W sobotę o godzinie 19:00 w Gdańsku na stadionie im. Zbigniewa Podleckiego odbędzie się I. finał Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. Do finału zakwalifikowało się dwóch Polaków a kolejnych dwóch dostało szansę walki o złoto z zawodnikami z całej Europy. Polskim faworytem wydaje się być Maciej Janowski, czy zdobędzie najwyższe podium a medal znów trafi w polskie ręce?

W Gdańsku od bardzo dawna, poza meczami ligowymi nic się nie działo. Zastój w imprezach żużlowych dał się we znaki znudzonym kibicom. Oprócz półfinału Drużynowego Pucharu Świata, fani czarnego sportu nie mieli okazji brać udziału w równie prestiżowych zawodach. Po dziewięciu latach letargu przeszedł czas, aby to zmienić. Roku temu 11. lipca decyzją Zarządu Głównego Polskiego Związku Motorowego klub z Wybrzeża uzyskał prawo do zorganizowania jednego z trzech finałów Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów.

Do roku 2010 zawodnik, który okazał się najlepszy walczył ze swoimi konkurentami tylko jeden raz. W tym roku zasady uległy zmianie, bowiem, mistrza wyłonią trzy finałowe rozgrywki na wzór seniorskiego cyklu Grand Prix. A co za tym idzie, cała 16-tka zawodników będzie musiała za każdym razem zaprezentować się z jak najlepszej strony, aby ostatecznie otrzymać tytuł mistrzowski. Pierwszy finał odbędzie się już jutro w Gdańsku, następny w Daugavpils na Łotwie i Pardubicach w Czechach. Do tych niezwykle ważnych prestiżowych zawodów stanie 14-tu zawodników plus 2 z dziką kartą. W 2009 roku na najwyższym podium stanął Darcy Ward. Natomiast dwa poprzednie złote medale należały do szybkiego jak błyskawica Emila Sajfutdinowa. Rosjanin znany ze swojej nieustępliwej jazdy, przypominającej nieco wariactwa Nicki Pedersena, dwa razy pod rząd pozbawił swoich konkurentów szansy na złoto. Czy Ward zdoła powtórzyć sukces kolegi? Trudno powiedzieć.

Do finału zakwalifikowało się aż czterech Polaków, w tym dwóch z dziką kartą. O polskiej sile stanowi z pewnością Maciej Janowski i Artur Mroczka. Ci młodzi zawodnicy znani są ze swojej efektywnej i efektownej jazdy i doskonałej formy, którą da się zauważyć podczas ligowych rozgrywek. Janowski to młody i utalentowany zawodnik, który na swoim koncie ma mnóstwo osiągnięć. W 2009 roku w turnieju Brązowego Kasku zdobył 1. miejsce, a rok wcześniej cieszył się ze Srebrnego. Natomiast w ubiegłorocznych Indywidualnych Mistrzostwach Europy Juniorów uplasował się 2. miejscu. Obecnie w ekstralidze jeszcze nie zawiódł, Maciej jeździ na wyrównanym poziomie a w każdym meczu zazwyczaj nie schodzi poniżej 7 czy 8 oczek. Dzięki stabilnej formie w jutrzejszym spotkaniu może pokusić się o zwycięstwo.

Artur Mroczka, który występuje na Wyspach, jak mówi, czuje się technicznie dobry. Dzięki rozgrywkom w Anglii i w Polsce doskonale wie jak ustawiać motocykl. Na dokładkę doskonale zna gdański tor, Artur miał już wiele okazji do pokazania się na nim i mimo, że jest określany jako trudny, dla niego nie stanowi absolutnie żadnego problemu. Dzięki temu jutrzejszy obiekt z pewnością będzie dla Mroczki sprzymierzeńcem podczas walki o złoty medal. Właściwie na tym można by zakończyć listę polskich faworytów do tytułu mistrza. Ale pozostaje jeszcze Patryk Dudek i Damian Sperz. O tyle, o ile młodzian z Zielonej Góry może sprawić niespodziankę to zawodnik Lotosu Wybrzeża Gdańsk, szczerze mówiąc, ma nikłe szanse na zbliżenie się do czołówki. Mimo, że w ostatnich meczach ligowych spisuje się coraz lepiej wciąż jest zbyt słaby, aby prześcignąć swoich kolegów w drodze do zwycięstwa. To samo tyczy się Mateja Kusa. Zawodnik Wybrzeża, na początku sezonu pokazał się z bardzo dobrej strony. Był silny i szybki, kiedy przyszło do ligowych zmagań jego forma zaczęła spadać na łeb na szyję. A to niestety świadczy na niekorzyść w jutrzejszych zawodach. Kibice Lotosu Gdańsk, zatem mogą jedynie obstawiać wyniki, który z ich zawodników zajmie wyższe miejsce, ale tylko miedzy sobą.

