Marcin Piekarski jest jednym z wychowanków Włókniarza Częstochowa, który dość szybko skończył swoją przygodę z czarnym sportem. "Pieki" jednak nie wyleczył się ze speedway'a i czasem można było go ujrzeć w parku maszyn SGP Areny Częstochowa. W rozmowie z naszym portalem opowiedział m.in. o ewentualnym powrocie na tor.

W tym roku mijają trzy lata jak nie startujesz na żużlu. Czym zająłeś się po zakończeniu kariery?
- Po zakończeniu kariery pojawiła się szansa pracy za granicą i postanowiłem z niej skorzystać.

Wiem, że interesujesz się nadal żużlem, więc się z niego nie wyleczyłeś. Zdarza się, że podczas zawodów czujesz chęć ponownego założenia kevlaru, ściągnięcia Czepssona na stadion i wyjechania na tor?
- Przyznam, że chodzą takie myśli, aby znów wyjechać, ale jak wiemy, nie zawsze można mieć to, co się chce. Gdyby znalazł się sponsor lub osoba gotowa zainwestować w sprzęt, na pewno nie odmówiłbym i wrócił do ścigania.

Mimo iż twoja przygoda z czarnym sportem nie trwała zbyt długo, osiągnąłeś kilka sukcesów w tym m.in. debiut w Speedway Ekstralidze, brązowy medal Drużynowych Mistrzostw Polski czy też zwycięstwo w Memoriale Lubosa Tomicka. Pokazałeś, że potrafisz się ścigać, nie żałujesz że to tak się skończyło?
- Nie żałuję ani chwili spędzonej na torze. Wydaje mi się, że zrobiłem maksymalnie to co mogłem na te warunki, które miałem stworzone. Jeździłem po całej Europie szukając jazdy, starałem się wykrzesać zawsze sto procent ze swoich motocykli, ale to były ciężki czasy dla klubu w Częstochowie i o sprzęt dobrej klasy też nie było łatwo, więc jeździliśmy na tym co było.

Gdy wracasz wspomnieniami do czasów jazdy na żużlu, są to raczej miłe czy złe wspomnienia? Większość żużlowców miło wspomina starty na żużlu, aczkolwiek spotkałem się też z osobami, które żałują, że spróbowały swoich sił w tym sporcie.
- Jak już wspomniałem, nie mam czego żałować. Zawsze do treningów podchodziłem profesjonalnie. Jeździłem od dziesiątego roku zycia, wliczając w to mini żużel, więc jakby wychowała mnie ta dyscyplina i na pewno wiele nauczyła. Myślę, że zabrakło szczęścia bo nie czuję się gorszy od moich rówieśników, którzy z powodzeniem jeżdżą w Ekstralidze. Pozostaje niedosyt, że nie było osoby, której zależałoby na moim sukcesie.

Gdyby znalazł się sponsor, Marcin Piekarski wróciłby do ścigania

Startowałeś także na mini żużlu, gdzie reprezentowałeś Polskę na Mistrzostwach Świata oraz zdobyłeś Drużynowe Mistrzostwo Europy. Starty na 80cc to dobre przetarcie przed przesiadką na 500cc?
- Oczywiście, że dobre przetarcie, ale do pewnego momentu. Myślę, że trzeba złapać kąty i uciekać na klasyczny motocykl.

Twój macierzysty klub – Dospel Włókniarz Częstochowa zajął czwartą pozycję w Drużynowych Mistrzostwach Polski. Dla klubu to na pewno sukces, ponieważ jeszcze przez trzy ostatnie sezony bili się o utrzymanie, a teraz zabrakło punktu do brązowego medalu. Jak oceniasz sezon w wykonaniu swoich kolegów?
- Widać, że drużyna była świetnie zgrana i zmotywowana do wszystkich spotkań. Wynik może nie jest taki jak kibice sobie wymarzyli, ale apetyt rośnie w miarę jedzenia. Miałem przyjemność być w parku maszyn podczas kilku spotkań i panuje tam świetna atmosfera. Zabrakło troszkę szczęścia, ale jestem pewny, że w przyszłym sezonie Włókniarz powalczy o medale.

Powoli dobiega ku końcowi walka o Indywidualne Mistrzostwo Świata Komu kibicowałeś w tegorocznych zmaganiach o tytuł mistrza Świata?
- Kibicowałem oczywiście Polakom czyli Tomkowi Gollobowi, Jarkowi Hampelowi i Krzyśkowi Kasprzakowi, a także Emilowi Sajfutdinowowi i Tai'owi Woffindenowi.

W swojej karierze reprezentowałeś przez cztery sezony Włókniarz Częstochowa i przez rok czasu Kolejarz Opole. Starty w II lidze okazały się strzałem w dziesiątkę, w czternastu meczach wywalczyłeś sześćdziesiąt sześć punktów. Wydawało się, że w końcu złapałeś odpowiedni rytm, lecz skończyłeś karierę. Co było tego przyczyną?
- Jak nie wiadomo o co chodzi to wiadomo... (śmiech dop. red.). W Częstochowie udało mi się skrócić kontrakt na poczet zaległości finansowych i przeszedłem do klubu z Opola. Sześćdziesiąt sześć punktów to kiepski wynik moim zdaniem, na pewno stać mnie było na więcej, ale brak płynności finansowej w opolskim klubie przekładał się na jakość sprzętu, który po prostu był kiepski. Dlatego też postanowiłem, że nie ma większego sensu dalej jeździć. Jak jeździć to wygrywać, w przeciwnym razie lepiej dać sobie spokój.

Dziękuję za rozmowę.
- Również dziękuję. Korzystając z okazji, chciałbym podziękować mojemu tacie, który wiele dla mnie poświęcił oraz wszystkim kibicom, którzy mnie wspierali, dopingowali i przeprosić, że nie dostarczam już im emocji. Choć kto wie, może jeszcze się spotkamy.

Brak pieniędzy na lepszy sprzęt sprawił, że Piekarski zdecydował się definitywnie zjechać z toru