Patryk Malitowski, zawodnik Betard Sparty Wrocław jeszcze nie tak dawno nie był znany nikomu. Rzadko pojawiał się na torze, a jeśli już, to nie błyszczał. Kontuzja kolegi z zespołu, Patryka Kociemby, umożliwiła Malicie jednak częstsze starty. Teraz młodzieżowiec marzy, o jak najlepszym wyniku w sobotnim finale Brązowego Kasku.

- No dokładnie, ta kontuzja (przyp.red. Patryka Kociemby) umożliwiła mi jazdę. Ale myślę, że prędzej czy później by to przyszło. Ja po prostu dążyłem do tego, by być lepszym od niego. Spokoju tylko było potrzeba, startów i stabilizacji. Przełomem był  mecz z Włókniarzem Częstochowa we Wrocławiu. Dostałem tego wiatru, zacząłem jeździć powtarzalnie. Zamierzałem udowodnić trenerowi, że ja też jestem dobry, że mnie również stać na zwycięstwa. I chyba pokazałem.

Malita przyznaje, że pomimo już swoich licznych startów w Speedway Ekstralidze nadal stresuje się przed każdymi zawodami. -Zawszę patrzę, kogo mam po prawej i lewej stronie. Starałem się tego nie robić, ale... nie wychodziło. Może jeszcze za dużo jest tego stresu przed zawodami.

Wiadomo nie od dziś, że żeby w żużlu coś osiągnąć trzeba wyłożyć sporą sumę pieniędzy. - Tata jest menedżerem, mechanikiem, szefem teamu i to on wykłada bardzo duże pieniądze. Również piekarnia Hert. I jakoś powoli idzie do przodu.

Malitowski chce żyć jak na razie tylko żużlem, nawet kosztem szkoły. Być może w przyszłym roku zacznie startować w ligach zagranicznych. - Uczę się w Technikum Samochodowym przy ul. Borowskiej, tam gdzie Patryk Kociemba. Szkoła jest czteroletnia, we wrześniu mam iść do trzeciej klasy. Na pewno jednak chciałbym, by w moim kalendarzu pojawiły się też jakieś starty w ligach zagranicznych. Wtedy mógłbym naukę zawiesić. Więcej jazdy to ważna sprawa, a szkołę zawsze można skończyć. Rozmawiałem z kilkoma osobami, z mechanikiem Dennisa Anderssona m.in. Mają pewne kontakty, może coś się z tego urodzi. Pojadę też na jakiś turniej do Czech, by się pokazać.