko z tyłu, za pierwszą dwójką. Mimo wszystko to trzecie miejsce było dla mnie dobre. Nie zdobyłem jednak zbyt wielu punktów, w granicach 11, a to nie było to, czego oczekiwałem. Ostatecznie jestem szczęśliwy z ponownego występu w biegu finałowym.

Co zatem poszło nie tak w poprzednich rundach? Występy w King’s Lynn i Pardubicach nie były na pewno takimi, jak ten w Gdańsku. 11 punktów w obu turniejach dawałoby Ci szansę na walkę o tegoroczne medale.
– Zacząłem jeździć na klasycznym żużlu dopiero około cztery i pół roku temu.  Ten sezon był moim czwartym. Nadal jestem bardzo młody i niezbyt doświadczony, jeśli chodzi o speedway. Muszę się jeszcze wiele nauczyć odnośnie ustawień. Mam nieco starszych mechaników, którzy w żużlu nie mają większego doświadczenia. Robię zatem wszystko sam, nadal muszę poszerzyć swoją wiedzę. Czasami całkowicie nie trafiam z ustawieniami i nie mogę z tym nic zrobić. W Pardubicach jest naprawdę duży tor, nie trzeba być tam najlepszym zawodnikiem, wystarczy mieć odpowiednią moc w sprzęcie. Ja jej nie miałem, dlatego tylko walczyłem o jakiekolwiek punkty.

A co jeśli chodzi o Twój występ w King’s Lynn? To był pierwszy turniej, który odbył się w Anglii. Sam startujesz na Wyspach Brytyjskich, na torach Premier League (Erik Riss zajął tam 4. miejsce, inkasując jednak tylko 8 punktów - przyp. red.).
– Najprawdopodobniej oczekiwałem najlepszej zdobyczy punktowej w tym miejscu, ponieważ to był angielski tor, dosyć ciasny, a ja lubię takie obiekty. Zmagałem się tam jednak z problemami. Byłem wówczas dosyć zdenerwowany, ponieważ sam nałożyłem na siebie sporo presji, chcąc pojechać dobrze. W pierwszym biegu miałem upadek, następnie zdobyłem 1 punkt. Nie szło to tak, jak sobie zaplanowałem, przez co byłem sfrustrowany. Pod koniec jechałem już jednak znacznie spokojniej i udało mi się ostatecznie wejść do finału.

Ostatnie pytanie o występy juniorskie. W tym roku skończyłeś 21 lat, a co za tym idzie żegnasz się z wiekiem juniora. Niestety, zacząłeś występy na żużlu trochę za późno, aby osiągnąć jakiś lepszy wynik. Jakie są jednak Twoje oczekiwania wobec startów już jako senior? Następnym poziomem światowej rywalizacji jest w końcu cykl Speedway Grand Prix.
– To cel, który będę się starał osiągnąć. Z pewnością dobrze było startować w finałach Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów.  To, że mnie tam już nie będzie, nie ma jednak większego znaczenia. Będę pracował, aby osiągnąć swoje cele, krok po kroku, powoli. Nie obchodzi mnie, czy awansuję do Grand Prix w ciągu 5, czy 10 lat – to nie ma dla mnie znaczenia. 

Będzie to jeden z Twoich celów na przyszłość, jednak nie powinniśmy zapominać, że jesteś dwukrotnym Indywidualnym Mistrzem Świata na długim torze. W tym roku ponownie osiągnąłeś spory sukces, wygrywając te zmagania.
– Na długim torze jestem w tej chwili w ścisłej czołówce. Prawie wszystko już w zasadzie zdobyłem, wywalczyłem dwukrotne mistrzostwo i raz byłem drugi w ciągu trzech lat. Zobaczymy, co będzie dalej. W kolejnym roku chcę startować w większej ilości lig, jeśli chodzi o klasyczny żużel. Będę szukał dla siebie klubu w angielskiej Elite League, również jakiegoś w lidze duńskiej. Nie wiem jeszcze, czy nadal będę startował na długim torze. Będzie to na pewno zależeć od mojego kalendarza startów. 

Czyli nie jesteś jeszcze pewny, czy będziesz kontynuował starty w Indywidualnych Mistrzostwach Świata na długim torze?
– Dokładnie tak.

Co sądzisz o ligach w Polsce? Czy próbowałeś robić jakieś rozeznanie w tym temacie?
– Jeszcze nie. Nie czuję się na to w tym momencie gotowy, ponieważ jak już powiedziałem wcześniej, brakuje mi doświadczenia. Chcę dokonać pewnych zmian w swoim teamie i ściągnąć do niego doświadczonych ludzi na kolejny rok. Zobaczymy, jak to wyjdzie. Nie będę jednak szukał klubu w Polsce na następny sezon, ponieważ sądzę, że nie jestem na to jeszcze po prostu gotowy. Nie chcę tam zacząć i walczyć o jakiekolwiek punkty. Jeśli się na to zdecyduję, chciałbym już dobrze tam punktować od początku.

Jak sądzisz, jak długo czasu może Ci zająć to, o czym mówisz? Kiedy możesz zdecydować się na nawiązanie kontaktu z klubami w Polsce?
– Myślę, że to może nastąpić przed sezonem 2018 lub 2019.

Być może chciałbyś złożyć jakieś podziękowania za ten sezon. Jak mówiłem, kończysz 21 lat, jesteś Mistrzem Świata na długim torze. Może chciałbyś komuś podziękować lub skierować jakieś słowo do sponsorów?
– Oczywiście. W Niemczech zawodnicy mają dosyć ciężko, ponieważ ten sport nie jest zbyt popularny. Sponsorzy są naprawdę ważni, ponieważ ponosimy spore koszty, choćby jeżdżąc w Anglii. Tam nie zarabia się zbyt dużych pieniędzy. Naprawdę ważnym jest mieć dobrego sponsora, zwłaszcza jeśli chodzi o mnie i mojego brata Marka, bo razem mamy sporo wydatków. Równie ważnym jest jazda w dobrym klubie. W Edinburgh Monarchs jest naprawdę w porządku. Zawsze dostawaliśmy zapłatę co tydzień. Jestem naprawdę szczęśliwy, że mogłem tam startować. W ciągu ostatnich dwóch lat naprawdę mi to pomogło. Zrobiłem spory krok do przodu. Przed dwoma laty nikt w żużlu mnie nie znał, teraz startowałem w Indywidualnych Mistrzostwach Świata Juniorów i wystąpiłem w dwóch finałach. Jazda w Anglii się opłaca. Oczywiście chciałem podziękować całej mojej rodzinie i wszystkim ludziom, którzy za mną stoją.

Ostatnie pytanie – czy myślałeś już o startach w którejś ze szwedzkich lig?
– Jak już wspomniałem, chciałbym startować w Danii, a gdy poszłoby mi tam dobrze, wówczas może któryś ze szwedzkich klubów, zwróci na mnie uwagę. Mam taką nadzieję.

Dziękuję za rozmowę i życzę powodzenia w sezonie 2017 oraz oczywiście wszystkiego dobrego, gdy będziesz startował już jako senior.
– Dziękuję i pozdrawiam.