W obecnych czasach padają różne pomysły dotyczące uatrakcyjnienia rozgrywek żużlowych. Padają pomysły wprowadzenia możliwości użycia zagranicznego juniora z numerem przeznaczonym dla juniora czy zmienienie organizacji fazy play-off. W 2007 roku Główna Komisja Sportu Żużlowego przeszła samą siebie i wprowadziła kilka sensacyjnych zmian, które dotyczyły pierwszej i drugiej ligi.

Rozpoczęto "z grubej rury". Władze zrezygnowały z pomysłu przyznawania punktu bonusowego dla najlepszej drużyny dwumeczu i zastąpili go przyznawaniem trzech punktów za zwycięstwo na wyjeździe. Wyraźnie brano przykład z ligi brytyjskiej, jednak nadal system był bardziej przejrzysty niż w obecnej Premiership. Na przepisie najwięcej zyskały drużyny z Gorzowa i Ostrowa Wielkopolskiego, które zdobyły z tego tytułu aż trzy punkty. Jednak GKSŻ na tym nie poprzestała i zmieniła system play-off.

Na szczęscie dla drużyn drugoligowych, te zmiany dotyczyły tylko pierwszej ligi. Do fazy finałowej przechodziły wszystkie drużyny. Pierwsza drużyna rywalizowała z czwartą, druga z trzecią (czyli tak samo, jak obecnie). Druga grupa składała się z drużyn z pozycji 5-8. Piąta jechala z ósmą, szósta z siódmą. Zwycięzcy swoich meczów z pierwszej czwórki awansowali do finału. Natomiast triumfatorzy meczów ze "słabszej" grupy kończyli sezon, a pokonani jechali dodatkowy mecz – o siódme miejsce. To nie koniec innowacji. Spotkania nie były zwykłymi dwumeczami, tylko spotkaniami "do dwóch zwycięstw". W praktyce oznaczało to, że jedna drużyna może pojechać 20, a w skrajnym wypadku aż 22 spotkania! Kto w roku 2007 odjechał maksymalną liczbę spotkań? TŻ Sipma Lublin. Ostatnie dwa spotkania były spotkaniami barażowymi, w których na szczęście oszczędzono kluby i rywalizowano już "normalnie". "Koziołki" przegrały dwumecz z Daugavpils i spadły do drugiej ligi. Trzy drużyny rywalizowały w dwudziestu spotkaniach, Lublin jak wspomniałem wyżej miał dwa starty więcej, a reszta skończyla na siedemnastu.

W tej historii zastanawia mnie jedno. Dlaczego padło na pierwszą ligę? Budżety klubów z zaplecza Ekstraligi są przecież mniejsze niż gigantów z wyższej ligi. Jeśli władze chciały przetestować swój nowy pomysł, powinny skorzystać z bogatszych klubów, które mogą sobie pozwolić na 20 spotkań w sezonie. Z pomysłu zrezygnowano rok później, w roku 2008 powrócono do punktów bonusowych oraz zwykłej organizacji fazy finałowej. Ostatnie zmiany w organizacji ligi widzieliśmy w 2017 roku, gdy wrócono do podziału na 1. i 2. Ligę Żużlową. Kiedy i czym następnym razem zaskoczy nas Główna Komisja Sportu Żużłowego? Być może już niedługo...