Rafał Osumek ostatni raz na żużlowym torze zaprezentował się w 2006 roku, gdy reprezentował barwy Ukrainy Równe. Ma na swoim koncie m.in. złoto DMP i MDMP z Włokniarzem Częstochowa. O tym czym obecnie się zajmuje opowiada w wywiadzie, który udzielił podczas prezentacji drugoligowego KSM-u Krosno. Zapraszamy do lektury.

Rafale od pewnego czasu nie możemy ciebie oglądać na żużlowych owalach. Powiedz czym się obecnie zajmujesz.
- Od końcówki ubiegłgo sezonu współpracuję z Mateuszem Kowalczykiem. Chcę mu pomóc, aby się trochę rozjeździł. W Częstochowie nie miał okazji do startów w lidze, startował w zawodach młodzieżowych. Nie miał kogoś takiego, kto pomógłby mu przygotować sprzęt i nauczył techniki jazdy. W Częstochowie trenerzy skupiali się raczej na zawodnikach, którzy startowali w lidze i Mateusz musiał radzić sobie sam. Ja w ostatnich latach pomagałem Antonio Lindbackowi i Peterowi Ljungowi, a teraz służę doświadczeniem Matuszowi, który jest jeszcze młodym zawodnikiem i cała kariera przed nim.

Czy ciągnie cię jeszcze na tor?
- Szczerze mówiąć już nie. W 2006 roku startowałem po raz ostatni w barwach Ukrainy Równe i muszę przyznać, że po tylu latach jazdy, już mnie tak nie ciągnie na tor. W obecnym czasie, jak wiadomo, kwestie finansowe odgrywają dużąr rolę, a o sposnorów coraż trudniej. Sprzęt nadal posiadam, ale w trakcie kariery kila klubów mnie oszukało i raczej już zawodowo na żużlu ściagać się nie będę.

Jakie zawody lub który okres startów najlepiej wspominasz?
- Wiadomo, że najlepsze wspomnienia są związane z czasami, gdy się najlepiej punktowało. Mój najlepszy okres związany jest z okresem startów w Częstochowie, gdzie się wychowałem i stawiałem pierwsze kroki na żużlowym torze. Jako junior zdobywałem sporo punktów i chyba ten okres mogę wspominać najlepiej. Później pojawiły się kontuzje i wszystko poszło w złym kierunku.

Czy nie myślałeś, aby zająć się pracą trenerską?
- Miałem już takie propozycje, ale nie udało się jeszcze rozpocząć kariery trenerskiej. W tym sezonie będę pomagał Mateuszowi, który jest trochę zagubiony, w kwestii sprzętowej i samej jazdy, a za rok zobaczymy, jak się potoczą moje losy.

Jak oceniasz kadrę zespołu krośnieńskiego na nadchodzący sezon?
- Widać, że działacze zbudowali lepszy skład niż w ostatnich latach. Podstawą są zwycięstwa na własnym torze, a jeśli uda się przywieźć punkty z wyjazdów to powinno być dobrze. Kadra jest szeroka i rywalizacja o miejsce w składzie będzie ogromna, co powinno pozytywnie wpłynąć na wynik całego zespołu.

Na co stać Mateusza w tym sezonie?
- Wydaje mi się, że Mateusz za długo startował na minitorach. Nabrał sporo złych nawyków, dlatego teraz m.in. wisi za bardzo na kierownicy. Staramy się to poprawić, mówię mu, jak ma jechać i mam nadzieje, że jeszcze oduczy się tych nawyków z małych motocykli. Chłopak jest dobrze przygotowany sprzętowo i fizycznie. Wczoraj testowaliśmy dwa silniki, kolejne dwa dzisiaj i jeszcze został nam jeden. Teraz trzeba popracować nad techniką jazdy.

Jaki scenariusz przewidujesz na inauguracyjny pojedynek w Rawiczu?
- Mecz w Rawiczu nie będzie łatwy. Pamiętam, jak ostatni raz startowałem na tamtejszym torze. Tor jest krótszy i łuki są ostrzejsze. Decydować będzie przede wszystkim start i rozegranie pierwszego łuku. Potem jest już łatwiej, ale każdy błąd może być wykorzystany przez rywala. Nie chcę zapeszać, ale wierzę, że będzie dobrze.