Dr Grzegorz Ślak to niemal legendarna postać w tarnowskim żużlu. To m.in. dzięki jego wytężonej pracy Jaskółki wywalczyły podwójne mistrzostwo kraju w latach 2004-05. Teraz jednak, według opinii Ślaka faworytem do złotego medalu jest zespół Stali Gorzów. Zapraszamy na rozmowę z byłym prezesem Rafinerii Trzebinia, w której ujawnia, iż wraca do wspierania jednego z klubów żużlowych!

Panie Grzegorzu, był Pan obecny podczas ostatniego turnieju Grand Prix w tym roku. Jakie są Pańskie wrażenia?
- Same zawody były niezwykle interesujące i powiedziałbym, że ciekawsze niż cały sezon 2012. Sporo było romantyzmu sportowego: swoją przygodę z cyklem Grand Prix zakończył Jason Crump, w turnieju zwyciężył Antonio Lindbaeck, niezwykle barwna postać, która ma za sobą mnóstwo zakrętów życiowych, mistrzem świata został Chris Holder, wyjątkowo sympatyczny zawodnik, któremu dodatkowo w tym sezonie urodził się synek, no i w końcu swoją rolę w tym całym przedstawieniu odegrał Nicki Pedersen, czyli czarny charakter cyklu Grand Prix, który… chyba już zawsze pozostanie tym złym.

Sporo kontrowersji wzbudził wyścig półfinałowy.
- Prawie pokłóciliśmy się z Leszkiem Blanikiem i Markiem Cieślakiem. Wspólnie z Rafałem Dobruckim uważaliśmy, że Holder nie był winien tego zajścia w pierwszym łuku. Panowie uważali nieco inaczej. Pozostaję jednak przy swoim zdaniu. Całe zdarzenie miało miejsce w pierwszym łuku i sędzia miał prawo powtórzyć ten wyścig w czteroosobowej obsadzie i uważam, że podjął słuszną decyzję.

Mamy nowego króla! Mistrzem Świata został Australijczyk, Chris Holder.
- No i zdaje się, że jest to taki król, który „pożyje” całkiem długo i to na najwyższym stopniu podium. Przewiduję Australijczykowi naprawdę piękną karierę, nawet na wzór Tony Rickardssona.

Skoro już trzymamy się tej terminologii, Holder przerwał hegemonię starych cesarzy: Hancocka, Golloba czy Crumpa.
- Uważam, że pokolenie zawodników urodzonych w latach 70-tych właśnie zaczyna schodzić ze sceny. Wydaje mi się, że ich czas już nadszedł. Symbolem tego ciągu zdarzeń jest pożegnanie z Jasonem Crumpem. Nie ma już wśród najlepszych: Leigh Adamsa, czy Ryana Sullivana. Wiem, że Greg Hancock także rozważa możliwość zakończenia swojej przygody z Grand Prix. Chyba czas już na zmianę warty w światowym żużlu i wydaje mi się, że Chris Holder dał temu początek.

A co z Tomaszem Gollobem? W końcu nie tak dawno świętował swój pierwszy tytuł mistrza świata. Co prawda złoty medal wywalczył jeszcze, kiedy obowiązywały stare tłumiki, jednak wciąż powtarza, że stać go stać na walkę o najwyższe cele.
- Słusznie Pan podkreślił, że zdobył tytuł w 2010 roku, kiedy startowano na innych tłumikach niż obecnie. Bardzo chciałbym żeby raz jeszcze Tomek odniósł sukces w postaci złotego medalu, ale doskonale zdaję sobie sprawę, że będzie to niezwykle trudne zadanie.

A co z innymi Polakami?
- Będzie ciężko. Różnica klas polskich zawodników w porównaniu do Sajfutdinowa, Holdera czy nawet Lindbaecka jest bardzo duża. Owszem mamy kilku młodych utalentowanych zawodników, ale brakuje im jeszcze systematyczności i obycia w Grand Prix. W najbliższym czasie będzie im trudno dorównać do tej grupy, którą wcześniej wymieniłem. Proszę pamiętać, że Chris Holder to jest rocznik 87, a Jarosław Hampel, o którym mówi się, że jest następcą Tomasza Golloba i, że wciąż jeszcze jest młodym zawodnikiem, urodził się w 1982 roku. Australijczyk wyprzedził również inną nadzieję polskiego żużla – Janusza Kołodzieja. Wydaje mi się, że nasi zawodnicy odstają od swoich rówieśników z zagranicy.

Zmieńmy nieco temat. Kiedy ostatnio rozmawialiśmy wspominał Pan o tym, iż Stal Gorzów jest faworytem do złotego medalu w rozgrywkach Enea Ekstraligi. Jesteśmy już po pierwszym meczu, w którym to gorzowianie zwyciężyli 47:42. Czy nadal podtrzymuje Pan zdanie, że to zespół z nad Warty ma większe szanse na mistrzostwo kraju?
- Nie zmieniam swojego zdania. Według mnie Stal Gorzów nadal jest faworytem do złotego medalu. Odnośnie tego pierwszego meczu, to muszę powiedzieć, że dziwi mnie fakt, iż gospodarze przygotowali taki tor, który nie sprzyjał Tomaszowi Gollobowi. Gdyby Tomek wywalczył w granicach 7 punktów, wówczas kwestia złotego medalu byłaby już niemal rozstrzygnięta. Bardzo widoczny był brak Bartka Zmarzlika, przez co gorzowianom uciekło mnóstwo punktów.

