Reprezentacja Polski na żużlu zdobyła trzy złote medale z rzędu, ale trener Marek Cieślak chce odmłodzić skład. W przyszłorocznej edycji DPŚ pewni startu mogą być jedynie wieloletni kapitan Tomasz Gollob oraz wicemistrz świata Jarosław Hampel.

Za rok, w finale, który odbędzie się w szwedzkiej Malilli, wystąpić mają Maciej Janowski i Przemysław Pawlicki. Sztab kadry nie przekreśla też szans Piotra Pawlickiego, Patryka Dudka i Bartosza Zmarzlika. Jest w kim wybierać, a Cieślak ma ogromną ochotę na podjęcie ryzyka. On zdaje sobie sprawę, że występy w Drużynowym Pucharze Świata mogą być dla tych chłopaków przepustką do wielkiej kariery. Bo nic tak nie wzmacnia psychicznie jak pokonanie groźnych rywali w prestiżowym turnieju. A biało-czerwoni począwszy od 2001 roku zdobyli 7 medali (5 złotych, 2 srebrne).

Tylko Gollob i Hampel
W przyszłorocznej edycji DPŚ pewni startu mogą być jedynie wieloletni kapitan Tomasz Gollob oraz wicemistrz świata Jarosław Hampel. Na pozostałe trzy miejsca nie ma pewniaków. Nic to, że Piotr Protasiewicz, Janusz Kołodziej i Krzysztof Kasprzak w tym roku nie zawiedli. Jeśli chcą pozostać w tej drużynie, muszą odeprzeć atak młodzieży. W tym sezonie bliski wypadnięcia ze składu był Kołodziej. Jeszcze dzień przed finałem szkoleniowiec rozważał zastąpienie uczestnika Grand Prix Przemkiem Pawlickim. Ostatecznie z tego zrezygnował, ale za rok taryfy ulgowej nie będzie.

Duński krąg
Cieślak ma jeszcze przez rok ważny kontrakt z reprezentacją i nie chce zostawić po sobie spalonej ziemi. Niepokojem napawa go to, co stało się z Duńczykami. – Oni mają modelową pracę z juniorami, znakomitą bazę w postaci minitorów. A jednak drużyny brak. Przez kilka lat obracali się w zaklętym kręgu nazwisk, młodzi nie dostawali szansy i teraz nie ma kto jeździć. Nie chcę, żeby z Polską stało się to samo – mówi Cieślak, który już teraz zapowiada, że nawet, gdyby miał z Malilli przyjechać bez medalu, to z pomysłu wprowadzenia młodzieży do dorosłej kadry nie zrezygnuje.

Emocji nie zabraknie
Nasza drużyna rozpocznie rywalizację w przyszłorocznej edycji Drużynowego Pucharu Świata od półfinału w Bydgoszczy. Rywalami naszej ekipy mają być Duńczycy, Rosjanie lub Australijczycy oraz zespół, który awansuje z eliminacji.

Bez względu na wszystko, Polacy na własnym torze powinni zagwarantować sobie bezpośredni awans. Przecież w dwóch ostatnich latach z łatwością wygrywali półfinały na torach angielskich. A w finale emocji, podobnie jak w tym roku, nie zabraknie. – Kilka ostatnich finałów drużynówki było najbardziej ekscytującymi zawodami żużlowymi – słusznie zauważa Cieślak.

Mozart speedwaya
Wystarczy wspomnieć świetną zabawę w Gorzowie sprzed trzech miesięcy. Tam kibice przeżyli prawdziwą huśtawkę nastrojów. Po ośmiu biegach mieliśmy raptem osiem punktów, a trener chodził podenerwowany i już zaczynał żałować, że zostawił Kołodzieja w piątce na zawody. W końcu jednak podnieśliśmy się z kolan. Gollob wygrał dziewiąty wyścig, w kolejnym pojechał jako dżoker i znowu przejechał linię mety jako pierwszy. Obudzili się Jarosław Hampel i Piotr Protasiewicz. Ważne punkty dorzucili Krzysztof Kasprzak i Kołodziej. – Gollob jest Mozartem speedwaya, ale na rowerze nie miałby ze mną żadnych szans – cieszył się wówczas trener Cieślak.