Mimo iż w sezonie 2006 częstochowski Włókniarz nie zdobył tytułu najlepszej drużyny w kraju to miniony sezon można zaliczyć do jednych z najlepszych w wykonaniu Włókniarza. Srebrny medal w lidze, tytuł Mistrza Polski Par Klubowych oraz Brązowy Kask wywalczony przez Mateusza Szczepaniaka to tylko niektóre sukcesy „Lwów” w tym roku.Kiedy po zniesieniu limitu dotyczącego kontraktowania zawodników z zagranicy Włókniarz wzmocnił Greg Hancock, Lee Richardson, Christian Hefenbrock i Peter Ljung niewielu myślało, że tymi zawodnikami uda załatać się dziurę po Grzegorzu Walasku oraz Rune Holcie, którzy opuścili Włókniarz po sezonie 2005. Jak się później okazało Amerykanin doskonale wkomponował się w zespół będąc jego najskuteczniejszym zawodnikiem. Trochę więcej oczekiwano od Lee Richardsona, który dobre występy przeplatał słabymi. Christian Hefenbrock w Częstochowie czuł się jak ryba w wodzie. Co prawda jego zdobycze punktowe nie były imponujące to jednak zdobywał ważne punkty dla zespołu. Natomiast słabo spisał się Peter Ljung, u którego było widać brak znajomości ekstraligowych torów. Przed sezonem Włókniarz zakontraktował również Mateja Zagara. Słoweniec jednak w sezonie 2006 nie wystartował choć startu tego młodego zawodnika głośno domagali się kibice spod Jasnej Góry. Zagar miał tylko jedną szansę na pokazanie się w polskiej ekstralidze. Był to mecz w rundzie finałowej w Bydgoszczy kiedy nie mógł wystartować Lee Richardson, który dzień wcześniej doznał kontuzji w Grand Prix.

Wielką niewiadomą była również postawa Ryana Sullivana. „Sully” opuścił końcówkę zeszłego sezonu przez chorobę i niewiadomą była jego forma w roku 2006. Ryan spisywał się jednak doskonale. Dobrze spisywał się również Sebastian Ułamek, który zdobył brązowy medal w finale Indywidualnych Mistrzostw Polski. W meczach na własnym torze dobrze jeździł Sławomir Drabik.

W pierwszej rundzie drużyna Włókniarza jechała do Rzeszowa na pojedynek z tamtejszą Marmą. Pojedynkowi smaczek dodawał występ w rzeszowskiej drużynie Rune Holty, który po sezonie 2005 w nienajlepszej atmosferze opuścił częstochowski klub. Ostatecznie Włókniarz przegrał 47:43. W drugiej kolejce w Lany Poniedziałek do Częstochowy przyjechał outsider rozgrywek rybnicki RKM. Przy komplecie widzów na nowym stadionie Włókniarz wygrał 55:35. 23 kwietnia częstochowianie pojechali do Wrocławia i ponieśli drugą porażkę. Atlas wygral 53:37. W zaległym meczu czwartej rundy do Częstochowy zjechali żużlowcy Unii Leszno, którzy osłabieni brakiem Marka Lorama stawili bardzo trudne warunki. Przed meczem nad Częstochową przeszła ulewa co pokrzyżowało szyki częstochowianom. Tor był jednak równy dla wszystkich i lepsi okazali się gospodarze wygrywając 51:39. Kto wie czy Unia nie wygrałaby gdyby w jej barwach wystartował Loram. 3 maja częstochowianie pojechali do Tarnowa gdzie zostali rozbici przez startującą w krajowym składzie miejscową Unię 55:35. Słabo w tamtym spotkaniu spisał się Ryan Sullivan i to jego głównie obwiniano za tą porażkę. Po tym spotkaniu na częstochowskim obiekcie zawisła nawet flaga z pozdrowieniami dla Sullivana, która na pewno dodała mu wiatru w żagle. Szósta runda stała pod znakiem pojedynku Włókniarza i Polonii Bydgoszcz. Był to rewanż za porażkę w zeszłym sezonie w półfinale play-off. Częstochowianie wygrali 54:36. Na zakończenie pierwszej fazy rozgrywek rundy zasadniczej lwom przyszło zmierzyć się z Adrianą Toruń. Włókniarz nie dał żadnym szans swoim rywalom pokonując ich 56:34.

