Polska została organizatorem Pucharu Świata na motocyklach o pojemności 250ccm. Zawody odbędą się w dniach 9-10 sierpnia na torze w Opolu. Okazję do zaprezentowania swoich umiejętności będzie miało trzech zawodników z Polski, w tym obecny lider klasyfikacji Indywidualnych Mistrzostw Polski - Marcin Kościelski, bohater naszego wywiadu.

16-letni zawodnik KST Unibax Toruń jest dobrze zapowiadającym się młodym żużlowcem. Niedawną rundę zmagań o mistrzostwo Polski w Bydgoszczy zakończył na drugim miejscu, a ilość zdobytych punktów (szczęśliwa 13) zapewniła mu prowadzenie w klasyfikacji generalnej.

Toruński zawodnik staje jednak przed bardzo wymagającym zadaniem. Już w sierpniu będzie miał okazję rywalizować z najlepszymi światowymi młodzikami podczas Pucharu Świata. Mimo, iż jego mentorem jest trener Jan Ząbik, jeden z największych fanów miniżużla, zawodnik nie będzie miał łatwo.

Jesteście bardzo młodymi zawodnikami, a mimo to już startujecie w zawodach wysokiej rangi. Wielu chłopców w waszym wieku uczy się dopiero jazdy w szkółkach, nie opuszczając nawet miasta rodzinnego. Kto pokazał Ci żużel? Jak udało Ci się tak szybko wejść do świata czarnego sportu?
- Już od najmłodszych lat tata zabierał mnie na stadion przy ul. Broniewskiego 98 w Toruniu. To wtedy zaczęła się moja przygoda z żużlem. Pierwszy mój trening na motorze żużlowym odbył się w kwietniu 2012 roku. Pod koniec 2012 w Bydgoszczy zdałem licencje miniżużlową i od 2013 roku startowałem w zawodach.

Wielu starszych żużlowców w latach swojej młodości wzorowało się na znakomitych jeźdźcach, legendach speedwaya. Czy Ty również posiadasz autorytet, zawodnika lub osobę, który imponuje Ci swoim życiem lub osiągnięciami?
- Mówiąc o autorytecie nie mogę zapomnieć o jednym z najbardziej znanych żużlowców toruńskich jakim jest Wiesław Jaguś, którego fanem byłem już od małego. Na tym etapie myślę, że najbardziej imponuje mi Darcy Ward, jeżeli chodzi o osiągnięcia żużlowe, które są na wysokim poziomie w tak młodym wieku.

Juniorzy, z którymi udało mi się przeprowadzić wywiady przed rozpoczęciem się obecnie trwającego sezonu, mówili mi, iż ich przygotowania do zaczynających się wiosną rozgrywek są ciężkie. Często muszą ćwiczyć na siłowni, jeździć na zgrupowania, zajmować się motocyklami. Jak wygląda Twoje szykowanie się do sezonu, czy jest tak samo intensywne?
- Oczywiście, że przygotowania do sezonu żużlowego są intensywne. Zima, która jest już za nami była dla mnie bardzo trudnym okresem, w którym pracowałem wraz z kolegami nad kondycją. W ciągu tygodnia miałem dwa treningi na sali gimnastycznej, jeden na siłowni oraz jeden trening na lodowisku, gdzie graliśmy w hokeja. Zimowy czas spędziliśmy także na zgrupowaniu narciarskim, na którym byliśmy siedem dni. Jeździliśmy na nartach, ćwiczyliśmy na sali i biegaliśmy. Tak wyglądały przygotowania do pierwszego treningu na torze. Przed sezonem i teraz dużo czasu poświęcam na szykowanie sprzętu. 

Zaczynacie jazdę bardzo wcześnie, gdyż już od 10. roku życia. Czarny sport nie jest sportem bezpiecznym, a upadki zdarzają się właściwie na każdych zawodach. Jak na „bliższe spotkania z torem” reaguje Twoja rodzina, a szczególnie rodzice?
- Moja rodzina bardzo mi kibicuje, lecz najgorzej moje ''bliższe spotkania z torem'' znosi mama, która martwi się najbardziej nie tylko podczas zawodów, ale nawet podczas treningów. Jeśli chodzi o tatę to on pomaga stanąć na nogi w razie upadku. Rodzice bardzo mnie wspierają i dopingują.

Obecnie startujecie w zawodach miniżużlowych, lecz wasza kariera zaczyna się tak naprawdę dopiero po ukończeniu 16 lat, kiedy stajecie się zbyt dojrzali na ściganie z „maluchami”. Czy już wtedy będzie szansa, że zobaczymy Cię w którejś z lig? Jak wygląda droga przejścia od miniżużlowca do żużlowca?
- Mam nadzieję, że niedługo po zdaniu licencji będę mógł startować w lidze młodzieżowej, ponieważ moja przygoda z miniżużlem dobiega końca i niebawem znajdę się na nowym etapie w czarnym sporcie.

Obecnie bardzo ciężko jest wybić się ponad wszystkich w żużlowym świecie. Wielu jest zawodników, ale niewielu jest najlepszych. Kibice zazdroszczą chociażby Stali Gorzów, gdzie junior Bartosz Zmarzlik potrafi wyczyniać cuda w meczu. Jakie jest Twoje żużlowe marzenie? Jakie cele stawiasz sobie i co chciałbyś kiedyś osiągnąć?
- Bartosz Zmarzlik zaczynał swoją jazdę na miniżużlu w Wawrowie, co bardzo pomogło w przygotowaniu do jezdy na motorze 500ccm. Sam także to praktykuję i myślę, że miniżużel pomaga nabrać pewnych nowych doświadczeń. Moim żużlowym marzeniem, a także celem, jest zostanie mistrzem świata. Przede mną Mistrzostwa Świata 250ccm, w których chcę wypaść jak najlepiej. Teraz odbywają się Indywidualne Mistrzostwa Polski w miniżużlu, więc moim obecnym celem jest pozostanie na pierwszej pozycji w tabeli generalnej, co pozwoliłoby mi na zwycięstwo w tych zawodach i zostaniem najlepszym w Polsce. 

Udało Ci się zająć wysokie miejsce w zawodach rangi Indywidualnych Mistrzostw Polski. Jest to nie lada wyczyn i świadczy, że jesteś zawodnikiem z doskonałą formą. Jakie to uczucie stanąć na podium, odbierać medal?
- Strasznie się cieszę, kiedy mogę pokazać się i dać z siebie wszystko na każdych zawodach. Moja determinacja i duży wkład pracy w przygotowania wraz z trenerem Jankiem Ząbikiem owocują na wielu zawodach.

Na koniec pytanie najprostsze: co tak naprawdę najbardziej podoba Ci się w żużlu?
- Żużel jest moją pasją, nie wyobrażam sobie życia bez tego sportu. Daje mi on dużą satysfakcję i nie pozwala się nudzić. Generalnie wszystko podoba mi się w żużlu, lecz najlepsze jest uczucie podczas każdego wyścigu, kiedy jestem w swoim żywiole.

W dniu wczorajszym Marcin obchodził swoje szesnaste urodziny. Cała redakcja eSpeedway.pl życzy mu sukcesów na torze, dalszej determinacji w osiąganiu wymarzonych celów oraz dobrze rozwiającej się kariery żużlowca. Trzymajmy kciuki za naszego reprezentanta podczas sierpniowych zmagań Pucharu Świata.