W meczu XI kolejki Centernet Mobile Speedway Ekstraligi, Betard WTS Wrocław pokonał na swoim torze aktualnego Mistrza Polski - Falubaz Zielona Góra. Kibice zgromadzeni na Stadionie Olimpijskim, byli świadkami najciekawszego spotkania z wszystkich rozegranych w tym sezonie we Wrocławiu. Walki, zaciętych pojedynków indywidualnych i mijanek na torze było bez liku.

Wrocławianie przystąpili do spotkania w roli faworytów. Założenie było proste, zamknąć dwa tygodnie 12 punktową zdobyczą. Mylił się jednak ten, kto myślał, że przyjdzie to łatwo. Pomimo pewnego zwycięstwa, zawodnicy Betardu musieli pojedyncze punkty „wyszarpać” po zaciętej walce w każdym niemal wyścigu. Nareszcie we Wrocławiu miała miejsce, zapowiadana na nowej geometrii, walka na całej szerokości i długości toru. Zawodnicy zielonogórscy stawili dzielnie czoła skonsolidowanej ostatnimi sukcesami drużynie wrocławskiej i kto wie co by było gdyby Fredrik Lindgren pojechał jak na uczestnika Grand Prix przystało, a Grzegorz Zengota swoją bardzo waleczną postawę przekuł w punkty.

Mamy tylko dwóch juniorów w finałach IMŚJ i obydwaj stanęli na starcie I wyścigu. Patryk Dudek i Maciej Janowski od początku rozgrzali kibiców walką o zwycięstwo. Zielonogórzanin wyszedł minimalnie lepiej ze startu i wykorzystując swoją pozycję przy krawężniku objął prowadzenie w meczu. Wrocławianin, „wjeżdżony” doskonale w tor, rozpędził się po zewnętrznej i wyprzedził Patryka. Po chwili bardzo agresywnym i niezbyt bezpiecznym atakiem przy krawężniku to samo zrobił Denis Andersson. Dudek po kontakcie zupełnie zamknął na chwilę gaz, dzięki czemu pierwszy debiutancki punkcik dowiózł do mety Łukasz Sówka. „Duzers” zrewanżował się Janowskiemu w następnych wyścigach i wygrał rywalizację naszej najlepszej juniorskiej pary 2:1.

W kolejnym wyścigu Protasiewicz zaciekle gonił Bjerre, zupełnie nie zwracając uwagi na jadącego za nim Zengotę. Grzegorz nie mogąc sobie znaleźć miejsca za „utrudniającym” mu jazdę kapitanem zespołu, w końcu został objechany przez Jeleniewskiego. Tymczasem PePe atakujący cały czas Duńczyka szeroko, w ostatni łuk wjechał bardzo ciasno i na metę wpadł tuż za plecami Kenntha. Ten brak współpracy obu Panów miał miejsce również w następnym ich wyścigu, kiedy po wygranym starcie zielonogórzanie znaleźli się na czele stawki, ale Protasiewicz pognał do przodu zostawiając „Zengiego” na pastwę świetnie współpracującej pary Świderski - Madsen. Wrocławianie spokojnie „rozprowadzili” sobie Zengotę i zremisowali wyścig. Tak się jeździ parą. Piotra Żyto powinna martwić postawa jego imiennika, który jak na tak doświadczonego zawodnika, zupełnie zapomina o dialogu z kolegą z pary na torze. Brak tego dialogu był bardzo widoczny w trzecim wspólnym wyścigu tej chyba niezbyt dobrze zestawionej pary. Zielonogórzan najpierw w bardzo łatwy sposób objechał na pierwszym łuku Janowski, dołączając do Crumpa, a potem Protasiewicz walczył zacięcie…z Zengotą o jeden punkt, blokując go umiejętnie cały wyścig.

W IX wyścigu znowu „popisał się” Andersson, którego akcja na I łuku, o mało co nie wkomponowała w płot Grega Hancocka. Sympatyczny Amerykanin objechał później młodego Szweda jadąc szeroko, a z Rafałem Dobruckim łatwo poradził sobie Bjerre. Andersson za swoją jazdę otrzymał upomnienie od Artura Kuśmierza. Wiele emocji, tych sportowych, przyniósł wyścig X. Start wygrał Patryk Dudek, a jego kolega z pary, Greg Hancock, przegrał rywalizację na pierwszym łuku z Leonem Madsenem i Piotrem Świderskim. Wrocławianie zaatakowali zielonogórskiego juniora z dwóch stron jednocześnie. Na drugim łuku objechał go szeroko Duńczyk. „Świder” cały czas próbował ataku przy krawężniku, ale Patryk pilnował tego miejsca bardzo skrzętnie. Zwolniło to jazdę wrocławianina do tego stopnia, że na drugim okrążeniu wyprzedził go jadący szerzej Hancock. Na czwartym okrążeniu Świderski zmienił w końcu taktykę i zaatakował Dudka szeroko. Większa prędkość i doświadczenie pozwoliły mu zakończyć atak sukcesem. Kolejny bieg i kolejne ciekawe akcje. Dobrucki i jadący jako rezerwa taktyczna za Zengotę - Protasiewicz, pilnowali na starcie Crumpa. Tak go pilnowali, że zupełnie zapomnieli o Jeleniewskim, który uciekł im daleko do przodu. Protasiewicz znowu nie pamiętał o tym, że na torze jest jeszcze kolega z drużyny. Wykorzystał to Crump, który wyprzedził przy krawężniku Dobruckiego. Musiało to mocno rozłościć „Rafiego”, który na ostatnim łuku wycisnął co tylko mógł ze swojego motocykla i zrewanżował się Australijczykowi atakiem po szerszej części toru, wygrywając z nim o błysk szprychy. Świetna postawa obu zawodników - jechali ostro, ale z szacunkiem dla zdrowia przeciwnika. A swoją drogą, dawno nie widziałem mistrza świata tak zdeterminowanego. Atakując Dobruckiego, Crump szukał prędkości nawet jadąc przednim kołem po trawie.

