Zapraszamy Państwa na ciekawą lekturę wywiadu z Magnusem Zetterströmem. Rozmowa została przeprowadzona po pierwszym półfinałowym pojedynku P2LŻ w Krośnie, a Szwed mówi w niej m.in. o tym spotkaniu oraz o decyzji odnośnie swoich dalszych startów na torach żużlowych.

Na wstępie chciałem złożyć gratulacje. Zwycięstwo 51:39 odniesione w dosyć łatwy sposób. Czy spodziewaliście się tak spokojnej wygranej?
- Nie, nie spodziewaliśmy się tak łatwego meczu, ponieważ ostatnim razem, gdy byliśmy w Krośnie spotkanie było bardzo ciężkie. Z tego co pamiętam, wówczas mieliśmy również kilka upadków. Teraz jednak wykonaliśmy dobrą robotę – Renat, Krzysztof, Dominik, Łukasz, cały team pojechał dobrze. Jestem bardzo szczęśliwy, ponieważ teraz czeka nas rewanż na domowym torze. Reszta zależy od nas.

Po takim wyniku można być jednak niemal pewnym, że wszystko jest jasne i że zameldujecie się w finale 2. Polskiej Ligi Żużlowej.
- Chciałbym przyznać Ci rację, jednak jest jeszcze za wcześnie by to powiedzieć. Nigdy niczego nie można być pewnym, dlatego każdy dzień przyjmuję, jako nowy z osobna. To jest sport, jednak odpukać, jeśli mielibyśmy jakąś kontuzję u jakiegoś zawodnika, to mogłoby odmienić wszystko bardzo, bardzo szybko. Jeśli zostaniemy takim kompletnym zespołem, jak teraz, wówczas jesteśmy bardzo silni. Wciąż jest jednak wcześnie. Nie chcę zakładać żadnego zwycięstwa przed objechanym spotkaniem.

Przed tym pojedynkiem spadł dosyć obfity deszcz. Sądzę jednak, że organizatorzy stanęli na wysokości zadania i wykonali świetną robotę. Dzięki temu to spotkanie mogło się odbyć.
- Rzeczywiście podjęto dobrą decyzję. Byłem nieco sceptycznie nastawiony oraz pełen obaw, ponieważ deszcz był dosyć mocny, jednak gdy przed meczem wyjechałem na próbę toru, czułem się na nim bardzo dobrze. Sędzia oraz organizatorzy z Krosna podjęli właściwą decyzję odnośnie odjechania spotkania. Jestem bardzo zadowolony, że ostatecznie udało się to zrobić, zamiast być zmuszonym do ponownego przyjazdu do Krosna. Ten tor jest trochę „podskakujący”, ale uwielbiam go. Jest on bardzo szybki, lubię prędkość, którą da się tu osiągnąć. Gdyby te dziury, na których się jedzie były nieco mniejsze, byłby on bardzo dobrym torem do ścigania.

Czy spotkałeś się kiedykolwiek z podobną nawierzchnią? Jest ona czarna i już dosyć rzadko spotykana. Prawdopodobnie ostatnia taka nawierzchnia w Polsce znajduje się właśnie w Krośnie.
- Ktoś mi to policzył i jeżdżę chyba 28 sezon żużlowy w swojej karierze. Widziałem już wcześniej czarne tory. Byłem wcześniej w Krośnie, byłem również w Pile, lecz tam nawierzchnia nie jest aż tak czarna. Widziałem podobne tory również w Niemczech. Jeździłem już na takich czarnych torach wcześniej.

Byłeś bliski wywalczenia kompletu w tym spotkaniu. Na przeszkodzie stanęły jednak te dziury, o których wspominałeś. Co poszło nie tak w tym drugim wirażu, kiedy zaliczyłeś upadek?
- Chrzanowski wyszedł dobrze ze startu przede mną. Pojechał moją ścieżką, zbytnio przymknął gaz. Dlatego, gdy ja potrzebowałem go więcej, straciłem zbyt dużo mocy w moim silniku. Zanotowałem uślizg i było to blisko bandy. Cieszę się jednak, że drużyna wygrała ten mecz, niestety nie udało mi się wywalczyć kompletu. Jestem jednak szczęśliwy ze zdobycia 12 punktów.

