Już jutro o godzinie 16:00 w Lesznie na stadionie imienia Alfreda Smoczyka dojdzie do pojedynku dwóch odwiecznych rywali, Drużynowego Mistrza Polski z sezonu 2007 Unii Leszno z aktualnym mistrzem Polski Falubazem Zielona Góra. Oba zespoły awizowały na to arcyciekawe spotkanie w Lesznie najmocniejsze składy i zapewne zrobią wszystko, aby zakończyć je z dwoma dużymi punktami meczowymi więcej w ligowej tabeli.

Nikt dokładnie nie wie, w którym momencie iskra padła na skład prochu i między tymi dwoma wielce zasłużonymi dla polskiego żużla klubami, wybuchła wojna, z biegiem czasu określana mianem świętej. Mimo iż Unia Leszno i Falubaz Zielona Góra to dwa miasta leżące w sąsiadujących województwach, co za tym idzie ich mecze nie można nazwać derbowymi, to od lat wzbudzają one równie wielkie emocje, co popularne Derby Pomorza i Kujaw, Ziemi Lubuskiej czy Południa.

Nie bez znaczenia jest również fakt, że począwszy od 1975 roku przez następne ćwierćwiecze oba kluby miały w składzie początkowo bardzo utalentowanych młodych chłopaków, którzy z biegiem czasu przeistoczyli się w liderów swoich zespołów, później reprezentacji a dziś są legendami, żywymi pomnikami czarnego sportu w Polsce. Mowa oczywiście o Romanie Jankowski i Andrzeju Huszczy. Ileż pojedynków stoczyli, ile raz stawali pod taśmą maszyny startowej i ileż razy przesądzali o zwycięstwie swojej ekipy?

Obie drużyny, co na pewno tylko dodawało pikanterii rywalizacji między Unią i Falubazem, w latach osiemdziesiątych przeżywały okres swej największej potęgi. Jankowski, Kasprzak, Okoniewski, Heliński, Sterna, później Krakowski, Krzystyniak, Pawlicki i Dariusz Baliński ze strony leszczyńskiej. Huszcza, Olszak, Jaworek, Żeromski i Jan Krzystyniak a później Błażejczak, Dudek i Szymkowiak po stronie zielonogórskiej, to tylko kilka nazwisk, które nie tylko na swych rodzimych klubach odcisnęły swe piętno.

W okresie kryzysu paliwowego, kiedy praktycznie wszystko było reglamentowane włącznie z żywnością a okres rozkwitu przechodziły tzw. Kartki, najlepiej na żużlowych torach radziły sobie właśnie zespół z Wielkopolski i Lubuszczyzny. Uniści w tym okresie sięgnęli po tytuł mistrzowskim aż sześciokrotnie (1979, 1980, 1984, 1987, 1988, 1989) wliczając z rozpędu rok 1979, dokładając do tego dwa srebrne (1982, 1983) i trzy brązowe medale (1981, 1985, 1986). Reprezentanci Falubazu po mistrzostwo sięgali trzykrotnie (1981,1982,1985), raz plasując się na drugiej (1989) i raz na trzeciej pozycji (1984). Oczywiście oprócz rozgrywek drużynowych reprezentanci tych dwóch krajów dominowali w rozgrywkach parowych i indywidualnych. Mało wspomnieć, że w konkurencjach IMP, MIMP, MPPK i MDMP w latach osiemdziesiątych oba kluby łącznie zdobyły 39 medali w tym 18 złotych.

Po latach dziewięćdziesiątych, kiedy ze zmiennym szczęściem wiodło się obu klubom, które zaliczyły odwrócony tok drogi do mistrzostwa, leszczynianie najpierw balansowali między pierwszą a drugą ligą a zielonogórzanie zdobywali kolejne medale w DMP, to w chwili obecnej oba kluby należą do ścisłej czołówki zespołów w kraju nad Wisłą. W 2007 i 2008 tę przynależność potwierdziła Unia Leszno dwukrotnie kwalifikując się do finału Centernet Mobile Speedway Ekstraligi, raz ten finał wygrywając (2007). Falubaz do finału wszedł w 2009 roku i pokonał w nim faworyzowany Unibax Toruń, który mimo trzech finałowych dwumeczu w swym dorobku ma, podobnie do Unii i Falubazu, jeden tytuł wywalczony w 2008 roku.

Istotnym elementem jutrzejszego widowiska będzie dyspozycja drugiej linii zespołu. O ile w Lesznie pewnym można być Adamsa, Hampela czy Kołodzieja to, mimo znakomitych występów, wciąż niewiadomą jest forma Troja Batchelora czy Damiana Balińskiego, która jutro przejdzie ostateczną weryfikację. Podobnie sprawa ma się w zespole Falubazu, z tym, że tam różnice pomiędzy pierwszą a drugą linią nieco się zatarły. A konkretnie zatarł je szary obraz wszystkich dotychczasowych meczy ekipy z Myszką Miki na plastronie w lidze. Na pewno wiele zależeć będzie od postawy Fredrika Lindgrena, który podczas Grand Prix Europy w Lesznie pokazał, że potrafi w Lesznie wygrywać i zdobywać punkty na najlepszych jeźdźcach świata. Grzegorz Zengota wciąż nie może dojść do dyspozycji, jaką prezentował chociażby w ubiegłym roku. Od tego czy ten sympatyczny dwudziestodwulatek poradzi sobie w Lesznie, może zależeć powodzenie kampanii Falubazu na leszczyńskim owalu.

Do Leszna zespół z Grodu Bachusa przyjedzie, jako pognębiony trzema kolejnymi porażkami mistrz Polski, który szuka wreszcie szansy na rehabilitację nie tylko w oczach swych kibiców, ale i całego żużlowego środowiska. Historia uczy, że nieistotnym jest fakt, którą pozycję w tabeli zajmują zespoły z Leszna czy Zielonej Góry, zawsze tworzą pełne emocji, niezapomniane widowisko, o którym mówi się jeszcze tygodniami i które ma zazwyczaj duże znaczenie dla układu sił w ligowych zmaganiach. Dlatego pojedynki pomiędzy Unią a Falubazem to żużlowe Grand Derbi, mecze, obok których nie można przejść obojętnie.


Falubaz Zielona Góra
1. Rafał Dobrucki
2. Fredrik Lindgren
3. Piotr Protasiewicz
4. Grzegorz Zengota
5. Greg Hancock
6. Patryk Dudek

Unia Leszno
9. Jarosław Hampel
10. Troy Batchelor
11. Janusz Kołodziej
12. Damian Baliński
13. Leigh Adams
14. Sławomir Musielak