W pojedynku dwóch czołowych drużyn Nice 1. Ligi Żużlowej, Grupa Azoty Unia Tarnów pokonała Renault Zdunek Wybrzeże Gdańsk w stosunku 53:37. Na pomeczowej konferencji, na temat spotkania wypowiedzieli się Mirosław Kowalik i Kacper Gomólski z ekipy gości oraz Paweł Baran i Artur Mroczka, ze strony gospodarzy.

Mirosław Kowalik (trener Renault Zdunek Wybrzeża Gdańsk): – Gratuluję przede wszystkim, jak zawsze drużynie przeciwnej. Bezdyskusyjne zwycięstwo. Stało się dokładnie to, czego się bałem, czyli to, że jak nie dopasujemy się i nie znajdziemy odpowiednich ustawień od początku, to będziemy mieli problem. Rzeczywiście, tak się stało, gospodarze w pierwszych wyścigach mocno nam odjechali. Potem niby jakiś kontakt złapaliśmy, ale to zabrakło do tego, żeby nawiązać jakąś bliską walkę. Kilka wyścigów mogło się podobać. Przede wszystkim Anders Thomsen, widzieliście Państwo, że naprawdę pokazał kawał dobrego żużla. Potrafił jeździć na dystansie, natomiast jego sugestie i ustawienia przekazywane kolegom nie przekładały się i zupełnie się nie sprawdzały. To nie jest takie proste, żeby to skopiować. Tak się nie stało. Mało było tych wyścigów wygranych indywidualnie w naszym wykonaniu, troszkę za mało. Nawet przy przegranej, liczyłem na zdobycz chociaż 40 punktów, ale wielkiej tragedii nie ma. Mam nadzieję, że z Unią Tarnów spotkamy się w finale i że nauczyliśmy się czegoś w tym meczu, że będziemy potrafili wyciągnąć z tego wnioski, aby przy ewentualnie drugim kontakcie z tą drużyną, nie powtórzyła się taka sytuacja. Jesteśmy troszeczkę mądrzejsi, na ile – zobaczymy.

Kacper Gomólski (Renault Zdunek Wybrzeże Gdańsk, 7 punktów): – Na pewno dziękuję kibicom i tez gratuluję gospodarzom, bo naprawdę świetnie jadą w tym sezonie u siebie. Myślę, że 37 punktów to nie było takiej dużej tragedii, aczkolwiek powinniśmy ich zdobyć więcej. Ja powinienem zdobyć ich więcej, ale po pierwszym biegu zrobiłem korektę. Cały czas byłem gdzieś blisko, w drugim biegu trzymałem się za Kannethem, który jest tutaj naprawdę szybki. Później prowadziłem, to Kuba mnie przeszedł i tak nie zmieniałem za dużo w motocyklu, bo cały czas miałem to blisko. Trzeba było właśnie korektę zrobić i albo byłoby lepiej, albo gorzej. Trudno, nie jest źle i trzeba się wziąć do roboty, teraz zdobywać więcej punktów, żeby zająć drugie miejsce i tyle. Jeśli chodzi o ustawienia motocykla, to teraz mam całkowicie inne silniki niż kiedyś. Od moich startów w Tarnowie dzisiaj mija już trzeci rok, więc jest całkowicie inaczej, ale Artur mi podpowiedział przed meczem ustawienia… Żartuję oczywiście (śmiech). Ciężko było, 37 punktów w tym meczu, mam nadzieję, że jak tu wrócimy, zdobędziemy o osiem więcej, albo i dziewięć.