Protasiewicz zrehabilitował się w biegu XII. Bardzo ładnie asekurował młodego Dudka, który po raz kolejny wygrał start. Świderski jadący na trzeciej pozycji atakował z każdej strony, szarpał raz po dużej, raz po małej. W końcu wszedł pod rękę Protasiewicza na wejściu w ostatni łuk, ale mający większą prędkość, jadący szeroko Pepe, wygrał o centymetry. Pierwszy wyścig nominowany, był jedynym chyba w całych zawodach biegiem bez walki. W drugim upadł po starcie Madsen i został wykluczony z powtórki. W niej, po przegranym starcie, Protasiewicz jadący z trzeciego pola, ściął do krawężnika i wyprzedził zaskoczonego i nie spodziewającego się ataku z tej strony Crumpa. Na koniec – drugie podwójne zwycięstwo gości.

Wrocławianie znów pojechali całą drużyną. Najjaśniejszym punktem był po raz kolejny Leon Madsen, który dzień wcześniej wywalczył w Lonigo awans do Grand Prix Challenge. Młody Duńczyk ma rewelacyjny sezon i w Vojens wcale nie jest bez szans. Crump po trzech świetnych biegach, trochę spuścił z tonu w końcówce zawodów. Bez przekonania jeździł Bjerre, który był bardzo wolny. Daniel Jeleniewski wygrał swój ostatni start, zacierając złe wrażenie z dwóch pierwszych gonitw. Drużyna zielonogórska nie była w stanie przeciwstawić się mocnemu rywalowi. Dramatycznie słabo pojechał Fredrik Lindgren. Bardzo walecznie, czego niestety nie widać po punktach jechał Grzegorz Zengota. Rewelacyjny był wreszcie Greg Hancock, wyraźnie zadowolony ze swojej postawy w całym meczu. Swoje punkty zdobył Piotr Protasiewicz. Dobrucki szukał punktów, miał pecha w postaci pękniętej opony na drugim miejscu. Jasnym punktem drużyny był niesamowicie ambitny Patryk Dudek.

Falubaz Zielona Góra:
1.Piotr Protasiewicz (2,3,1,2,2*,2*) 12+2
2.Grzegorz Zengota (0,0,0) 0
3.Rafał Dobrucki (1,D,0,1*, 3) 5+1
4.Fredrik Lindgren (0,1,0) 1
5.Greg Hancock (1*,3,3,2,2,3) 14+1
6.Patryk Dudek (0,2,1,0,3,0) 6
7.Łukasz Sówka (1) 1

WTS Betard Wrocław:
9.Kenneth Bjerre (3,2,1*,1,1*) 8+2
10.Daniel Jeleniewski (1,0,3) 4
11.Piotr Świderski (2*,2,1,1,2) 8+1
12.Leon Madsen (3,1*,3,3,W) 10+1
13.Jason Crump (3,3,3,0,1) 10
14.Maciej Janowski (3,0,2*,2*,0) 7+2
15.Denis Andersson (2*,2) 4+1

Bieg po biegu:
1. Janowski, Andersson, Sówka, Dudek 5:1
2. Bjerre, Protasiewicz, Jeleniewski, Zengota 4:2 9:3
3. Madsen, Świderski, Dobrucki, Lindgren 5:1 14:4
4. Crump, Dudek, Hancock, Janowski 3:3 17:7
5. Protasiewicz, Świderski, Madsen, Zengota 3:3 20:10
6. Crump, Janowski, Lindgern, Dobrucki (d) 5:1 25:11
7. Hancock, Bjerre, Dudek, Jeleniewski 2:4 27:15
8. Crump, Janowski, Protasiewicz, Zengota 5:1 32:16
9. Hancock, Andersson, Bjerre, Dobrucki 3:3 35:19
10. Madsen, Hancock, Świderski, Dudek 4:2 39:21
11. (63,4) Jeleniewski, Protasiewicz, Dobrucki, Crump 3:3 42:24
12. Dudek, Protasiewicz, Świderski, Janowski 1:5 43:29
13. (62,7) Madsen, Hancock, Bjerre, Lindgren 4:2 47:31
14. 63,4) (B) Dobrucki, (A) Świderski, (C) Bjerre, (D) Dudek 3:3 50:34
15. (63,3) (A) Hancock, (C) Protasiewicz, (B) Crump, (D) Madsen (w) 1:5 51:39

Startowano wg zestawu pól II

NCD: 62,4 X wyścig Leon Madsen
Sędzia: Artur Kuśmierz