Zawodnicy wyłożą ogromne pieniądze na rywalizację w Grand Prix. Zdobycie medalu to inwestycja rzędu miliona złotych. Wielkie koszty związane z jazdą w elitarnym cyklu sprawiają, że coraz większa grupa zawodników mówi, że Grand Prix się zwyczajnie nie opłaca.

Troy Batchelor, który niedawno dostał zaproszenie do startów w GP przyznał oficjalnie, że na dzień dobry wyłożył 350 tys. zł na inwestycje sprzętowe i zakup vana z łóżkiem, który przyda mu się do dalekich przejazdów na kolejne zawody. Emil Sajfutdinow, który przed rokiem wydał 700 tys. zł na GP, a jechał tylko w 9 z 12 turniejów (ze startu w trzech ostatnich wyłączyła go kontuzja), poprosił niedawno o skreślenie go z listy uczestników. Przyznał, że nie ma kasy, by podjąć skuteczną walkę o czołowe lokaty. Nie jest tajemnicą, że żużlowcy niewiele zarabiają na nagrodach za miejsca (premia za zwycięstwo wynosi 36 tys. zł), więc starty w GP pokrywają z kontraktów reklamowych i ligowych. Sajfutdinow przed rokiem zebrał od sponsorów blisko 250 tys. zł. Teraz jednak jego budżet sponsorski wyniesie maksymalnie 400 tys. zł, dodatkowo ubiegły rok zamknął stratą 1,5 mln zł, więc wycofał się z walki o mistrzostwo świata.

Medalu nie da się zdobyć za grosze. - Wykładasz milion i dopiero wchodzisz do gry - mówi wieloletni uczestnik cyklu w rozmowie z Przeglądem Sportowym. Jarosław Hampel już przed sezonem wyłożył sporo na nowe, tytanowe silniki. Jeden kosztuje 25 tys. zł i więcej. Polak będzie też musiał zbudować park maszyn na zawody w Tampere (koszt na poziomie 75 tys. zł), gdzie nigdy wcześniej nie jeździł. Na każde zawody Grand Prix na torze jednodniowym (a te są w kalendarzu cztery) uczestnik musi mieć po trzy jednostki napędowe. Te motory nie pasują na żaden inny tor, więc nie można ich dodatkowo wykorzystać w lidze.

Krzysztof Cegielski, były uczestnik Grand Prix, uważa jednak, że mimo ogromnych wydatków jazda w cyklu się opłaca. - Po pierwsze, dlatego że można liczyć na trzy albo nawet czterokrotnie większe pieniądze od sponsorów niż zwykle. Po drugie, jazda w GP przekłada się na większe kontrakty w lidze. Po trzecie, to prestiż - wyjaśnia Cegielski.

Ze sponsorami jest jednak różnie. Sajfutdinow nie zbudował w tym roku odpowiedniego budżetu. Hampel też będzie miał najwyżej 700 tys. zł (a i to na razie nie jest pewne), a na starty w GP wyda milion. Dodatkowe pół miliona będzie musiał wyłożyć na ligę polską i szwedzką.

Z pewnością natomiast GP generuje największe koszty. Wystarczy spojrzeć na liczby. Martin Vaculik łącznie wydał przed rokiem 700 tys. zł, czego 300 na GP. Andreas Jonsson - milion, z czego połowę na GP. Szwed miał jednak to szczęście, że na całą kwotę miał pokrycie z umów reklamowych. Tego szczęścia nie miał nasz Krzysztof Kasprzak, który wydał łącznie 900 tys. zł (500 tys. zł na cykl), a jak wynika z naszych informacji od sponsorów dostał niecałe pół miliona.