Jesteś swego rodzaju ikoną gdańskiego klubu. Startowałeś w nim we wszystkich klasach rozgrywkowych, od ekstraligi, poprzez pierwszą ligę, kończąc na drugiej. Co sądzisz o swojej przyszłości? Czy jest szansa, że Magnusa Zetterströma będziemy mogli oglądać w zespole z Gdańska w kolejnym sezonie?
- To jest możliwe. Nadal lubię się ścigać i jak widać udało mi się zdobyć 12 punktów, a byłem chyba najstarszym startującym zawodnikiem w tym spotkaniu. Nadal wygrywam z wieloma młodszymi chłopakami. Tak długo, jak odnoszę zwycięstwa, sądzę, że jestem w stanie się ścigać. Jest jednak duży przeskok pomiędzy drugą, a pierwszą ligą. Chcę pomyśleć nad tym po sezonie i zobaczę, jaką podejmę decyzję. Lubię jeździć w Gdańsku, jednak musimy poczekać i zobaczyć, co nam powie przyszłość.

Czyli można wnioskować, że czas na emeryturę dla Magnusa Zetterströma jeszcze nie nadchodzi?
- Nie mogę tak naprawdę odpowiedzieć „tak” lub „nie”. Nigdy nie myślę w taki sposób w trakcie sezonu. Boję się myśleć, że to mógłby być mój ostatni rok, ponieważ wówczas mógłbym nie pozostawać skupionym, przymykać gaz, itp. Chcę byś w 100% skupionym na jeździe i dawać z siebie 110% na torze. W zimie podejmę decyzję i zobaczymy, jaka ona będzie.

Jednak jak widać nie jesteś jeszcze zmęczony tym żużlem. Cały czas sprawia Ci on radość.
- Zdecydowanie. Kocham ten sport. Nie jest wielu ludzi, którzy zaczynają swoje sportowe kariery i traktują to również jako hobby, następnie żyją z tego przez wiele lat, są zawodowcami przez wiele sezonów i mają dobre życie prywatne, poza tym hobby. Dla mnie to coś fantastycznego. Byłem Mistrzem Europy, Mistrzem Szwecji, uczestnikiem Grand Prix, brązowym medalistą Drużynowego Pucharu Świata, zdobyłem mistrzostwo Elite League z Poole. Pomogłem również Gdańskowi w awansie do pierwszej ligi i ekstraligi. Było tego bardzo dużo, dla mnie moja kariera była fantastyczna. Oczywiście w tej chwili nie chcę jej kończyć, chcę ją kontynuować, jednak tak jak powiedziałem wcześniej – myślę, że decyzja odnośnie dalszych startów zostanie podjęta gdzieś w połowie października.

W tym roku w Szwecji startowałeś w Smedernie Eskilstunie. Co sądzisz na temat swojej przyszłości w rodzinnym kraju, oczywiście jeśli nadal pozostaniesz w „siodle” na następny sezon?
- Eskilstuna jest moim domowym miastem. W tym roku w Elitserien zaliczyłem dobry sezon, podniosłem nieco swoją średnią w stosunku do tej z ubiegłego roku. Cieszę się jazdą w moim mieście. Nie widzę powodów, aby cokolwiek zmieniać w przyszłości, jeśli tylko będę dalej startował, chciałbym to robić w moim rodzinnym mieście.

W sobotę 5 września byliśmy świadkami Speedway Grand Prix Challenge w Rybniku. Twój rodak Antonio Lindbäck był jednym z faworytów tej imprezy, niestety jednak odniósł w niej porażkę, zdobywając tylko 3 punkty. Co sądzisz o jego występie i formie podczas tego turnieju?
- Gdy widziałem jego pierwsze trzy biegi byłem w dużym szoku. Coś musiało pójść nie tak. Słyszałem pogłoski, że opuścił trening. Była to spora niespodzianka również dla mnie, ponieważ typowałem jednego z braci Pawlickich, Zmarzlika oraz Antona do zajęcia miejsc w pierwszej trójce. Coś kompletnie poszło nie tak. Nikt nie jest jednak robotem. Sądzę, że to jego pierwszy słaby występ w tym sezonie. Miał fantastyczny rok, zatem coś musiało pójść nie tak.

Nie będziesz tego pamiętał, ale teraz małe przypomnienie. Rozmawialiśmy przed dwoma laty, pod koniec września w Sztokholmie. Wówczas wygrałeś turniej Hammarby Speedway Open, wygrywając wszystkie swoje wyścigi. Wówczas powiedziałeś, że nie wiesz, jak długo jeszcze będziesz startował. Wydaje mi się, że teraz mówisz podobnie, więc kto wie, być może spotkamy się za dwa lata w podobnej sytuacji?
- Zdecydowanie (śmiech). Zobaczymy, co się wydarzy. Jak już mówiłem, chciałbym jeździć dalej, zobaczymy, jaką decyzję podejmę w połowie października.

Dziękuję za rozmowę i życzę powodzenia w ostatnich spotkaniach tego sezonu.
- Również dziękuję.