Resztę zaplecza pretendentów do mistrza stanowią obcokrajowcy. Ostrej walki można się spodziewać po Darcy’m Wardzie. Australijczyk w ubiegłym roku był najlepszy i zdobył złoty medal IMŚJ. Dodatkowo stanowił prawdziwą siłę zarówno w polskiej załodze Unibaksu Toruń jak i lidze angielskiej. W tym sezonie radzi sobie nieco słabiej, trudno mu zarzucić brak chęci zwycięstwa czy starań o ligowe oczka. Jak sam mówi sport ma być zabawą i luźno podchodzi do swojej jazdy, co można zaobserwować w odbytych meczach Elite League, kiedy bez naporu niewyobrażalnej presji, zdobywa pokaźne ilości punktów. Mimo wszystko Australijczyk, aby ponownie zatryumfować, tym razem będzie musiał się postarać dużo bardziej. Mocną konkurencję, bowiem, stanowi dla niego Martin Vaculik. Ubiegłoroczny zawodnik Lotosu Wybrzeża Gdańsk a aktualnie Taurona Azotów Tarnów, doskonale będzie wiedział, jak zaskoczyć swoich przeciwników. Przypominamy, że Słowak rok temu należał do najsilniejszych w gdańskiej ekipie. Kolejny żużlowiec, który zna tutejszy tor i nie ma problemu z dobieraniem odpowiednich ścieżek.

Z pewnością warto też wspomnieć o Juricy Pavlicu. Chorwat może zniweczyć plany reszty pretendentów do medalu. W 2009 roku Pavlic zdobył srebrny medal a rok wcześniej brązowy. Idąc w myśl zasady do trzech razy sztuka, teraz powinien zawalczyć o złoto. Nie warto się opierać się na domysłach czy wyliczankach. Zawodnik Unii Leszno jest silnym ogniwem zespołu lidera tabeli, zwłaszcza w meczach na własnym obiekcie, nawet, jeśli na wyjazdach boryka się z problemami, dla przeciwników jest trudnym konkurentem. Pavlic, zatem ma szansę na zdobycie 3 medalu, co w sumie daje mu „komplet wszystkich trzech”, jakich nie zdołał zdobyć nikt w całej historii IMŚJ. Tuż za Chorwatem na trzeciej pozycji rok temu uplasował się Patrick Hougaard. Duńczyk na swoim koncie ma już jeden brązowy medal, w jutrzejszym pierwszym finale kolejny raz stoczy bitwę z Darcym Wardem i Pavlicem, który w ostatnich mistrzostwach okazał się lepszy.

Jak widać faworytów jest sporo i trudno określić kto tym razem stanie na najwyższym podium. Nie ma się, co oszukiwać, są zawodnicy, którzy nie mają szans na zdobycie żadnego z medali, są tacy, których stać na zamieszanie w stawce. Jest nieobliczalny Maksim Bogdanovs, Artem Łaguta czy nasz Patryk Dudek, ale są także tuzy juniorskiego żużla, które nie powinny dać sobie wydrzeć korony. Miejmy nadzieję, że po 4 latach przerwy złoto znów należeć będzie do Polski.

Lista Startowa:
1. Artiom Łaguta (Rosja)
2. Kevin Woelbert (Niemcy)
3. Jurica Pavlic (Chorwacja)
4. Artur Mroczka (Polska) (dzika karta)
5. Dennis Anderson (Szwecja)
6. Frank Facher (Niemcy)
7. Damian Sperz (Polska) (dzika karta)
8. Wadim Tarasenko (Rosja)
9. Martin Vaculik (Słowacja)
10. Maksim Bogdanows (Łotwa)
11. Rene Bach (Dania)
12. Patryk Dudek (Polska)
13. Matej Kus (Czechy)
14. Maciej Janowski (Polska)
15. Darcy Ward (Australia)
16. Patrick Hougaard (Dania)
R1. Marcel Szymko (Polska)
R2. Szymon Woźniak (Polska)

Początek zawodów : godzina 19.00
Sędziuje Jim Lawrence z Wielkiej Brytanii.
Bilety: 25 zł zwykły (bez podziału na normalne i ulgowe), 35 zł (trybuna honorowa). Program zawodów w cenie 10 zł. Program stanowi bilet wstępu dla dzieci do 8. roku życia.


