Mateusz Kowalczyk od lat czynnie nie ściga się na żużlu, lecz z chęcią przyjmuje zaproszenia do startu w Galach Lodowych. Jego występ w sobotnim turnieju stał jednak pod znakiem zapytania, bowiem jak sam przyznał, jeszcze na trzy godziny przed zawodami leżał w łóżku z gorączką. Ostatecznie przyjechał i uległ tylko Michałowi Gruchalskiemu.

Już na czwartkowym treningu Kowalczyk pokazywał, że nie ma zamiaru odpuszczać rywalom i także będzie chciał pokusić się o zwycięstwo. Od początku trzymał gaz, a na prostych zmieniał pozycję siedzenia, by dociążyć lepiej tylną część motocykla. Sobotnie zmagania rozpoczął jednak od upadku, po którym został wykluczony z powtórki. W kolejnych dwóch biegach wygrał, następnie przyjechał za plecami Gruchalskiego i rundę zasadniczą zakończył z ośmioma punktami. W barażu od początku trzymał się drugiej pozycji dającej mu awans.

W finale wybierał jako ostatni, więc zostało mu automatycznie czwarte, najgorsze teoretycznie pole. Świetny moment startowy sprawił, że szybko zamknął jadącego obok Łęgowika i zaczął "dobierać się" do Gruchalskiego. Junior Włókniarza Częstochowa umiejętnie jednak lekko wysunął się szerzej, blokując rywala. Kowalczyk bronił się zatem przed atakami Łęgowika i dowiózł dwa punkty do mety, zajmując drugie miejsce w XV Gali Lodowej o Puchar Prezydenta miasta Częstochowy. Sukces jest tym bardziej warty podkreślenia, że jeszcze trzy godziny przed zawodami chciał odwołać swój przyjazd. Ostatecznie zjawił się na lodowisku na 7 minut przed startem imprezy. Udowodnił, że jazdy na żużlu się nie zapomina. - Nie, nie zapomina się, ale brakuje tego objeżdżenia i to wszystko sprawia mniej frajdy. Trochę tęskni się do tego i z roku na rok mówię, że to jest mój ostatni występ i co, jadę dalej (śmiech dop. red.). Dziś szczerze mówiąc, jeszcze o trzynastej leżałem w łóżku i miałem dzwonić, odwoływać swój przyjazd. Było mi jednak szkoda organizatorów, ze względu na i tak małą ilość uczestników.

Kowalczyk nie skorzystał z dobrych warunków atmosferycznych w ostatnich dniach i nie testował swoich motocykli na stawach, jeziorach czy innych akwenach wodnych. Jedyny kontakt z motocyklem miał podczas czwartowego treningu na lodowisku przy ul. Boya-Żeleńskiego. - Mam taki niezawodny silnik, na którym startowałem w pierwszej Gali Lodowej i co rok na nim jadę, jest to taki typowy na lód. Sprawdza się w stu procentach, więc nie ma sensu zmieniać.

Jak na sportowca przystało, do domu wracał z pewnym niedosystem. - Zawsze pozostaje niedosyt. Trochę brakowało, tych dziesięciu czy piętnastu centymetrów, by założyć się na Michała. Drugie miejsce dla mnie jest i tak super wyróżnieniem.

Finałowy pojedynek i starcie Kowalczyka (kask żółty) z Gruchalskim

Podczas czwartkowego treningu, z przymrużeniem oka można było stwierdzić, iż Kowalczyk dosiadając swojej maszyny ze względu na wzrost wygląda, jakby startował na motocyklu o pojemności 80-125cc. Zapytany czy w jeździe na lodzie w jakimś stopniu wzrost przeszkadza lub pomaga, odpowiedział. - Nie wygląda to ładnie. Widzimy jak na motorze wygina się Artur Czaja, a u mnie to trochę karykatura żużla. Jedni mówią, że pomaga, jedni, że przeszkadza. Mamy przykład Rafała Dobruckiemu, który osiągał świetne wyniki i w żaden sposób mu to nie przeszkadzało.

Mimo wielu problemów ze skompletowaniem obsady zawodów, na lodowisku w Częstochowie zjawił się komplet publiczności, który po brzegi wypełnił obiekt przy ul. Boya-Żeleńskiego. Zadowoleni z tego faktu byli organizatorzy, zarząd klubu jak i sami zawodnicy, bowiem to oni byli głównymi bohaterami sobotniego show. - Super, atmosfera jest tu zawsze na wysokim poziomie, a kibice dopisują, mimo takich wielkich perypeti związanych z obsadą.

Przez kilka lat Mateusz Kowalczyk zasiadał w zarządzie Orła Łódź w roli wiceprezesa klubu. Były zawodnik był także reprezentantem Orła, ponadto założył tam wraz z tatą firmę ochroniarską. Teraz nadal spotyka się z Witoldem Skrzydlewskim, lecz już nie rozmawiają na temat działalności klubu. - Nie, nie jestem już w zarządzie Orła Łódź. Od czasu do czasu spotykam się z Prezesem Witoldem Skrzydlewskim, ale już na takim etapie biznesowym.

Czy zawodnik nie myśli, by wrócić do sportu żużlowego w roli trenera, menadżera, opiekuna młodego zawodnika? - Nie, biznes pochłania tyle czasu, że nie mogę sobie na to pozwolić, by poświęcić więcej czasu na coś innego. Zwłaszcza, że mam dwójkę synków i z nimi chcę spędzać ten czas.