Fredrik Lindgren znakomicie poczyna sobie w tegorocznym cyklu Grand Prix. Na jeden turniej przed zakończeniem rywalizacji w mistrzostwach świata, Szwed zapewnił sobie miejsce wśród najlepszych zawodników świata na kolejny sezon, bez konieczności martwienia się o dziką kartę. W minioną sobotę Lindgren zajął siódme miejsce w Grand Prix Nordyckim.

Lindgren nie najlepiej rozpoczął turniej w Vojens, po trzech startach miał na koncie cztery oczka. W drugiej częsci zawodów Szwed imponował jednak niezwykle skuteczną jazdą. Ostatecznie ukończył serięzasadniczą z dorobkiem 10 oczek  i był o włos od awansu do najlepszej czwórki turnieju. - Z wyścigu na wyścig byłem co raz szybszy. W półfinale udało mi się wyprzedzić  Jasona Crumpa, ale popełniłem błąd na drugim okrążeniu, podniosło mi motocykl i spadłem na koniec stawki. Całe szczęście, że udało mi się opanować maszynę na tyle, aby nie zaliczyć upadku. No cóż, żałuję że tak się stało, ale takie rzeczy zdarzają się w żużlu - mówi z pokorą Fredrik.

Wielu zawodników narzekało na trudne warunki torowe jakie panowały w Vojens. Zawodnik Dackarny Malilla i Betard Sparty Wrocław podziela tą opinię. – Dokłanie tak. Nawierzchnia toru była bardzo wymagająca i nieprzewidywalna. Zdarzało się, że jechałem przyczepną ścieżką, by za chwilę wjechać w miejsce, gdzie zupełnie nie było na czym zaczepić tylnego koła - przyznaje. - Mimo wszystko było to całkiem niezły występ w moim wykonaniu, wywalczyłem 11 punktów i znalazłem się w półfinale. Mam nadzieję, że w przyszłym sezonie będzie jeszcze lepiej. Liczę, że będę miał okazję do częstszych występów w biegach finałowych - dodaje Szwed.

W środowisku żużlowym Lindgren uchodzi za specjalistę od jazdy na trudnych torach. - To prawda, w przeszłości nieźle radziłem sobie na tego typu trudnych nawierzchniach. Jednak na takim poziomie rywalizacji, większość zawodników świetnie się spisuje na każdym torze, bez względu na to czy jest on twardy, przyczepny, czy zupełnie nieprzewidywalny jak ten dzisiaj - tłumaczy żużlowiec.

Turniej w Vojens zakończył się triumfem młodziutkiego Michaela Jepsena Jensena. To kolejny sygnał, że młodzi zawodnicy co raz śmielej atakują miejsca do tej pory zarezerowawne dla wąskiej grupy doświadczonych żużlowców. – To prawda, młodzi zawodnicy co raz mocniej napierają weteranów, ale to dobrze dla naszej dyscypliny. Kończy się pewna epoka cyklu Grand Prix przez szereg sezonów ta sama grupa rozdzielała między siebie miedale, teraz kolej na zmianę warty. Powoli ten proces następuje, w tym sezonie świetnie radzi sobie Chris Holder, który ma olbrzymią szansę na wywalczenie złotego medalu. Antonio Lindbaeck ma bardzo udany sezon. W końcu ja również znacznie poprawiłem swoje osiągnięcia, zwyciężając po raz pierwszy w karierze pojedynczy turniej cyklu Grand Prix. Miejmy nadzieję, że jest to stała tendencja - mówi Lindgren.

Ostatni turniej tegorocznego cyklu Grand Prix odbędzie się za nieco ponad tydzień. Areną zmagań będzie toruńska Motoarena. Co prawda dla Lindgrena to jedynie prestiżowy występ, jednak liczy na dobry wynik. - To świetny obiekt, a zarazem bardzo trudny, bowiem znajduje się tam mnóstwo ścieżek, którymi można wyprzedzać rywali. Czasami wydaje się, że obrałeś optymalną linę, a rywal wyprzedza cię z innej strony. Niemniej jednak z niecierpliwością oczekuję tych zawodów. Jestem przekonany, że będzie to świetna impreza. Postaram się wypaść jak najlepiej. Chciałbym znaleźć się w pierwszej trójce, tak by zakończyć ten sezon mocnym akcentem - podkreśla.

Szwedzki zespół Lindgrena, Dackarna Malilla zakończyła już tegoroczne zmagania. W półfinale uległa obrońcy złotego medalu Piraternie Motala i ukończyła rozgrywki na trzecim miejscu. Szwed przyznaje, że pokonanie Piratów, wobec przeciwności losu jakie dotknęły jego klub nie było prostym zadaniem. - Na tym etapie rozgrywek trzeba rywalizować z najlepszymi zespołami w przekroju całego sezonu. Na pierwszych dwóch miejscach znalazły się Vetlanda i Motala, czyli drużyny o olbrzymim potencjale. W pojedynku z Piratami mieliśmy trochę pecha bowiem zostaliśmy mocno osłabieni przez kontuzje. Nie mogliśmy skorzystać z Taia Woffindena, który był naszym kluczowym zawodnikiem na pozycji rezerwowego. Później straciliśmy jeszcze Patryka Dudka, który w tym sezonie spisywał się naprawdę wybornie. To wszystko ułożyło się bardzo niefortunnie, ale to nie umniejsza w żaden sposób świetnej postawy Piraterny, która po prostu okazała się lepszym zespołem - przyznaje Fredka.

Kto jest faworytem Lindgrena w rywalizacji o najważniejsze trofeum w Elitserien? - Wydaje mi się, że Vetlanda ma więcej szans na złoty medal. Mają niezwykle silny skład i co ważne są niesamowicie groźni na własnym torze. To może być kluczowym elementem w tym pojedynku - twierdzi Szwed.