Paweł Przedpełski dobrze wszedł w sezon 2021. Średnia 1,842 daje mu aktuanie dwudziestą lokatę wśród najlepszych zawodników w PGE Ekstralidze. To duży progres w porównaniu do poprzednich występów w wieku seniora. Dla speedway.torun.pl udzielił ciekawego wywiadu, w którym opowiedział o przeszłości, teraźniejszości oraz planach na przyszłość.

Gdy Paweł Przedpełski odszedł z Torunia po sezonie 2018 było to ogromne zaskoczenie zarówno dla miejscowych kibiców jak i całej żużlowej Polski. W Toruniu nie mógł przecież narzekać na złe warunki do rozwoju. Miał pewne miejsce w składzie, a klub gwarantował stabliność finansową. Zawodnik po tych kilku latach opowiada o czynnikach tej decyzji -W toruńskim klubie mieliśmy delikatnie podzielone zdania z menadżerem i nie znaleźliśmy płaszczyzny porozumienia w zakresie dalszej współpracy. To był impuls do zmiany otoczenia i spróbowania czegoś innego. Czułem, że muszę to zrobić, ale nie ukrywam, że to było bolesne doświadczenie. 

Każdy chce się stawać coraz lepszym i uczyć na błędach. Nie inaczej jest z wychowankiem toruńskiej ekipy, który podkreśla, że stara się oglądać swoje biegi. Podkreśla też, że nie każdy punkt ma tę samą wartość. -Ja zawsze oglądam swoje mecze i analizuję nie tylko wygrane biegi, ale też przegrane. Warto jednak pamiętać, że ekstraliga jest na tyle mocna, że każdy gubi jakieś punkty. Jedynka jedynce też nigdy nie będzie równa. Tak samo jak zero zeru. Czasami ktoś może przyjechać ostatni, ale nie oddaje tych punktów z urzędu, tylko po walce. Myślę, że nawet słabsze biegi mogą na swój sposób cieszyć, jeżeli jechało się w nich na sto procent.

W rozmowie z zawodnikiem nie mogło również zabraknąć wspomnień. Przedpełski wrócił do czasów, gdy jeździł w Częstochowie. Udało mu się tam zdobyć wiele nowych znajomości, a także sponsorów. -Spotkałem wielu pozytywnych ludzi. Udało mi się pozyskać nawet paru sponsorów. Osoby, które wspierają częstochowski żużel są „zajarane” tym klubem na maksa. Wszystko co robią sprawia im niesamowitą frajdę. Widać u nich pasję i zaangażowanie. Kiedy przyjeżdżałem do Częstochowy, to mogłem fajnie spędzić czas i wyskoczyć na kawę do jednego czy drugiego sponsora. Zawsze przyjemnie się rozmawiało i dało się wyczuć domowy klimat. Bardzo miło wspominam ludzi z firmy Trek, którzy zorganizowali mi wysokiej klasy rower. Dzięki temu mogłem trenować z trenerem Cieślakiem i Fredką Lindgrenem. Sporo było tych osób, które mi pomogły. Strasznie je doceniam i mam z nimi kontakt do dziś.

Żużlowiec eWinner Apatora cenił sobie współpracę z jego byłym trenerem, Markiem Cieślakiem -Jak dla mnie to jest jeden z najlepszych, jeśli nie najlepszy szkoleniowiec w kraju, a może i na świecie. On ma bardzo dobre podejście do zawodników i wie czego dany żużlowiec oczekuje oraz potrzebuje. Kiedy trzeba, to potrafi podbudować swojego podopiecznego i odpowiednio go nastawić. Można porozmawiać z nim nie tylko o żużlu i technice jazdy, ale też o normalnych sprawach. Wielokrotnie razem trenowaliśmy i jeździliśmy na rowerach, więc złapaliśmy świetny kontakt. To jest na pewno ważne we wzajemnej współpracy. Trener Cieślak nawet przez moment we mnie nie zwątpił. Za to jestem mu dozgonnie wdzięczny. Kiedy zdarzały się mecze, w których nie czułem się najlepiej, to on przekonywał mnie, że jest w porządku i mogę szykować się do następnego biegu. Wydaje mi się, że momentami on wierzył we mnie bardziej niż ja sam. Czasami krótko i dosadnie wbijał mi do głowy pewne rzeczy, dzięki którym czułem się pewniej. Z mojej perspektywy to jest bardzo pozytywna postać.

Ile jest w stanie wyciągnąć i co zrobić dla drużyny? -Jak najwięcej się da - uważa. Zawodnik zapewnia, że nie będzie odpuszczać i będzie chciał zrobić co w jego mocy, żeby torunianie wygrywali -W każdym meczu zamierzam dawać z siebie maksimum. Mam nadzieję, że moich punktów nie będzie brakować. Wejście w sezon mam naprawdę dobre, więc na razie wygląda to obiecująco. Wiem jednak, że może być jeszcze lepiej. Chciałbym powoli wracać do formy sprzed lat i nabierać coraz większego rozpędu.

Na koniec Paweł Przedpełski opowiedział o tym, jaką widzi dla siebie przyszłość -Mam nadzieję, że znalazłem się na właściwej drodze, żeby stopniowo przebijać się coraz wyżej. Liczę, że po tych wszystkich problemach i zawirowaniach z ostatnich sezonów będzie szło mi coraz lepiej. Na pewno marzę, żeby kiedyś znaleźć się w stawce najlepszych zawodników świata i jeździć w cyklu Grand Prix. To jest jakiś plan na przyszłość, który ma motywować mnie do ciężkiej pracy. Ambicje mam wysokie i robię wszystko, żeby im sprostać. Za jakiś czas przekonamy się co z tego wyjdzie. W mojej głowie siedzą jakieś wizje i założenia na kolejne lata, ale nie chcę też wszystkiego zdradzać, bo wtedy może się nie spełnić. Najważniejsze w tym wszystkim jest jednak zdrowie. Żeby cokolwiek zdziałać, tego musi być pod dostatkiem.