Wreszcie nadszedł czas na rozliczenia, sezon za nami, tak, więc można się skupić na ocenie postawy, zawodników, oraz całego zespołu. W tym artykule prześledzimy i podsumujemy występy toruńskich „Aniołów” w sezonie 2006. Ocena będzie obejmowała cały zespół, drużynowo, oraz każdego z zawodników z osobna. Skala ocen szkolna - od 1 do 6. zapraszamy do przeczytania i porównania własnych opinii z naszymi.Obcokrajowcy:

Ales Dryml (śr.1,850): Z pewnością jest to największy pechowiec w toruńskiej drużynie. Do momentu kontuzji, jeździł wyśmienicie i był objawieniem, ponieważ chyba nikt w Toruniu nie zakładał, że ten Czech może być tak waleczny i zarazem tak skuteczny. Naprawdę wyrastał na lidera zespołu w tym sezonie i z pewnością tym bardziej ta kontuzja to bardzo duży dramat tego zawodnika. Wiadomo już w jak krytycznej sytuacji był Ales, zapadł w śpiączkę, z której szczęśliwie się wybudził i zaczął odzyskiwać siły. Zabrakło go w najważniejszych momentach sezonu i głównie przez to można powiedzieć, torunianie nie dostali się do pierwszej czwórki. Nie wiadomo jak teraz dalej potoczy się cała jego kariera i o ile w ogóle się potoczy, ponieważ są głosy, że Ales chce skończyć karierę. Miejmy jednak nadzieje, że Czech będzie jeszcze pokazywać się na torze, jeżdżąc tak jak w tym sezonie w Toruniu. Ocena: 5

Bjarne Pedersen (śr. 1,970): Po tym zawodniku na pewno można było spodziewać się więcej. Wielokrotnie Bjarne zawodził toruńskich kibiców i działaczy w tym sezonie. Po części jest usprawiedliwiony, ponieważ sytuacja finansowa klubu sprawiała, że nie miał płacone za mecze. Jednak to nie zmienia faktu, że nie przykładał się momentami do polskiej ligi. Było to widać ewidentnie na torze, w zasadzie nie ustrzegł się „wpadek” w żadnym meczu poza pierwszą kolejką z Atlasem Wrocław i barażami z Intarem. Mimo, że sezon na pewno nienajlepszy w wykonaniu Duńczyka to mecze barażowe mogą świadczyć na plus dla niego, nie pokpił sprawy i pojechał bardzo dobre mecze z Ostrowem. Jest jednym z „ojców” uratowanej Ekstraligi dla Torunia, ale czy to może przyćmić jego słabą postawę podczas sezonu zasadniczego ? Na to pytanie niech każdy sam sobie odpowie. Ocena: 4-

Niels Kristian Iversen (śr. 1,625): Drugi Duńczyk w zespole Adriany obok Pedersena i kolejny chimerycznie jeżdżący w tym sezonie. Podobnie jak jego rodak miał sporo „wpadek”, ale po nim mniej się spodziewano niż po Pedersenie. Miał dobre mecze takie jak w Bydgoszczy, czy baraże z Inatrem, ale zdarzały mu się słabe mecze takie jak chyba decydujący mecz derbowy w Toruniu z Polonią. Ten mecz w zasadzie pozbawił „Anioły” miejsca w pierwszej czwórce, dlatego wytykano często ten występ Nielsowi. Ostatecznie, jednak działacze nawet zastanawiają się nad przedłużeniem umowy z Duńczykiem. Spowodowane jest to pojedynczymi dobrymi występami w rundzie zasadniczej i kapitalnej postawie podczas baraży. Na koniec sezonu daje to niezły wynik Duńczyka w tegorocznych rozgrywkach. Ocena: 4

Simon Stead (śr. 1,048): Anglik w tym sezonie nie miał zbyt wiele okazji do jazdy, bo nie zadawalał swoimi występami działaczy. Tłumaczył się brakiem odpowiedniego sprzętu na polskie tory. Można mu wybaczyć niektóre „wpadki”, ponieważ widać było ewidentnie w barażach, że ten chłopak potrafi jeździć, jest jeszcze młody i dopiero się uczy. Zauważyć można, że jak ma odpowiednie motocykle to potrafi, się ścigać, jednak ocena za ten sezon z pewnością go nie zadowoli. Poza barażami, nie pokazał nic godnego uwagi, ba wielokrotnie przyjeżdżał na ostatniej pozycji, widać, że brakuje mu doświadczenia i sprzętu. Dlatego słabe wyniki wpłyną na ocenę, ale myślę, że na przyszłość, kiedy nabierze doświadczenia i będzie miał odpowiedni sprzęt, to zacznie podbijać żużlową Polskę. Ocena: 3

Seniorzy:

Wiesław Jaguś (śr. 2,181) Z pewnością o popularnym „Jadze” można wypowiadać się w samych superlatywach. Doskonały sezon, awans do Grand Prix, tytuł Indywidualnego Wicemistrza Polski, to najważniejsze sukcesy Wiesia w tym sezonie. Oprócz tego dobre występy w Szwecji i w Polsce. Krajowy lider toruńskich „Aniołów” w zasadzie na własnym torze nie miał w tym sezonie żadnej większej „wpadki”, jeździł wyśmienicie i prowadził toruńską Adrianę do zwycięstw. Gorzej troszkę było z meczami wyjazdowymi gdzie zdarzały mu się słabsze biegi. Głównie chodzi mi o mecz w Lesznie, ale poza tym nie miał jakichś słabych występów. Ocena: 5+

