Milion złotych za podpis i osiem tysięcy za punkt - to górny pułap stawek finansowych w Speedway Ekstralidze. Po zimowym okienku transferowym portfele zawodników stały się grubsze. Pozycję lidera na liście płac stracił - na rzecz Jasona Crumpa - mistrz świata Tomasz Gollob. Najlepszy polski zawodnik, choć miał w ręku znakomitą kartę przetargową w postaci złotego medalu, postanowił nie podbijać ceny. Zrezygnował z 2,7 mln zł netto oferowanych mu przez PGE Marmę Rzeszów i szybko przedłużył umowę w Gorzowie.

Na dodatek mistrz świata już nie będzie zarabiał za mecz ryczałtem. Podpisał bowiem kontrakt uzależniający wysokość zarobków od prezentowanej formy. Za każdy zdobyty punkt dostanie 7,5 tys. zł. Tylko Crump ma wyższą stawkę - 8 tys. zł. Różni ich fakt, że Gollob nie dostał zbyt wiele za podpis. Z informacji Przeglądu Sportowego wynika, że otrzymał jedynie 600 tys. zł, czyli tyle samo ile Rune Holta w Toruniu. Niewiele brakowało, a mistrza świata zabrakłoby w dziesiątce listy płac, w której umieściliśmy tych, którzy w tym roku dostali najwięcej pieniędzy jeszcze przed startem sezonu.

Najwyżej podpis pod kontraktem wyceniono Jarosławowi Hampelowi, który - bez względu na wynik na koniec roku - po stronie przychodów zapisze milion złotych. Wicemistrz świata skorzystał na tym, że karierę zakończył Leigh Adams. Dotąd to Australijczyk był liderem Unii Leszno, gdzie w sezonie 2010 otrzymał 1,2 mln zł za podpis. Teraz część środków, niegdyś trafiająca na jego konto, zasili budżet Hampela. W przypadku kwot za podpis warto odnotować szokujące 350 tys. zł, jakie otrzymał w Stelmecie Falubazie Zielona Góra przeciętny Szwed Jonas Davidsson.

Wrażenie robi również 200 tys. zł dla Australijczyka Adama Shieldsa we Wrocławiu oraz 280 tys. zł dla Duńczyka Nielsa-Kristiana Iversena w Caelum Stali. Klasa wymienionej trójki jest niższa niż wskazują dochody. To samo stwierdzenie można odnieść do braci Grigorija i Artioma Łagutów, którzy wytargowali w Częstochowie odpowiednio 240 i 220 tys. Także 140 tys. dla Daniela Nermarka (również Włókniarz) wydaje się kwotą przesadzoną. Mniejsze wątpliwości budzą premie za punkt, choć także tutaj niespodzianek nie brakuje. Rafał Szombierski w zamian za zgodę na niski kontrakt w Częstochowie (150 tys.) może liczyć na 5 tys. zł za punkt. Oczywiście to maksimum, zakładające że zawodnik musi zdobyć minimum 10 punktów w meczu. Bardzo dobrą stawkę za punkt wynegocjował również młodzieżowiec z Wrocławia Maciej Janowski. Miał on jednak sporo ofert, więc Sparta musiała wyłożyć dodatkowe pieniądze na stół, by go zatrzymać. Poza dziesiątką żużlowców z najlepszymi wycenami za punkt znaleźli się: Janusz Kołodziej (4,2 tys. zł - 11. miejsce), Kenneth Bjerre (3,8 tys. zł - 12. miejsce) i Andreas Jonsson (3,6 tys. zł - 13. miejsce). Dodajmy tylko, że w przypadku seniorów minimalna stawka to 2 tys. zł.

Więcej przeczytasz we wtrokowym Przeglądzie Sportowym.