Jacek Gajewski nie będzie już pełnił funkcji menadżera zespołu w klubie z Grodu Kopernika Unibaksu Toruń. Tuż po meczu rewanżowym z Betardem Wrocław, Gajewski złożył oficjalną informacje na temat swojej przyszłości przy ulicy Pera Jonssona. Jednakże zaznaczył, że w klubie wciąż pełni rolę wiceprezesa.

- Dokładnie, to powiedziałem, że rezygnuję z funkcji menedżera klubu. Jestem w nim jeszcze wiceprezesem i jeszcze się zastanawiam, co z tą funkcją zrobić. Rozmawiam na ten temat z prezesem, sytuacja jest dynamiczna. Natomiast moją decyzję w sprawie bycia menedżerem, którą ogłosiłem na konferencji po meczu z Betardem, na dzisiaj podtrzymuję. Powodów jest kilka. Najważniejszy to taki, że nie dostałem na tydzień przed meczem z Betardem odpowiedzi na temat składu zespołu na przyszły rok, która by mnie satysfakcjonowała. Reszta powodów wiązała się m. in. z rodziną. Ten sezon był dość trudny, ciężko było znaleźć zadowolenie z tego, co się robiło. Ale w szczegóły nie chciałbym wchodzić - powiedział Jacek Gajewski.

Największy niedosyt pozostał po ubiegłorocznym sezonie. Kiedy to Unibax był zdecydowanym faworytem do wywalczenia złotego medalu Drużynowych Mistrzostw Polski. Stało się jednak inaczej. - Zgadza się, po sezonie 2009 miałem duży niedosyt, bo uważam, że akurat wtedy byliśmy najlepszą drużyną. Nie wygraliśmy ligi, ale jeśli chodzi o moją ocenę zespołu, to mimo dwóch wpadek, które nie powinny nam się przytrafić, byliśmy najsilniejsi. Moim zdaniem największy wpływ na to, że przegraliśmy w finale z Falubazem miał fakt, że nie mogliśmy obu spotkań pojechać w terminie. Do Zielonej Góry jechaliśmy chyba cztery lub pięć razy. Ciągle był problem z torem, mecze były przekładane. Widziałem u chłopaków to, że z każdym wyjazdem zaczyna schodzić z nich powietrze. Ciężko jest się po raz któryś mobilizować do najważniejszego meczu. Pamiętam oburzenie kibiców, jak w pewnym momencie zaproponowałem, byśmy pierwszy mecz pojechali w Toruniu, żeby zrobić choć krok do przodu. Z perspektywy czasu myślę, że gdybyśmy w normalnych warunkach pojechali pierwsze spotkanie, to mielibyśmy duże szanse na zdobycie tego mistrzostwa. Bo wyszło tak, że później w rewanżu pogoda była fatalna i praktycznie nie mieliśmy handicapu własnego toru. Nie mogliśmy go przygotować tak, jak zawsze to robiliśmy. Jeszcze na to wszystko nałożyło się to, że w końcówce meczu zaczął padać deszcz. Musieliśmy wtedy wygrać dwa ostatnie wyścigi po 5:1. I kto wie, czy by nam się to nie udało. Gdybyśmy wygrali 14 bieg podwójnie, a Miedziński i Jaguś już jechali na dwóch pierwszych miejscach, to miałem przeczucie, że w ostatniej gonitwie Ryan Sullivan z Chrisem Holderem nie wypuściliby już szansy z ręki. To był sezon, w którym naprawdę zasłużyliśmy na złoto - mówi sympatyczny, były menadżer zespołu z Torunia.