1 kwietnia w Gdańsku odbył się turniej "Zorro's Final Show", poświęcony wieloletniemu filarowi miejscowej drużyny, Magnusowi "Zorro" Zetterströmowi. Zapraszamy na ostatnią rozmowę z tym doświadczonym, szwedzkim zawodnikiem, którą przeprowadziliśmy przy okazji jego pożegnalnych zawodów.

Stanisław Wrona, eSpeedway.pl: Ten dzień, 1 kwietnia 2017 jest z pewnością dla Ciebie szczególny. To ostatni raz Magnusa „Zorro” Zetterströma na torze w Gdańsku. Najprawdopodobniej już nigdy kibice nie zobaczą Cię podczas występu na tym obiekcie, w sportowej rywalizacji. Co to dla Ciebie znaczy? Startowałeś w tym miejscu przez sześć sezonów, więc tak naprawdę to spory kawał czasu.
Magnus "Zorro"  Zetterström: Dla mnie to naprawdę szczególny dzień. To dla mnie zaszczyt, że Klub, Miasto, pan Maciej Polny oraz sponsorzy i zawodnicy przybyli do Gdańska z mojego powodu. To samo tyczy się kibiców oraz wszystkich innych osób. Jestem naprawdę szczęśliwy, że mogłem mieć taki dzień. Niemniej jednak to również trochę smutne, ponieważ ten sport dał  mi tak wiele. To było moje życie przez ponad dwadzieścia lat. Teraz to się zmieni. Czekam już jednak na moje „nowe życie”.

Osobiście byłem 25 września ubiegłego roku również w Eskilstunie. Czy kiedykolwiek, również tamtego dnia, przeszło Ci przez myśl, że kolejny turniej „Zorro’s Final Show” zostanie zorganizowany? Wówczas wszyscy myśleli bowiem, że to tamte zawody powinny być Twoimi ostatnimi.
W tamtym dniu nie myślałem, że może odbyć się jeszcze jeden turniej. Naprawdę sądziłem, że w Eskilstunie to był mój ostatni występ – „Final Show”. Niemniej jednak, jak wspomniałem, jestem bardzo szczęśliwy, że zorganizowano te zawody dla mnie również w Gdańsku. Co można więcej dodać? To wielki zaszczyt pojawić się dla tych wszystkich ludzi i zawodników w tym miejscu. Bardzo się cieszę, prawdopodobnie jestem w tym momencie jednym z najszczęśliwszych ludzi na świecie (uśmiech).

Wygląda to jednak tak, że sam również jesteś dla nich wyjątkową osobą. Zorganizowali te zawody specjalnie dla Ciebie. Wcześniej tego nie planowano, pomysł pojawił się chyba zimą. Jesteś zatem dla nich również kimś wyjątkowym.
Tak, dzięki temu jestem naprawdę dumny. Traktowano mnie zawsze dobrze w Polsce, gdziekolwiek nie startowałem. Również, gdy występowałem po raz pierwszy w Lublinie, później w Gnieźnie, Rybniku, Grudziądzu, Gdańsku czy Łodzi. Jeździłem w wielu klubach, gdzie wszyscy byli dla mnie naprawdę dobrzy, każdy kogo spotkałem. Oczywiście nie mogę zapomnieć również o Gorzowie, który był jednym z moich „największych” klubów. Jeździłem tam w okresie, który był naprawdę jednym z najlepszych w moim wykonaniu. Było z pewnością wiele klubów, które były dla mnie dobre. Jestem naprawdę szczęśliwy, że mogłem się pojawić jeszcze w Gdańsku, gdzie pracowałem. Powtórzę to, ale to naprawdę dla mnie zaszczyt.

Sam osobiście dwukrotnie pytałem Cię „jak długo będzie trwać jeszcze kariera Magnusa Zetterströma?”. Miało to miejsce pod koniec sezonu 2013 i 2015. Co było głównym powodem, że to właśnie rok 2016 był ostatnim, w którym występowałeś?
Spotkałem się z jednym z moich sponsorów. Złożył mi ofertę w swojej firmie, była to swego rodzaju propozycja, którą ciężko było odrzucić. Była ona tak dobra, że wiem, iż teraz moje życie będzie wyglądać dobrze po mojej sportowej karierze. Bardzo cieszę się z tego, że on pomógł mi w ten sposób.

