Greg Hancock z dorobkiem 14 punktów zajmuje 8. miejsce w klasyfikacji cyklu Speedway Grand Prix, po dwóch rozegranych do tej pory turniejach. Zapraszamy do lektury ekskluzywnej rozmowy z trzykrotnym Indywidualnym Mistrzem Świata, którą przeprowadzono po zawodach o SGP Finlandii.

W ubiegłym roku zawody w Tampere zakończyłeś na 4. miejscu. Tym razem nie udało się awansować do finału. Co w półfinale poszło nie tak?
 – Pod koniec zawodów tor był naprawdę ciężki. Podszedłem do nich podobnie jak przed rokiem. Musiałem dobrze wychodzić ze startu, bo wiedziałem, że będzie ciężko wyprzedzać. Tor ponownie nie był łatwy. Podobnie było w półfinale, gdyby udało mi się dobrze wyjść, byłbym z przodu, stało się jednak inaczej. Dla mnie ryzyko nie było tego warte, przed nami długi sezon i jeszcze wiele wyścigów do odjechania. W zasadzie po pierwszym łuku wiedziałem już, że tak to się skończy.

Na Ratina Stadium jesteśmy drugi rok z rzędu.  W ubiegłym sezonie zawody były całkowicie nudne, ponieważ tor był bardzo wąski i nie było miejsca na walkę. Co sądzisz o stanie tego owalu w tym roku?
– To miejsce jest fantastyczne. Organizacja zawodów, stadion, wszystko dokoła. Szkoda jedynie, że kolejny rok z rzędu tor nie wytrzymuje w czasie zawodów. Na pewno starali się mocno, aby był odpowiedni, jednak nadal wiele pracy przed nimi. Przykro, że tak się dzieje, być może zawody nie były tak słabe, jak w ubiegłym roku, jednak tor zdecydowanie był nierówny i bardzo ciężko było na nim jechać.

Co można powiedzieć na temat publiczności? W tych zawodach nie widzieliśmy na stadionie zbyt wielu ludzi.
– Publiczność nie dopisała tego wieczoru. Zdecydowanie lepiej było przed rokiem. Sądzę, że to smutny początek sezonu.

Czy może jest to częściowo pokłosie tego, co miało miejsce w Warszawie przed miesiącem?
–  Sam nie wiem. Być może jest to po części efektem tego, co stało się w Warszawie. Dlatego musimy się postarać o wieczór dobrej walki w Pradze i skupić się ponownie na ściganiu. Teraz jest ciężko, niezbyt dobrze, powinno być z tym lepiej. To chyba jeden z najtrudniejszych początków sezonu w Grand Prix, jakich byliśmy świadkami.

Następne zawody odbędą się właśnie w Pradze. Zanotowałeś tam kilka dobrych występów, występowałeś w finałach i udało Ci się tam również zwyciężać.
– Naprawdę lubię Pragę. Jest tam świetny tor, jeden z tych, które z pewnością były dobre dla mnie. Zobaczymy, co się wydarzy. Zrobię wszystko, co w mojej mocy. Mam wiele dobrych wspomnień z Pragi i chciałbym aby tak zostało.

Według niektórych opinii istnieje jednak przekonanie, że tor w Pradze jest jednym z najnudniejszych, na których rywalizują uczestnicy cyklu.
– To zależy jak spojrzymy na dwie pierwsze tegoroczne rundy, miejmy nadzieję, że pod tym względem będzie lepiej (śmiech). Zobaczymy, jak będzie. Staram się myśleć pozytywnie na temat tych zawodów, ponieważ start sezonu był bardzo ciężki. Musimy mieć dobrą rundę w Pradze, ponieważ następnie mamy miesiąc przerwy przed zawodami w Cardiff. Już czas przywrócić cykl na właściwe tory. Dla wszystkich nas są to przecież Mistrzostwa Świata, jesteśmy rozczarowani, że nie odjechaliśmy jeszcze żadnego porządnego turnieju.

Praga jednak chyba Ci służy w ostatnich latach. W 2013 w barażu Drużynowego Pucharu Świata zdobyłeś tam 20 punktów, rok temu w Grand Prix ponownie znalazłeś się w finale.
– Muszę przywrócić te dobre uczucia związane z tym miejscem. Z pewnością będę chciał to rozegrać mądrze. Staramy się cały czas, ciągle chcemy iść do przodu. Praga to z pewnością miejsce, w którym mam ze sobą dobrą historię.

Wróćmy jeszcze na moment do zawodów w Tampere. Zanotowałeś w ostatnim biegu serii zasadniczej upadek, jadąc na drugim miejscu. Gdyby nie on, miałbyś jedenaście punktów i możliwość wybrania lepszego pola startowego na półfinał. Co się stało?
– Zdecydowanie byłbym w lepszej pozycji przy wyborze pół startowych. Wjechałem po prostu w wiraż, zaraz po tym natrafiłem na dziurę w torze, cofnęło mi nogę, jechałem ze zbyt dużą prędkością w stronę bandy i nie czułem się zbyt pewnie, aby się z tego wyratować. Położyłem zatem motocykl, aby uniknąć poważniejszej kontuzji.

Rok temu w pierwszym turnieju w Auckland nie poszło Ci zbyt dobrze, o czym często wspominałeś. Zdobyłeś tam jednak 6 punktów, a teraz - zapominając o turnieju w Warszawie – wywalczyłeś ich 9. Wszyscy pamiętamy jak zakończył się tamten rok, zatem być może ten początek nie jest wcale taki zły?
– Tak jak powiedziałeś, sezon jest bardzo długi. Za nami dopiero dwie rundy, które nie były zbyt interesujące. Przed nami wciąż dziewięć bardzo trudnych turniejów do odjechania z bardzo dobrymi i równymi torami do ścigania.

Chyba jednak dziesięć? (uśmiech)
– Faktycznie dziesięć rund, straciłem na moment rachubę w liczeniu. Przepraszam, starzeję się (śmiech). Tak, przed nami dziesięć turniejów.

Mówisz, że się starzejesz, jednak na pewno nie widać tego po Twojej dyspozycji na torze.
– W głowie z pewnością jestem cały czas młody. Wciąż mam młody umysł. Będzie dobrze, zostało dziesięć rund, przed wszystkimi jeszcze sporo walki. Jestem do niej gotowy. Turniej w Tampere jest po prostu jednym z tych, które już za mną.