Przygotowując się do artykułu o Fredriku Lindgrenie natknąłem się na forum polsko-szwedzkie. Użytkownicy tej strony opisywali mieszkańców Kraju Trzech Koron jako spokojnych, powściągliwych i uprzejmych. Wiele wskazuje na to, iż tamte spostrzeżenia były niezwykle trafne, przynajmniej w odniesieniu do bohatera tego tekstu. Kiedy kilka lat temu po raz pierwszy miałem okazję porozmawiać z Fredrikiem, uderzające było dla mnie to, z jakim spokojem i opanowaniem porusza kolejne tematy.

Jego twarz nie zdradzała oznak jakichkolwiek emocji. Pierwszym skojarzeniem, jakie wówczas przyszło mi na myśl było określenie – „Iceman”, człowiek którego niewiele rzeczy jest w stanie poruszyć.

Fredrik przyszedł na świat 15 września 1985 roku w Örebro. Jako dziecko nie sprawiał rodzicom większych problemów. Trudno jednak, aby było inaczej skoro już od najmłodszych lat wszystko przyjmował ze spokojem i opanowaniem,.

- Od zawsze był taki, niewiele rzeczy było w stanie wyprowadzić go z równowagi - mówi Tommy Lindgren, ojciec Fredrika.
Nie znaczy to jednak, że nie potrafił walczyć o swoje. Nieraz przekonywał się o tym młodszy brat Fredrika – Ludvig. Początkowo trudno było im znaleźć wspólny język. Dzieliła ich nie tylko spora różnica wieku, ale także, a może przede wszystkim - cechy charakteru. Młodszy brat to kompletne przeciwieństwo żużlowca Tauron Azoty, Wolverhampton i Dackarny Malilla. Być może dlatego właśnie tak często między nimi dochodziło do bójek. Na szczęście to już przeszłość. Fredrik z uśmiechem wspomina tamte czasy.

- To normalne, kiedy jest się dziećmi. Co chwilę wybuchają jakiś kłótnie, bijatyki - uważa. Teraz, kiedy obydwoje są już dorosłymi ludźmi świetnie się rozumieją. Fredrik przyznaje, że dla brata zrobiłby naprawdę wiele. Nie rzuca słów na wiatr. Stara się pomagać Ludvigowi przy każdej okazji, zarówno pod względem sprzętowym jak i merytorycznym. Ponadto młodszy z braci Lindgrenów zawsze może liczyć na dach nad głową, kiedy startuje w rozgrywkach ligi brytyjskiej Elite League. Ludvig może też liczyć na dobrą radę ze strony starszego brata, jednak jak podkreśla Freddie, najważniejsze decyzje musi podejmować samodzielnie. - Musi zadecydować, co jest dla niego dobre. Nie mogę mu nakazać, aby coś robił. Zdarza się jednak, że zadaje mi pytania i oczekuje jasnych wskazówek - twierdzi.

Örebro, gdzie urodził się i wychował Fredrik to jedno z większych miast w Szwecji. Co ciekawe, nie posiada klubu żużlowego, najbliższy stadion – w Kumli – położony jest około 20 minut drogi od granicy miasta. Nic więc dziwnego, iż w Örebro Fredrik jest osobą niemal zupełnie anonimową. Poza tym znajomi i przyjaciele nie patrzą na niego jak na jedną z największych gwiazd sportu żużlowego, ale jak na zwykłego chłopaka. Taki układ odpowiada Fredrikowi.

- Nie noszę głowy w chmurach i nie zachowuję się jak wielka gwiazda. Staram się twardo stąpać po ziemi. Zresztą, tak właśnie postrzegają mnie moi przyjaciele, którzy nie interesują się żużlem, dla nich po prostu jestem Freddie - opowiada.

Pełny artykuł o Fredriku Lindgrenie znajdą państwo w najnowszym numerze dwumiesięcznika Super Speedway

Magazyn jest dostępny m.in. w sieci Ruch, Empik, Kolporter, Franpress, przed zawodami żużlowymi oraz poprzez prenumeratę. Więcej informacji na temat prenumeraty oraz dystrybucji można uzyskać dzwoniąc pod numer 65 526 14 81 lub pisząc na adres: prenumerata@superspeedway.pl