Wierzy Pan w lepszą postawę Tomasza Golloba w spotkaniu rewanżowym?
- Proszę pamiętać, że tor w Tarnowie jest zupełnie inny niż ten w Gorzowie. Tomek doskonale zna obiekt Jaskółek i znakomicie się na nim czuje. To niezwykle ważne w kontekście pojedynku rewanżowego. Myślę, że mimo kolosalnej różnicy w formacji młodzieżowej na korzyść tarnowian, zespół gorzowski stać na utrzymanie tej niewielkiej przewagi jaką uzyskał w pierwszym meczu.

Czy będzie Pan obecny na tych zawodach? To byłby to swoisty powrót do przeszłości.
- Bardzo chciałbym zjawić się w Tarnowie. Jestem nawet po słowie z kilkoma osobami. Niestety, na chwilę obecną nie wiem, czy będę w stanie dotrzeć na ten pojedynek. W poniedziałek rano mam bardzo ważne spotkanie w Gdańsku i musze tam dotrzeć na czas. Jeżeli uda mi się poukładać sprawy logistyczne, a prognozy pogody będą sprzyjające, z pewnością zawitam do Tarnowa.

Często pojawia się Pan w roli komentatora podczas relacji telewizyjnych cyklu Grand Prix. Czy widzi Pan dla siebie jakąś inną rolę w światku żużlowym? 
- Naprawdę nie mam żadnych ambicji, czy planów związanych z piastowaniem jakichś funkcji. Chcę pomóc Tomaszowi Gollobowi, dopóki jest jeszcze czynnym zawodnikiem. Poza tym jestem mocno zajęty zawodowo, a żużel traktuję wyłącznie, jako swoje hobby. Nigdy wcześniej nie pełniłem żadnych oficjalnych stanowisk związanych z czarnym sportem. Oczywiście, cieszę się, że przy moim współudziale zespół tarnowskiej Unii wywalczył dwa tytuły mistrzowskie w sezonach 2004-05. Ponadto, w ramach podziękowania za współpracę otrzymałem od Tomasza Golloba złoty medal mistrzostw świata, jaki wywalczył w 2010 roku. Krótko mówiąc odpowiada mi moja dotychczasowa rola i chciałbym, aby speedway nadal był moim hobby.

Czyli nie ma szans na to, że znów będzie Pan wspierał któryś z klubów żużlowych?
- O wspieraniu nic nie powiedziałem. Owszem, jest szansa, że wrócę do tego rodzaju pracy na rzecz żużla i to całkiem niedługo.

W Tarnowie do tej pory z utęsknieniem wspominają czasy, kiedy był Pan związany z tym klubem. Czy w takim razie jest szansa, że wróci Pan do Jaskółczego Gniazda?
- Myślę, że w Tarnowie zrobiłem już wszystko, co miałem zrobić. Natomiast jest jeszcze jedno miasto, które swego czasu potraktowałem po macoszemu, a z którego wywodzi się moja żona. Mówię tutaj o Rybniku. Chyba najwyższy już czas aby nadrobić tamte zaniedbania.

Mógłby Pan rozwinąć ten teamt?
- Nie jest tajemnicą, że w Rybniku powstał nowy twór żużlowy, który w przeciwieństwie do tego poprzedniego ma opierać się na zdrowych zasadach. Klub, który działał do tej pory mocno zepsuł wizerunek czarnego sportu w tym mieście. Na szczęście znaleźli się odpowiedni ludzie, z Krzysztofem Mrozkiem na czele, którzy chcą zapoczątkować coś nowego. Ja również mam swój udział w tym przedsięwzięciu i nadal chcę pomagać w zbudowaniu nowego klubu.

W Rybniku działa już jeden klub żużlowy. Nie łatwiej byłoby przejąć nad nim kontrolę?
- Nie chcemy mieć nic wspólnego z tym klubem. Tamtejsi działacze pozostawili po sobie gigantyczne zadłużenie, a rozpoczynanie nowej działalności od spłaty należności mija się z celem. Problemem natomiast jest to, że w myśl obowiązującego regulaminu, jeżeli w jednym mieście funkcjonują dwa kluby, to nowo powstały twór chcący zgłosić się do rozgrywek ligowych musi przejąć długi tego pierwszego. Z oczywistych względów nie jest nam to na rękę, ale jestem już umówiony na rozmowę z prezesem Andrzejem Witkowskim. Zobaczymy co się da w tej sprawie zrobić.

Jakie plany wiąże Pan z nowym klubem?
Oczywiście zdajemy sobie sprawę, że czeka nas mnóstwo pracy, ale cele są bardzo ambitne. Może ujmę to w ten sposób, jeżeli już włączyłem się w tą inicjatywę, to chcę walczyć o maksymalny wynik! Kibice w Rybniku zasługują na to, aby oglądać speedway na najwyższym, światowym poziomie, a nie wyłącznie rywalizację na poziomie drugoligowym.

Dziękuję za rozmowę. Życzę powodzenia i do zobaczenia w Tarnowie.
Dziękuję.