Światowy żużel pogrąża się w kryzysie. Polska liga wciąż pozostaje motorem napędowym dyscypliny, ale brakuje wizji rozwoju. Władysław Gollob, ojciec mistrza świata Tomasza Golloba, podaje nam swoją receptę na uzdrowienie polskiego żużla.

- Po pierwsze, trzeba zmienić system szkolenia, bo obecny jest zły - zaczyna swój wywód Gollob. - Stawiamy na minitory, ale to nie daje rezultatu. Jeśli ktoś przez dziesięć lat przykręca śrubki w fabryce Forda to w zasadzie jest inwalidą, bo nic więcej nie potrafi zrobić. I tak jest z minitorami, które nie przygotowują zawodnika kompleksowo do ścigania się na żużlu. Zdecydowanie postawiłbym na motocross. Ten sport uczy jazdy w tłoku, kurzu, błocie, a nawet fruwania z motocyklem w powietrzu. Po takiej szkole nic już nie może człowieka zaskoczyć. Z tego wyrośli moi synowie.

Po drugie, trzeba zmienić ligę juniorów, która nie może być taka kadłubowa jak teraz. Kluby trzeba zmusić do tego, żeby w Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostwach Polski lub innych rozgrywkach, wystawiały pełne składy, a nie jednego czy dwóch zawodników. Nabór do szkółek jest bardzo specyficzny. Przychodzi trzydziestu chłopaków, których entuzjazm szybko gaśnie. Przez dwa lata z wielkiej grupy zostaje jeden- czy dwóch. Działacze, widząc że efekty ich starań są mizerne, mówią pas. To wygodnictwo, bo prościej jest zatrudnić juniora z zagranicy niż wychować swojego. Jednak musimy mieć swoich i dawać im szansę rozwoju.

Po trzecie, trzeba uporządkować kwestię liczby obcokrajowców. Słyszałem taką historię, że leci dwudziestu obcokrajowców jednym samolotem na mecz do Polski. I w tym samolocie oni się dogadują, która drużyna wygra, a której pójdzie gorzej. Nie wiem, czy dziś są takie skrajności, ale nie zostawiajmy losów spotkań w rękach obcych. Ich liczbę trzeba zredukować. Najlepiej do jednego, bo chcę przypomnieć, że kiedy każdy klub miał tylko jedną zagraniczną gwiazdę, to na trybunach były tłumy - kończy Władysław Gollob.