Szwedzki internacjonał Polonii Bydgoszcz, zawodnik, który idzie w ślady Leigh Adamsa i już od ośmiu lat związany jest z klubem znad Brdy, we wczorajszym spotkaniu dwóch najstarszych ligowo zespołów nad Wisłą zgromadził dziewięć punktów. Nie jest to wynik, ani dobry, ani zły patrząc na przykład na to, co wyprawiał w Lesznie Antonio Lindbaeck.

To mogło być lepsze spotkanie. Ilu zawodników w Polsce mogłoby powtórzyć te słowa? Z Leszna jeszcze nikt nie wyjechać w tym roku zadowolony i być może już nie wyjdzie. - Zdecydowanie, to mogło być lepsze spotkanie dla mnie. Pierwsze jednak, co chciałbym powiedzieć, to pogratulować Unii wykonania świetnej roboty dzisiaj. Tor był świetnie przygotowany, idealny do walki, mimo bardzo upalnej pogody. Niestety, dla mojego zespołu nie były to zbyt udane zawody - mówi AJ.

Andrenalina sam przyznał, że po w miarę dobrym początku, później coś się zacięło w jego sprzęcie i wynik punktowy, który uzyskał go nie satysfakcjonuje. - Nie mogłem znaleźć mocy w swoich motocyklach, stosowałem kilka ustawić, zmieniałem je w obu motocyklach, ale to wciąż nie było to - wyjaśnia Adrenalina. Wydaje się, że o wiele łatwiej znajduję odpowiednie ustawienia na krótszych, bardziej twardych nawierzchniach. Na takich szybkich, jak w Lesznie już jest z tym gorzej. Cały problem to tracenie prędkości. Wyjeżdżam z wirażu i na prostej nie przyspieszam, tylko wręcz zwalniam w stosunku do rywali. Co tu dużo mówić, jestem rozczarowany swoją postawą, jak i postawą zespołu. Wiem, że mamy kontuzje, ale i tak powinniśmy pojechać dużo skuteczniej - dodaje.

Nie bez wpływu na postawę Szweda miała wczorajsza podróż z odległej stolicy Danii po bardzo wyczerpującym turnieju Grand Prix, w którym Jonsson zajął piątą lokatę. Okazuje się, że także coś innego przeszkodziło sympatycznemu zawodnikowi Dackarny Malilla. - Takie podróże z Kopenhagi na ligę w niedzielę potrafią zmęczyć. Ale drugą sprawą jest to, że tydzień temu byłem chory a siedem biegów bardzo trudnego meczu w upale wymaga znakomitej dyspozycji - zakończył.