Złoci medaliści IMŚJ (1977-2009):
1977 (Vojens) - Alf Busk (Dania)
1978 (Lonigo) - Finn Rune Jensen (Dania)
1979 (Leningrad) - Ron Preston (Stany Zjednoczone)
1980 (Pocking) - Tommy Knudsen (Dania)
1981 (Slany) - Shawn Moran (Stany Zjednoczone)
1982 (Pocking) - Antonin Kasper (Czechosłowacja)
1983 (Lonigo) - Steve Baker (Australia)
1984 (King's Lynn) - Marvyn Cox (Wielka Brytania)
1985 (Abensberg) - Per Jonsson (Szwecja)
1986 (Równe) - Igor Marko (ZSRR)
1987 (Zielona Góra) - Gary Havelock (Wielka Brytania)
1988 (Slany) - Peter Nahlin (Szwecja)
1989 (Lonigo) - Gert Handberg (Dania)
1990 (Lwów) - Chris Louis (Wielka Brytania)
1991 (Coventry) - Brian Andersen (Dania)
1992 (Pfaffenhofen) - Leigh Adams (Australia)
1993 (Pardubice) - Joe Screen (Wielka Brytania)
1994 (Elgane) - Mikael Karlsson (Szwecja)
1995 (Tampere) - Jason Crump (Australia)
1996 (Olching) - Piotr Protasiewicz (Polska)
1997 (Mseno) - Jesper Bruun Jensen (Dania)
1998 (Piła) - Robert Dados (Polska)
1999 (Vojens) - Lee Richardson (Wielka Brytania)
2000 (Gorzów) - Andreas Jonsson (Szwecja)
2001 (Peterborough) - Dawid Kujawa (Polska)
2002 (Slany) - Lukas Dryml (Czechy)
2003 (Kumla) - Jarosław Hampel (Polska)
2004 (Wrocław) - Robert Miśkowiak (Polska)
2005 (Wiener Neustadt) - Krzysztof Kasprzak (Polska)
2006 (Terenzano) - Karol Ząbik (Polska)
2007 (Ostrów) - Emil Sajfutdinow (Rosja)
2008 (Pardubice) - Emil Sajfutdinow (Rosja)
2009 (Gorican) - Darcy Ward (Australia)

Klasyfikacja medalowa według państw:
1. Polska (7-5-4) 16
2. Dania (6-2-5) 13
3. Wielka Brytania (5-7-7) 19
4. Szwecja (4-6-3) 13
5. Australia (3-3-4) 10
6. Czechosłowacja/Czechy (2-4-1) 7
7. Stany Zjednoczone (2-0-2) 4
8. Rosja (2-0-0) 2
9. ZSRR (1-2-0) 3
10. Nowa Zelandia (0-2-0) 2
11. Norwegia (0-1-1) 2
12. Chorwacja (0-1-1) 2
13. Słowenia (0-0-2) 2
14. Finaldania (0-0-1) 1
15. Niemcy (0-0-1) 1

*Klasyfikacja medalowa według zawodników:
1. Emil Sajfutdinow (Rosja) (2-0-0) 2
2. Antonin Kasper (Czechosłowacja) (1-1-0) 2
3. Chris Louis (Wielka Brytania) (1-1-0) 2
4. Mikael Kaslsson (Szwecja) (1-1-0) 2
5. Lukas Dryml (Czechy) (1-1-0) 2
6. Krzysztof Kasprzak (Polska) (1-1-0) 2
7. Marvyn Cox (Wielka Brytania) (1-0-1) 2
8. Joe Screen (Wielka Brytania) (1-0-1) 2
9. Jason Crump (Australia) (1-0-1) 2
10. Jesper Bruun Jensen (Dania) (1-0-1) 2
11. Jarosław Hampel (Polska) (1-0-1) 2

W klasyfikacji ujęto zawodników, którzy zdobyli więcej jak jeden medal.

Polscy medaliści IMŚJ:
złoto: Piotr Protasiewicz (1996), Robert Dados (1998), Dawid Kujawa (2001), Jarosław Hampel (2003),
Robert Miśkowiak (2004), Krzysztof Kasprzak (2005), Karol Ząbik (2006)
srebro: Piotr Świst (1987), Rafał Dobrucki (1997), Krzysztof Kabłoński (1999), Krzysztof Cegielski (2000),
Krzysztof Kasprzak (2002)
brąz: Jarosław Hampel (2000), Rafał Okoniewski (2001), Rafał Szombierski (2003), Paweł Hlib (2007)