W niedzielę Unia Tarnów pokonała na własnym torze Betard Spartę Wrocław w stosunku 50:40. Taki wynik w rewanżowym spotkaniu półfinałowym PGE Ekstraligi nie wystarczył jednak do awansu. Rozczarowania z tego powodu nie krył Leon Madsen, który wywalczył 10 punktów z bonusem.

18 punktów, które tarnowska drużyna straciła do wrocławian w pierwszym spotkaniu na torze w Częstochowie, okazało się barierą nie do pokonania. Duńczyk podkreśla jednak, że teraz najważniejsza będzie walka o brązowy medal. - Strasznie szkoda, że się nie udało. Przegraliśmy pierwsze spotkanie. Wiedzieliśmy, że 18 punktów może być zbyt dużą różnicą. Przed pierwszym meczem rozmawialiśmy, że możemy przegrać 6 lub maksymalnie 8 punktami różnicy. Teraz widzimy, że u siebie wygraliśmy 10 punktami. Nadal nie rozumiem, co poszło źle w Częstochowie, ponieważ cały czas ta różnica oscylowała właśnie w tym zakresie 6, 8, następnie 10 punktów. Było w porządku, a następnie dostaliśmy kilka mocnych ciosów i zrobiło się aż 18 oczek. Nie poddaliśmy się jednak, nadal mieliśmy teoretyczną szansę na awans. Niestety się nie udało, jednak w rewanżu daliśmy z siebie wszystko. Teraz będziemy walczyć o brązowy medal. Ja i reszta chłopaków chcemy zdobyć medal dla drużyny w tym roku. Sądzę, że każdy na to zasłużył, klub, kibice, zawodnicy, mechanicy, wszyscy. Zrobimy, co w naszej mocy - zapewnił Madsen.

Gdyby porażka w pierwszym pojedynku była nieco mniejsza, to wówczas szansa awansu do finału Drużynowych Mistrzostw Polski byłaby bardzo realna. - Wygraliśmy to spotkanie 10 punktami, a poprzednie z Wrocławiem chyba różnicą 4. W tym meczu byliśmy bardziej w gazie, bo wiedzieliśmy, że musimy walczyć do końca. Zawsze lepiej jest mieć pierwsze spotkanie na wyjeździe i kończyć u siebie, jednak ta strata okazała się za duża. Zarówno w Częstochowie, jak i w rewanżu, nie punktował cały zespół. Kilku zawodników nie miało najlepszego spotkania. W fazie Play-off cała drużyna musi jechać dobrze, niestety u nas tego nie było. Takie są fakty, teraz musimy się pozbierać i walczyć o brązowy medal - zaznaczył.

Zawodnik Jaskółek nie mógł być zadowolony ze swojego występu w meczu w Częstochowie, wywalczył tam bowiem 5 punktów z bonusem. - Byłem bardzo zawiedziony swoim występem w pierwszym spotkaniu. To było zdecydowanie za mało, jednak nawet, gdybym zdobył do 10 punktów wtedy, to jednak by też nie wystarczyło. W kilku miejscach zabrakło nam tych zdobyczy i to był właśnie główny problem - dodał.

Po 11. wyścigu niedzielnej potyczki w parkingu zrobiło się bardzo nerwowo. Wszystko to za sprawą walki na torze pomiędzy Madsenem i Maciejem Janowskim. W zamieszaniu po biegu brać mieli udział również mechanicy Tai'a Woffindena, jak również i sam zawodnik. - Tai Woffinden to mała dziewczynka z kręconymi włosami, to wszystko, co mogę powiedzieć o nim powiedzieć. Na wstępie chcę zaznaczyć, że na torze walczyłem w tym spotkaniu mocniej, ponieważ wiedziałem, że musimy wygrać, jednak nadal jeździłem fair. Nie wpakowywałem Maćka w bandę, byłem przed nim, jechałem twardo i zamykałem mu drogę. Następnie na ostatnim wirażu on wpakował mnie prosto w „płot”. Jechaliśmy obok siebie i on nie zostawił mi w ogóle miejsca. Byłem prawie pewny, że zanotuję upadek. Nie poddawałem się jednak w tym biegu, ponieważ wiedziałem, że bardzo potrzebujemy zwycięstwa. Następnie z toru zjechałem do parkingu i ktoś z mechaników Maćka krzyczał na mnie. To, co dzieje się na torze, to nie ich sprawa, to dotyczy zawodników. Maciek mógł przyjść do mnie lub ja do niego, jeśli coś nie jest w porządku, nie mechanicy. To nie ich zadanie. Byłem zatem zły na jego mechanika, nagle Tai, który nie miał z tym nic wspólnego podszedł i wyjął mój bezpiecznik z motocykla, tak, że stracił on moc w parkingu. Wówczas zaczął uciekać, ja zacząłem go gonić, pchnąłem go i zapytałem: „co do cholery wyprawiasz?”. Wtedy wszyscy z jego teamu po prostu mnie zaatakowali, a on ukrywał się jak mała dziewczynka. Któryś z jego mechaników uderzył mnie w brzuch tak, że nie mogłem oddychać. Dlatego byłem tak bardzo zły. Sądzę, że to nieprawdopodobne, co robili, 10 facetów zaatakowało jedną osobę - podkreślił Duńczyk.

Po wspomnianym biegu zawodnicy mogli wyjaśnić sobie nieporozumienie, jednak w natłoku chwili nie było na to raczej realnej szansy. - Nie rozmawiałem z Maćkiem po tym wydarzeniu. Nie miałem nawet szansy, ponieważ zostałem zaatakowany przez 10-20 osób. Dlatego byłem taki zły - podkreślił krótko.

Tydzień wcześniej w Rybniku odbył się SGP Challenge. Duńczyk, który liczył na uzyskanie awansu do tej prestiżowej serii musiał obejść się smakiem i marzenia o walce w Indywidualnych Mistrzostwach Świata będzie musiał odłożyć o kolejny rok. - Nie pamiętam już Grand Prix Challenge (śmiech). Jestem bardzo zawiedziony, wiem, że aby zakwalifikować się do GP, muszę to zrobić przez kwalifikacje. Jeśli już jednak chodzi o Challenge, to nie udało się, będę nadal jednak walczył i będę jeszcze lepszy. W tym momencie problemem są moje słabsze starty. W speedway’u ten element, to jakieś 90% sukcesu. Jeśli nie ma się startów, to trudno zdobywać dużo punktów. W Rybniku walczyłem o nie, tak jak w tym spotkaniu. To nie było łatwe, na tamtym torze trudno jest wyprzedzać, są bardzo ciasne łuki. Będę jednak nadal trenował, chcę być jeszcze lepszy, sprawdzę co mogę robić dokładniej. Mam nadzieję, że w kolejnym roku uda mi się wrócić do eliminacji i wywalczyć awans do cyklu. Teraz jednak nie myślę o Grand Prix, a o Tarnowie. Nie jestem zawiedziony spotkaniem u siebie, mieliśmy dobrą szybkość, dobrze się przygotowaliśmy, trenowaliśmy i wszystko było dobrze. Jeśli chodzi o domowe spotkanie, to jestem zadowolony, jednak musimy jechać lepiej, gdy w Play-off zaczynamy walkę na wyjeździe. W Częstochowie było to zdecydowanie za mało - zakończył Leon Madsen.