Krzysztof Słaboń (śr. 1,402) Początek sezonu w wykonaniu „Słabego” był niezły, dopiero w końcówce zeszło z niego powietrze. Na pewno miało to też jakiś wpływ na brak Adriany w elicie, ale nie przywiązywałbym aż takiej wagi do tego. Widać było szczególnie w końcówce, że Krzysztof tracił wiele pozycji i punktów na torze, jadąc na dobrym miejscu spadał na 4 czy 3 miejsce. Również nie obyło się bez kłopotów sprzętowych i finansowych i to miało wpływ na jego słabsze występy w końcówce. Ocena: 3+

Mariusz Puszakowski (śr. 0,905) Kolejny pechowiec obok Alesa Drymla, w zespole Adriany. Na pewno sezonu nie może zaliczyć do najlepszych, ponieważ nie miał wielu okazji do pokazania się. Nie można jednak powiedzieć, że nie chciał jeździć, ponieważ podczas meczu w Rzeszowie, gdzie torunianie polegli wysoko, pojechał z niezaleczoną kontuzją. To tylko świadczy o tym, jak ważne były dla niego wynik i dobro zespołu. Mimo to na początku nie mógł się odnaleźć i ocenę rozłożyć można na dwie części: zaangażowanie: 4 jazda: 2 sumując 6:2 wychodzi 3. Ocena: 3

Juniorzy:

Adrian Miedziński (śr. 1,863): Kolejny zawodnik, który nie ustrzegł się kontuzji. Adrian przed finałem IM¦J miał bardzo poważną kontuzję, której doznał podczas finału MIMP w Toruniu. Miała ona na pewno wpływ na jego późniejszą jazdę w tych zawodach. W lidze na początku jeździł niemrawo, ale z meczu na mecz coraz bardziej się rozkręcał, tak, że na koniec sezonu robił już „dwucyfrówki”. Na pewno średni sezon w jego wykonaniu, przechodzi z kategorii juniorskiej w seniorką i kolejne wyzwania w przyszłym roku przed nim. Na koniec jeszcze osłodził sobie ten pech z IM¦J tytułem Drużynowego Mistrza ¦wiata Juniorów. Ocena: 4+

Karol Ząbik (śr. 1,700): Następny rekonwalescent, który podobnie do „Miedziaka” miał sporego pecha. Tylko, że ten sezon dla niego bardzo dobry pod względem indywidualnym. Został on, bowiem IM¦J juniorów oraz MIMP. Drużynowo DM¦ Juniorów, w Adrianie nie udało mu się osiągnąć dobrego wyniku, ale mimo to szczególnie w końcówce sezonu pomógł bardzo drużynie. Kto wie, czy gdyby nie kontuzja to już w Lesznie torunianie mogliby świętować utrzymanie, ponieważ do momentu feralnego wypadku wynik był na styku. Nie ma, co gdybać, Karol może sezon zaliczyć do bardzo udanych, szkoda tylko, że musiał go skończyć przedwcześnie, a teraz czeka go długie leczenie. Życzymy mu zdrowia i powrotu na tor. Ocena: 4+

Damian Stachowiak (śr. 0,438): Dla Damiana to z pewnością był sezon wyczekiwania na dostanie szansy. Dostał ja kilka razy i myślę, że warto w niego zainwestować na przyszły rok, ponieważ będzie nastepcą „Miedziaka”. Będzie musiał zastąpić Adriana, bo on przechodzi do kategorii seniorskiej i teraz z pewnością Damian dostanie więcej szans na starty. Skupiając jednak się na ocenie za te kilka biegów w tym sezonie warto podkreślić, że ten zawodnik potrafi walczyć, co pokazał podczas meczu z Inatrem w Toruniu oraz jeszcze w rundzie zasadniczej z Rybnikiem. Naprawdę było widać, że chce zdobywać doświadczenie i jeździć, dlatego na pewno warto dać mu szansę w przyszłym roku. W związku z małą ilością startów pozostawmy go bez oceny, a zaczekajmy na przyszły sezon.

Adam Wiśniewski (śr. 0,500): Zupełnie nie podejmę się ocenie, ponieważ ciężko cokolwiek o nim powiedzieć. Był raczej jako uzupełnienie składu niż zawodnik mogący świadczyć o wyniku na korzyść Adriany. Jedno jest pewne skoro trener Ząbik wystawiał go do składu i dawał mu jeździć na próbie toru, to jest to zawodnik, który w przyszłości może być dobrym zawodnikiem. Na to jednak musimy jeszcze poczekać. Bez oceny.

Ocena całego zespołu:

Na pewno Adriana Toruń jako zespół nie zapisze tego sezonu do udanych. Tylko 7 miejsce, w efekcie, czego baraże, na szczęście dla nich wygrane. Na pewno na taki, a nie inny wynik miały wpływ dwa czynniki. Pierwszy to plaga kontuzji, która w zasadzie pozbawiła najpierw szans na pierwszą czwórkę, a później szans na miejsca 5-6, które dawałby nadzieje na utrzymanie się w lidze bez jazdy w barażach. Drugi, słabsza postawa pojedynczych zawodników w pojedynczych spotkaniach, wielokrotnie brakowało punktów poszczególnych żużlowców. Co za tym szło, kłopoty finansowe, które powodowały paraliż w wypłacaniu pensji zawodnikom. Drużyna nie stanowiła kolektywu w rundzie zasadniczej, o ile w barażach taki kolektyw było widać, to na początku sezonu tego nie było. Niestety, to jest sport drużynowy i jeśli nie będzie dobrej jazdy ze strony wszystkich to nie będzie wyników. Tym stwierdzeniem zakończmy to podsumowanie i oceńmy na koniec drużynę „Aniołów”: Ocena zespołu:3