Większość zawodników Falubazu korzysta z silników "dołującego" tunera Jana Anderssona, połowa drużyny Unibaksu wręcz fruwa na motocyklach, przygotowywanych przez Petera Johnsa. Efekty są widoczne. Torunianie w Ekstralidze prowadzą, zielonogórzanie daleko za nimi.

Kłopoty sprzętowe żużlowców z Zielonej Góry są widoczne gołym okiem. Trudno się jednak dziwić, skoro aż 6 z 9 zawodników pojawiających się w meczowym składzie korzysta z usług Anderssona, który po wprowadzeniu nowych tłumików w 2011 roku stracił pozycję lidera wśród tunerów, a po wejściu w tym roku tytanu ma wyraźny kłopot z przygotowaniem sprzętu.

Jego silniki nie są wszechstronne, trudno je doregulować do nawierzchni, a przy tym bardzo szybko się zużywają. Kryzys szwedzkiego mechanika przekłada się na wyniki zawodników, którym szykuje sprzęt. W Falubazie są to: Jarosław Hampel, Andreas Jonsson, Patryk Dudek, Jonas Davidsson i młodzieżowcy Kamil Adamczewski, Alex Zgardziński.

Krzysztof Jabłoński sam zajmuje się tuningiem swoich silników (jest mechanikiem, ma swój warsztat), Mikkel B. Jensen współpracuje z Flemingiem Graversenem, natomiast Piotr Protasiewicz z Andrzejem Krawczykiem, choć po słabym początku przesiadł się na sprzęt Johnsa. Ta roszada na razie niewiele dała, bo do zmiany tunera trzeba się przygotować. Najlepiej zdecydować się na nią w okresie zimowym, kiedy jest czas na eksperymenty i selekcję części mających wpływ na pracę silnika. Protasiewicz na silnikach Johnsa może stać się szybki, ale potrzebuje czasu, żeby zgrać całą "maszynerię".

Zawodnicy Unibaksu mają to szczęście, że aż trzech z nich korzysta z usług angielskiego tunera od dłuższego czasu. Ten sprzęt najbardziej pasuje Adrianowi Miedzińskiemu (ma on też jeden w miarę dobry silnik Anderssona, ale rzadko z niego korzysta), który zwłaszcza na domowym torze w Toruniu z łatwością odjeżdża rywalom. Miedziński przebojem wdarł się też do kadry i uzyskał ogromny udział w wygraniu przez Polskę prestiżowego turnieju Eurosport Speedway Best Pairs. Klientami Johnsa są również Chris Holder, Darcy Ward oraz młody Paweł Przedpełski. Z kluczowych zawodników Unibaksu tylko Tomasz Gollob nie ma silników Johnsa, bowiem od lat współpracuje z Anderssonem. Na szczęście dla toruńskiego klubu przekłada się to tylko na słabsze wyniki w Grand Prix, bo w lidze Tomek jeździ bardzo dobrze.

- To, na czym zawodnik siedzi, ma duże znaczenie, więc jest sporo racji w tym, że przewaga Unibaksu nad Falubazem bierze się z doboru odpowiedniego tunera - wyjaśnia nam Jacek Gajewski, były menedżer Ryana Sullivana, z uwagą śledzący na co dzień środowisko tunerów.

- Tu jednak nic nie jest dane raz na zawsze. Tunerzy mają swoje pięć minut, a potem znikają. Johns już kiedyś był na topie, ale przepadł, bo brał za dużo zamówień i brakowało czasu pracować nad nowinkami. Teraz znowu jest wielki, ale powoli budzą się Anton Nischler, Graversen czy Brian Karger. Poza wszystkim zawodnicy Falubazu nie śpią i na pewno szukają nowych rozwiązań. Słyszałem, że Jonsson stracił wiarę w Anderssona, już kupił kilka silników u Johnsa i może w każdej chwili wyjść na prostą. Wówczas układ sił może się zmienić - kończy Gajewski.