Paweł Baran (trener Grupa Azoty Unii Tarnów): – Dziękuję za walkę. Tak, jak Mirek zawsze gratuluje, ja zawsze dziękuję i też gratuluję. Był to fajny mecz, mógł się podobać. Pomału zbieramy te punkciki, play-off już jest, a teraz walka tak naprawdę dalej o pierwsze miejsce, bo to, że wygraliśmy teraz z Gdańskiem, to nie znaczy, że już na nim jesteśmy do końca. Czekają nas ciężkie mecze, bo w Łodzi pojedziemy, również do Daugavpils, a żużel pokazuje, jaki jest nieprzewidywalny. Nawet jeśli nikt nie stawiał na Łotyszy, czy Rosjan, żużel pokazał, że to jest sport i możemy gadać, a wszystko na torze trzeba wypracować i tak samo będzie w tym przypadku. Fajny mecz, cieszę się, że wygrany. Nie patrzę już iloma punktami, cel był jeden – zdobyć bonus, wygrać za trzy punkty i to się udało osiągnąć. Dobrze, że wszystko się fajnie i szczęśliwie skończyło, bo było troszeczkę nerwowości, ale na szczęście jest to poza nami. Dziękuję chłopakom za walkę, kibicom za doping i też wszystkim, bo pogoda w sobotę nas nie rozpieszczała. Po udanych dwóch treningach, potem były długie prace na torze, zatem dziękuję wszystkim. Jeśli chodzi o kolejny mecz w Daugavpils, to my nigdy nie lekceważymy przeciwnika. Nawet, gdy przyjechał do nas Rzeszów i wiedzieliśmy, że ich skład będzie „pusty”, to też była koncentracja i chłopaki też o tym wiedzieli, bo to jest żużel i nieraz pokazujemy, że można łatwo w biegu prowadzić, jakieś niedopatrzenie. Dlatego jesteśmy skupieni, wiemy gdzie jedziemy i po co. Nie będzie to wycieczka na Łotwę, tylko chcemy tam osiągnąć swój cel. Bardzo mnie to irytuje, jeśli chodzi o pytania o skład. Co niektórzy już od środy mecz jechali, że „strzelamy sobie w kolano”. Po prostu niech się nie odzywają, bo jak nie wiedza, to łatwo jest z boku stać i komentować. My mamy jeden cel – wygrać pierwszą ligę. Jak ja to zrobię i chłopaki, to jest nasz problem i pomysł. Kto nie pojedzie, to pojedzie. Ludzie zawsze będą gadać, komentować. Niech sobie gadają, a my robimy swoje.

Artur Mroczka (Grupa Azoty Unia Tarnów, 10 punktów z dwoma bonusami): – Teoretycznie wszystko jest ok. Jestem trochę poobijany i ręka boli, ale tak naprawdę chyba złamań nie ma. Stało się, jak się stało, tam trochę ciasno było i cóż – Artur mnie nie widział, ale nie mam pretensji, to jest żużel i to wszystko. Co mogę powiedzieć o meczu? Podeszliśmy do niego poważnie, potraktowaliśmy przeciwnika z szacunkiem i walczyliśmy do końca, żeby osiągnąć nasz cel. Myślę, że dzięki temu skupieniu, był właśnie taki wynik w tym meczu. Jeśli chodzi o zmianę motocykla po upadku, to ja jechałem ostatnie trzy mecze w Tarnowie na tym silniku, ale ostatnio coś nie mogłem wygrywać startu. Trenowałem i tak ten drugi silnik mi trochę lepiej „leżał” na starcie. Myślałem, że w tym meczu będzie trochę łatwiej „po trasie”, ale pierwsze biegi się męczyłem. Starty nie były złe, a później, gdy przesiadłem się na drugi motocykl i też zmieniłem coś, w porównaniu do poprzednich meczów, to jednak było widać, że ten motor, to jest „to” i chyba muszę jechać na tamtym silniku. Jeśli chodzi o Andersa Thomsena, nie było żadnego spięcia. On podchodził, ale ja tam szedłem i nie widziałem, byłem chyba tyłem do niego. A na torze – ja jeżdżę tak, jak jeżdżę, ale bez kontaktu. Podjadę do kogoś dosyć blisko, jeśli się ktoś przestraszy, to wtedy tam się coś dzieje. Nie jeżdżę jednak w płot, nikogo nie wożę i nie przewracam. Jakby ktoś widział w tym sezonie, to chyba nikogo nie przewróciłem. Chyba nie można mieć pretensji do mnie, jako zawodnika, który jedzie szybko gdzieś tam po torze.