Kamil Merena jest jednym z piętnastu młodych adeptów sportu żużlowego, którzy kilka tygodni temu w Częstochowie przebrnęli pozytywnie egzamin na licencję. Młody zawodnik Stelmet Falubazu Zielona Góra w rozmowie z portalem www.eSpeedway.pl opowiedział m.in. o planach na najbliższe lata oraz o swojej przygodzie ze speedrowerem.

W tym sezonie uzyskałeś licencję żużlową i z tego co wiem, to było twoje największe marzenie, tak więc gratulacje. Na początku chciałbym spytać o to, skąd u Ciebie pomysł by pobawić się w żużel?
- Tak jak mówisz, w tym roku uzyskałem wymarzoną licencję żużlową, dzięki której mogę się teraz ścigać z kolegami. Od kiedy tata zabierał nas, czyli mnie i mojego starszego brata Dawida na mecze, od razu naszła mnie myśl, żeby kiedyś spróbować się w tym sporcie. Tak się właśnie stało, z czego się niezmiernie cieszę.

Swoją karierę ścigania w lewo rozpocząłeś od startów na speedrowerze. Masz na swoim koncie kilka znaczacych sukcesów z brązowym medalem Indywidualnych Mistrzostw Polski Kadetów wywalczony dwa lata temu w Gnieźnie. Okres speedrowera to chyba dobry czas dla Ciebie, prawda?
- Tak, moją przygodę zaczynałem na speedrowerze, gdyż byłem za młody, aby zapisać się do szkółki żużlowej. Ten okres uważam jak najbardziej za udany. Były wzloty i upadki, ale praca nad sobą przyniosła pierwsze medale i trofea.

Masz ważny kontrakt z ZKS-em Zielona Góra na przyszły sezon. Kariera żużlowa sprawia chyba jednak, że koledzy będą musieli sobie radzić bez Ciebie, czy to prawda? A może chciałbyś parę razy wesprzeć drużynę?
- Prawdę mówiąc, nie jestem już czynnym zawodnikiem ZKS-u. Skończyłem jeździć po sezonie 2011, ale jak znajduję czas to odwiedzam kolegów z toru i czasami uda się pościgać.

Który sukces osiągnięty w speedrowerze uważasz za największy oraz czy są zawody, których szczególnie żałujesz, że Ci nie wyszło?
- Na pewno mogę być zadowolony z Indywidualnych Mistrzostw Polski Kadetów w Gnieźnie. Byłem tam najmłodszym uczestnikiem finału, a udało mi sie zająć wysokie trzecie miejsce. W sezonie 2010 z Rafałem Lewczukiem zdobyłem wicemistrzostwo Polski Par Klubowych Młodzików (do lat 14 dop. red.) Dużym wyróżnieniem było także powołanie do kadry narodowej na test mecze, ale niestety... nie udało się pojechać na te zawody. Czy czegoś żałuję? Na pewno tego, że nie pojechałem na mistrzostwa Polski Młodzików w 2011 roku. Byłem uważany za faworyta, ale niestety tak jakoś wyszło. Nie ma co się jednak użalać.

Wróćmy do żużla. Za tobą pierwsze trzy turnieje, w Lesznie, Pile oraz Gorzowie. Występ w Pile może pomińmy, bo zapewne chciałbyś o nim jak najszybciej zapomnieć, ale w Lesznie i Gorzowie spisałeś się całkiem przyzwoicie. Jesteś zadowolony ze swoich wyników w tych dwóch turniejach?
- Prawdę mówiąc to jechałem na wszystkie turnieje z nastawieniem poznawania torów i zbierania doświadczenia. Nie miałem okazji tak jak inni adepci, występować między biegami zawodów mniejszej rangi. Ale pierwsze koty za płoty.

Przed Tobą długa droga do tego, by sięgnąć po tytuły mistrza Polski czy też świata. Jaki stawiasz sobie cel np. na najbliższe trzy lata?
- Jeszcze dużo ciężkiej pracy przede mną. Jak na razie nie stawiam sobie jakiś konkretnych celów. Chciałbym się rozwijać i to jest mój główny cel na następne trzy lata.

Głównym celem Kamila jest nabieranie doświadczenia w rozgrywkach młodzieżowych

Wierzysz, że w wieku np. Patryka Dudka, uda ci się osiągać równie wielkie sukcesy jak „DuZers”?
- Jeżdżę po to, aby stać się kiedyś najlepszym. Fajnie byłoby osiągnąć chociaż połowę tego co Patryk, ale zobaczymy.

Jakim sprzętem będziesz dysponował w przyszłym sezonie oraz czy możesz liczyć na pomoc z klubu?
- Co do przyszłego sezonu, jeszcze nie wiem jak będzie wyglądał mój park maszyn. Na chwilę obecną dysponuję motocyklem klubowym i pomocą klubowego majstra, którego chciałbym przy okazji pozdrowić.

Twoim żużlowym idolem jest Krzysztof Piskorski (speedrower) oraz Greg Hancock. Dlaczego akurat oni?
- Na chwilę obecną moim idolem jest Jarosław Hampel. Imponuje mi swoją sylwetką i strategią na torze.

Masz dość oryginalne pseudonimy – Szopen oraz Melepeta. Skąd się wzięły u Ciebie takie ksywki?
- Ksywkę "Szopen" nadał mi klubowy majster. Gdy przyszedłem do szkółki, miałem dość długie włosy i na początku od razu przeszedłem chrzest, który wykonywał trener Andrzej Huszcza. Obciął mnie tępymi nożyczkami i wyglądałem jak "Szopen". Co do drugiej ksywki, nadał mi ją trener ZKS-u - Paweł Kokot. Zaczął na mnie wołać "Melepeta", ale nie pamiętam już dlaczego.

Dziękuję za rozmowę.
- Również dziękuję. Chciałbym podziękować całej mojej rodzinie, która wspiera mnie jak tylko może. Krzyśkowi Piszlewiczowi, który pomaga mi przy motocyklu od początku tego sezonu. Wszystkim znajomym, którzy trzymają mocno za mnie kciuki i Marice Sadeckiej, która pomaga mi nadrobić zaległości w szkole.