Czy jesteś zadowolony z całej swojej kariery? Widzę na Twoim motocyklu oszycia z numerem „19”, z którym startowałeś w jednym sezonie w cyklu Speedway Grand Prix. Byłeś stałym uczestnikiem tej serii, startowałeś w Indywidualnych Mistrzostwach Europy, które raz wygrałeś. Pojawiałeś się w każdej lidze – brytyjskiej Elite League, oczywiście ojczystej Elitserien, jak również w wielu klubach w ligach polskich. Czy jesteś usatysfakcjonowany z tego, jak wyglądał przebieg Twojej kariery?
Zdecydowanie tak. Nie chciałbym zmienić niczego. Oczywiście pragnąłem zostać Mistrzem Świata, to jednak pozostało w sferze marzeń. Dałem jednak z siebie wszystko, naprawdę nie mogę powiedzieć, że chciałbym cokolwiek zmienić. Wszystko robiłem na 110%. Byłem tak dobry, jak tylko mogłem. Miałem szczęście zostać Indywidualnym Mistrzem Europy, Mistrzem Szwecji, brązowym medalistą Drużynowych Mistrzostw Świata oraz najlepszym zawodnikiem ligi brytyjskiej. Zgarnąłem naprawdę wiele fajnych trofeów. Jestem bardzo zadowolony ze swojej kariery i nie chciałbym zmienić czegokolwiek.

Sądzę, że to miał być Twój ostatni występ w historii (ostatecznie „Zorro” pojawił się na torze, jednak odjechał tylko kilka "kółek" pokazowych dla publiczności – przyp. red.). Niemniej jednak widzieliśmy w Eskilstunie choćby Tony’ego Rickardssona. Czy sądzisz, że jest jakaś mała szansa, aby zobaczyć Cię jeszcze na torze w biegach pokazowych, podczas podobnego wydarzenia,  w bliskiej lub dalszej przyszłości?
Może być tak, jak mówisz. Przed niczym nie zamykam drzwi. Moja kariera, jako zawodnika żużlowego, z pewnością kończy się w tym dniu. W pozostałych przypadkach mogę odjechać kilka „kółek”, dla pozostałych, w podobnych imprezach. Coś takiego może mieć miejsce w przyszłości. Moja kariera zawodnicza skończyła się jednak z pewnością tego dnia, na 110%.

Jeszcze kilka słów o Twoim synu. On chyba trenuje z drużyną Lechii Gdańsk, a sam często odwiedzasz z nim to miasto. Co sądzisz o jego przyszłości w piłkarskim klubie, właśnie z Gdańska?
On jest bramkarzem. Nadal jest w młodym wieku, ma tylko 17 lat. Przed nim wiele kolejnych sezonów. Jeśli jednak zostanie piłkarzem, to powinno być to coś wyjątkowego. Podczas treningów, na których byliśmy, traktowano go naprawdę dobrze. Reszta zależy od niego, musi ciężko pracować. My, jako rodzina, wspieramy go na 110%. Jednak on musi naprawdę ciężko pracować, aby zostać dobrym piłkarzem, czy bramkarzem. To już zależy od niego samego.

Czy będziesz śledził wyniki zespołu z Gdańska w tym roku oraz w kolejnych latach?
Zdecydowanie. Nie zamykam drzwi dla żużla. Nadal chcę w tym brać udział i interesować się tym, jak im idzie. Gdańsk znaczył dla mnie wiele przez tyle lat. Oczywiście chcę być na bieżąco z tym, jak sobie radzą w przyszłości. Będę śledził ich mecze w internecie, a być może pojawię się, aby obejrzeć jakieś spotkanie również osobiście.

To będzie już ostatnie pytanie. Gdybyś mógł powiedzieć kilka ostatnich słów do swoich kibiców w Polsce, po całej swojej karierze, to co by to było?
Każdy oczywiście znaczył dla mnie bardzo dużo. Jedyne, co mi przychodzi do głowy w tym momencie, to to, że chciałbym naprawdę bardzo wszystkim podziękować za to, że wspierali mnie w 110% podczas mojej kariery. To była przyjemność móc startować przed tyloma kibicami. Dziękuję za całą pomoc, jaką otrzymałem od wszystkich – fanów, sponsorów, klubów. To był dla mnie naprawdę miły czas. Bez Was nie miałbym żadnych szans na tak długa karierę, jaką miałem. Bardzo zatem wszystkim dziękuję.

Dziękuję za rozmowę i poświęcony czas oraz gratuluję tak długiej i udanej kariery w tym sporcie.
Również dziękuję za rozmowę.