Tydzień później w Toruniu lepsze okazały się „anioły” pokonując Włókniarz 49:41. Warto dodać iż lwy w tym pojedynku wystąpiły bez Grega Hancocka. Na mecz nie mógł przyjechać również Matej Zagar, który podobnie jak Amerykanin miał do odjechania mecz w Anglii. 15 czerwca w ramach pojedynku IX kolejki Włókniarze pojechali do Bydgoszczy. Na nie lubianym przez częstochowian torze udało się wywalczyć jeden punkt po remisie 45:45. Trzy dni później do Częstochowy zawitała Unia Tarnów, która broniła dwudziestopunktowej przewagi z pierwszego pojedynku. „Jaskółki” już na cztery biegi przed końcem zapewniły sobie bonusa. Wtedy jakby zeszło z nich powietrze i ostatnie cztery biegi tarnowianie przegrali w stosunku 5:1 a całe spotkanie 54:36. XI kolejka spotkań to mecz Włókniarza w Lesznie i zwycięstwo 50:40. 2 lipca w Częstochowie odbył się pojedynek na szczycie z Atlasem Wrocław. Wynik był sprawą otwartą jednak więcej szans dawano Włókniarzowi. Jak się później okazało górą byli goście, którzy byli jedyną drużyną potrafiącą zwyciężyć w Częstochowie w 2006 roku. 13 runda to mecz z outsiderem ligi RKM-em Rybnik. Spotkanie to rozstrzygnęło się dopiero w ostatnim biegu. W całym meczu zawiódł Ryan Sullivan ale godnie zastąpił go Christian Hefenbrock, który zanotował najlepszy występ w barwach Włókniarza w sezonie 2006. Na zakończenie rundy zasadniczej częstochowianie wygrali z drużyną z Rzeszowa 49:41 jednocześnie zamykając „żurawiom” drogę do pierwszej czwórki.

W rundzie finałowej rywalami Włókniarza byli Atlas Wrocław, Unia Tarnów i Polonia Bydgoszcz. To właśnie między tymi dwoma ostatnimi drużynami i Włókniarzem miała rozegrać się walka o srebro. Złotego medalu praktycznie pewni byli już wrocławianie. W pierwszej kolejce rundy finałowej częstochowianie pojechali do Tarnowa gdzie pokonali osłabioną brakiem Kołodzieja i Drymla Unię. Tym samym Włókniarz zakończył trwającą kilka lat passę meczów bez porażki Unii na tarnowskim owalu. Tydzień później do Częstochowy zawitał lider z Wrocławia. Zwycięstwem 43:47 WTS zapewnił sobie już złoty medal rozgrywek o Drużynowe Mistrzostwo Polski. Trzecia kolejka spotkań w rundzie finałowej to wyjazd do Bydgoszczy i dotkliwa dwudziestodwu punktowa porażka, po której wielu kibiców Włókniarza straciło nadzieję w srebrny medal, zwłaszcza iż w rewanżu częstochowianie nie zdołali wywalczyć punktu bonusowego zwyciężając ośmioma punktami. Dwa ostatnie pojedynki to już zwycięstwa częstochowian. Najpierw pokonali tarnowską Unię 60:29 odnosząc jednocześnie swoje najwyższe zwycięstwo w sezonie, a na zakończenie rozgrywek Włókniarz zdobył „twierdzę Wrocław” zwyciężając 43:47.

Rok 2006 to wielki sukces częstochowian w finale Mistrzostw Polski Par Klubowych gdzie drużyna po raz pierwszy w historii zdobyła złoty medal tej imprezy. Sztuki tej dokonali Sławomir Drabik, Sebastian Ułamek oraz rezerwowy Mateusz Szczepaniak. Warto dodać iż tego trofeum za rok Włókniarz bronić będzie na swoim obiekcie.

W drugiej części zaprezentujemy Państwu podsumowanie indywidualnych zdobyczy zawodników częstochowskiego Włókniarza.