1991 rok to okres radykalnych zmian w Częstochowskim Klubie Motocyklowym. Włókniarz szeroko otwiera okno na świat. Do drużyny "Lwów" dołączają m.in. Australijczyk Wiltshire, dwójka Czechów - Vandirek i Holub oraz Amerykanin - Rick Miller. Osiągnął średnią 2,184 pkt/bieg i jak przyznaje, chciał osiągnąć jeszcze lepsze wyniki.

Rick Miller w barwach Włókniarza wystąpił w ośmiu meczach. Wykręcił 76 punktów i siedem bonusów, co przy ilości 38 biegów dało mu średnią 2,184 i tym samym jeden z czołowych wyników w "biało-zielonej" ekipie. Amerykanin czternastokrotnie mijał linię mety na pierwszej oraz drugiej pozycji. Sześciokrotnie meldował się jako trzeci, tylko trzy razy był ostatni. Raz zdarzyło mu się być także wykluczonym.

Najlepszy występ Miller w barwach Włókniarza zaliczył 7 lipca na torze w Grudziądzu. Wówczas wywalczył trzynaście punktów. Najmniej punktów wywalczył trzy dni wcześniej na własnym torze w starciu ze Spartą Wrocław. Uzyskał wtedy cztery punkty z bonusem, lecz mecz został przerwany po siedmiu wyścigach. Włókniarz w sezonie 1992 zakończył sezon na drugim miejscu, tuż za Stalą Rzeszów i awansował do najwyższej klasy rozgrywkowej.

Konrad Cinkowski: Przełom lat 80-tych i 90-tych. Rick Miller jest jedną z pierwszoplanowych postaci amerykańskiego speedway'a. Wraz ze swoją ekipą zdobywa pięć medali Drużynowych Mistrzostw Świata, ponadto dwukrotnie startuje w finałach IMŚ. Nagle po sezonie 1992, kończy karierę. Jaki był powód podjęcia takiej decyzji?
Rick Miller: - Głównym powodem, dla którego rzuciłem jazdę na żużlu było wprowadzenie nowych stawek wynagrodzeniowych w lidze brytyjskiej w sezonie '93. Musiałem zgodzić się na cięcie płac, lecz nie chętnie chciałem to uczynić. Ponadto w lidze szwedzkiej wprowadzono ograniczenie z dwóch obcokrajowców w meczu do jednego i zabrakło dla mnie miejsca.

Z racji, iż jestem redaktorem związanym z Częstochową, głównym tematem naszej rozmowy ma być właśnie Włókniarz . 1991 rok – podpisuje Pan kontrakt z Włókniarzem Częstochowa. Jak do tego doszło, że znalazł się Pan w częstochowskim klubie?
- Nie pamiętam, kto nawiązał ze mną kontrakt, ale byłem bardzo szczęśliwy, że będę mógł ścigać się w częstochowskim klubie!

Osiem spotkań – 76 punktów i siedem bonusów daje średnią biegopunktową na poziomie 2,1 pkt/bieg. Debiut marzenie w polskiej lidze?
- Powiem ci, że chciałem zrobić jeszcze więcej! (śmiech dop. red.). Podróże do Polski w sobotę w nocy po meczach na Wyspach były jednak męczące. Nie kojarzę, abym spał kiedykolwiek więcej niż cztery godziny, kiedy miałem ścigać się w niedzielę w Polsce.

Jak Pan wspomina okres spędzony w klubie z Częstochowy?
- Miałem wiele udanych występów dla Waszego klubu i kochałem spędzać czas z Toddem Wiltshire. W klubie wszyscy, od promotora (prezesa dop. red.), pracowników klubu po kibiców byli fantastyczni!

A jak wyglądała atmosfera od środka? Todd Wiltshire, Sławek Drabik, Józef Kafel, Jan Holub – to była mocna ekipa.
- Mieliśmy bardzo dobry zespół. Najbardziej zaskoczył mnie właśnie "Slammer" Drabik, ponieważ nigdy o nim nie słyszałem, nim przyjechałem do Polski. Przyjemnością było startować oraz podróżować wraz z Toddem. To był inteligentny zawodnik.

