Jak co roku, po zakończeniu żużlowego sezonu Anno Domini 2005, swoje rozgrywki rozpoczęli prezesi klubów. Zbierali się oni kilka razy i ostro debatowali, jak by tu urozmaicić polski festiwal, polegający na jeździe czterech zawodników w lewą stronę.Zgodnie z oczekiwaniami, najbardziej nurtującym, zarówno kibiców jak i działaczy problemem, była liczba obcokrajowców.
Jedni krzyczeli. Tylko jeden ! Inni natomiast. Otworzyć rynek ! – z przewagą tych drugich.
Ostatecznie pomimo kłód rzucanych pod nogi, przez Mr. Witkowskiego zwyciężyła koncepcja większości, a tym samym otworzyły się wielkie wrota z napisem „Jesteś żużlowcem ? Nie masz rysów polskich ? W polskim klubie znajdziesz zatrudnienie !!

I zaczęło się !!

Najpierw powolutku. Potem coraz szybciej.
Zagraniczni zawodnicy zaczęli coraz częściej, wydzwaniać, a nawet przyjeżdżać do siedzib polskich klubów. O ile z kontraktowaniem doświadczonych jeźdźców, nie posiadających polskich paszportów, mogę się zgodzić. To zatrudnianie niemówiących w Mickiewiczowskim języku, żużlowców, którzy nie skończyli 21 lat, i propozycja wystawiania ich jako juniorów, jest dla mnie trochę śmieszne.
Zaczęło się od Częstochowy. Chyba największy zwolennik otworzenia granic, prezes Włókniarza, kontraktując Christiana Hafenbrocka, dał sygnał do biegu po młokosów. Tłumaczenie, że, będzie to swego rodzaju straszak dla tatusiów wielu młodych zawodników, jakoś do mnie nie dociera. Swoją drogą po co do miasta „świętej wieży” sprowadzono kolejnego juniora, skoro jest ich tam aż nadmiar ? I jak ten zawodnik znajdzie czas by przybyć na trening i walczyć o miejsce w składzie, skoro on wojować będzie także w Anglii i Szwecji ? Jest dla mnie wielką zagadką. No chyba, że nie będzie musiał tego robić, gdyż ciepła posadka z numerem 6, 7 tudzież 14, 15 będzie na niego czekać.
Zaraz za Włókniarzem do startu po juniorów ruszyli Zielonogórzanie. Lecz ci poszli jeszcze dalej. W myśl zasady „jak dają, to zawsze bierz jak najwięcej”, sięgnęli po dwóch żużlowców młodego pokolenia, co o Polsce wiedzą tyle co ja o Wybrzeżu Kości Słoniowej, z całym szacunkiem dla tego kraju. Pytam więc !! Czy Zielona Góra już się wystrzelała z talentami. Czy talentów na miarę takich jeźdźców jak Walasek, Protasiewicz, że o Huszczy nie wspomnę, już nie ma w grodzie Bachusa ? Widocznie nie ma.
Kolejnym zespołem, który zaczął preferować tę politykę jest KM Intar Ostrów. Działacze ci, na bieżni po zagranicznych młodzieżowców, prześcignęli jednak Częstochowę i Zieloną Górę. Dogadali się oni z aż trzema juniorami Robertem Patterssonem, Mortenem Risagerem oraz Henrikiem Mollerem i przy blasku fleszy, na konferencji, pod kryptonimem prezent dla kibiców na Mikołajki, podpisali z nimi kontrakty. Niby prezenty ładne, bo zagraniczne, tylko czy aby na pewno.

Niektórzy mogą powiedzieć, że się czepiam, bo jak junior znad Wisły będzie się spisywał dobrze, to i tak wystartuje w meczu ligowym. A jak ten młokos będzie miał jeszcze choć trochę talentu, to nie będzie na niego bata, nawet w postaci bata zza naszej granicy. Lecz nie zapominajmy, że w żużlu jest jeszcze sprzęt a jak można było już nie raz i nie dwa usłyszeć od zawodników, stalowy rumak ma więcej wpływu na wynik niż sam zawodnik. A w ten ekwipunek, raczej będą lepiej wyposażeni nasi „gości” niż młodzi speedwayowcy, którzy utrzymywani są na garnuszku klubowym i to oni znajda się w składzie na niedzielę. A to będzie tylko początek do upadku polskiego czarnego sportu. Gdyż za kilka lat nie będziemy oklaskiwać naszych rodzimych jeźdźców w światowych imprezach. Bo jak za młodu kluby nie będą dawać im jeździć w swojej lidze. To w przyszłości na temat jazdy Polaków w światowej czołówce, będziemy tylko czytać w książkach prezentujących historię żużla.