W piątek w czeskich Pardubicach poznaliśmy medalistów tegorocznych Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów. Na najwyższym stopniu podium stanął Maksym Drabik, który w generalnej klasyfikacji wyprzedził swojego rodaka Bartosza Smektałę oraz ustępującego mistrza sprzed roku, Australijczyka Maxa Fricke.

Maksym Drabik (Polska – I. miejsce): – Medal ma posmak delikatnie metaliczny, ale smakuje oczywiście prześwietnie. Był to naprawdę ciężki sezon dla mnie. Borykałem się z małą kontuzją. Te kilkanaście dni było naprawdę ciężkich dla mnie i dla mojego teamu. Też nie było to do końca wyjaśnione, czy wrócę na finał ligi polskiej, czy na ten w Pardubicach. Naprawdę jestem przeszczęśliwy z samego faktu, że wróciłem do ścigania i mogłem uczestniczyć w tak świetnych zawodach. Była piękna oprawa. To złoto smakuje prześwietnie, a ja bardzo się z niego cieszę. Sam nie wiem, co powiedzieć, bo nadal w to nie dowierzam. Na pewno ciężko pracowaliśmy z moim teamem. Sam pracowałem ciężko z moim terapeutą w Reha Sport. Przede wszystkim chciałbym podziękować Ashley'owi i panu Kowalskiemu a przygotowanie silników – wykonali prześwietną robotę. Dziękuję mojemu tacie, który wspierał mnie od początku, aż do końca. Czy to były te złe chwile, czy te dobre. Dziękuję mojemu całemu teamowi – Wojtkowi, Danielowi – oni też wykonali świetną pracę w całym sezonie. Ja już go skończyłem, mam w tym momencie wakacje. Nadeszła zatem ta chwila na lekkie świętowanie, więc się nią delektuję.

Bartosz Smektała  (Polska – II. miejsce): – Wiadomo, że to jest bardzo duży sukces. Przed sezonem nie pomyślałem, że mogę zostać wicemistrzem świata juniorów. Z drugiej jednak strony ciężko na to pracowałem. Dobrą jazdę pokazałem w Poznaniu i Gustrow. Tym razem było nieco gorzej, ale nadal na jakimś poziomie. Cieszę się bardzo z tego medalu. Szczerze, to nie miałem pojęcia, że Kacper blokował Maxa w biegu finałowym. Jeśli tak było, to chyba faktycznie jakieś duże piwo trzeba będzie kupić.

Max Fricke (Australia – III. miejsce): – Trudno broni się tytułu. Oczywiście chłopaki z Polski byli w tym roku lepsi. Cieszę się, że bezpiecznie ukończyłem te zmagania. W pewnym momencie wyglądało to tak, że mogłem opuścić dwie rundy. Cieszę się z tego miejsca na podium. Teraz pora na małe świętowanie, ponieważ już niemal zakończyłem sezon. Mam nadzieję, że w kolejnym roku będę lepszym zawodnikiem. Jeśli chodzi o moją szyję, jest w porządku, coraz lepiej. Nie jest to jeszcze 100%, jednak było wystarczająco dobrze, żebym mógł jeździć.