Po roku przenosiny do Bydgoszczy, a tam zaledwie jeden mecz i tylko dwa punkty. Odejście z Włókniarza było złym pomysłem?
- To nie był mój pomysł, aby zostawić i opuszczać Częstochowę. Ale jak do tego doszło, nie pamiętam. Byłem szczęśliwy z pobytu tutaj.

Występy Ricka Millera w barwach Włókniarza w sezonie 1991:
12.05 - Iskra Ostrów Wlkp. 40:50 Włókniarz Częstochowa (3,1,3,1*,3) 11+1
30.05 - Włókniarz Częstochowa 56:34 Wybrzeże Gdańsk (3,3,2,0,3) 11
04.07 - Włókniarz Częstochowa 26:22 Sparta Wrocław (2*,2) 4+1
7.07 - GKM Grudziądz 42:47 Włókniarz Częstochowa (3,2,3,2,3) 13
14.07 - Włókniarz Częstochowa 47:43 Kolejarz Opole (3,1,0,3,0) 7
17.07 - Włókniarz Częstochowa 47:42 Stal Rzeszów (2,2,2,1*,3) 10+1
28.07 - Włókniarz Częstochowa 59:31 Śląsk Świętochłowice (2*,3,2*,3,1) 11+2
18.08 - Wybrzeże Gdańsk 49:41 Włókniarz Częstochowa (2,w,2,2*,2,1) 9+1

Czy po wielu, wielu latach utrzymuje Pan jakiś kontakt z ludźmi z Częstochowy, czy jak to powiedzieć - „został Pan zapomniany” przez klub, kibiców, prezesów? Wiadomo, od czasów jazdy minęło bardzo wiele lat, ale może coś przetrwało?
- Niestety, nie rozmawiałem z nikim z Częstochowy od momentu odejścia. Ale wciąż w moim sercu jest słabość do spędzonych dni w tym klubie.

Po zakończeniu czynnej kariery, nie pozostał Pan przy sporcie. Zdecydował się zostać kaskaderem i grać w filmach. Skąd taki pomysł i jak Pan się w tym wszystkim odnalazł?
- Byłem bardzo szczęśliwy, że odnosiłem sukcesu jako profesjonalny zawodnik. Miałem również udany czas w branży filmowej jako kaskader. Udało mi się pracować z jednym z najlepszych dyrekotorów oraz koordynatorów kaskaderów i brał mnie na niektóre z największych filmów. Zdobyłem wiele nagród za swoją pracę jako kaskader i wciąż robię dobrą pracę w tej branży. Kocham swoją pracę, tak samo jak jazdę na żużlu.

Nie myślał Pan np. o szkoleniu młodzieży w Stanach Zjednoczonych?
- Mam rodzinę na utrzymaniu i niestety, nie mogłem znaleźć czasu. Ale nigdy nie powiedziałem nie, gdy proszono mnie o pomoc.

Zapewne nasi czytelnicy oglądają różnego rodzaju filmy akcji. W jakich najciekawszych produkcjach brał Pan udział i kiedy można Pana „wychwycić” na szklanym ekranie?
- Jeśli wejdziecie na stronę www.imdb.com i wpiszecie Rick Miller, pojawi Wam się lista filmów w których brałem udział.

Od zakończenia kariery minęło 19 lat. Czy mimo pracy, interesuje się Pan dalej „czarnym sportem” czy został to temat zamknięty i co było to było, a teraz żużla nie ma w życiu?
- Nadal kocham speedway! Staram się zawsze oglądać Grand Prix w sieci. Cieszę się z bardzo dobrych wyników Grega Hancocka w tym sezonie.

Dziękuję za rozmowę i poświęcony dla mnie czas. To na tyle. Czy chciałby Pan coś dodać od siebie na koniec?
- Proszę pozdrowić wszystkich, najlepszych kibiców speedway'a w waszym kraju! Gdy potrzebowałem, mogłem liczyć na waszą gościnność! Dziękuję bardzo!