W rewanżowym spotkaniu półfinałowym, który rozegrano na Stadionie Olimpijskim we Wrocławiu, miejscowy Betard WTS zremisował z Falubazem Zielona Góra. Tym samym, wrocławianom nie udało się odrobić straty z pierwszego meczu i zielonogórzanie będą mieli szansę bronić tytułu mistrzowskiego w finałowym pojedynku z Unią Leszno. Betard po raz trzeci w tym sezonie spotka się w dwumeczu z Unibaxem Toruń. Stawką tego pojedynku będą brązowe medale.

Pomimo ośmiopunktowej straty, to jednak wrocławianie byli stawiani w roli faworyta tego meczu. Marek Cieślak zapowiadał walkę i odrobienie strat z Zielonej Góry. Pomóc w tym miało specjalnie przygotowanie toru. Niestety dla wrocławian, na twardym torze decydował głównie moment startowy, a ten znacznie lepiej opanowali zielonogórzanie. Szybko można było jechać tylko przy krawężniku i nikt nawet nie próbował odjeżdżać w stronę bandy. Efekt tego był taki, że pomimo jazdy w bliskim kontakcie, w zawodach zabrakło mijanek. Choć trzeba przyznać, że ze względu na wynik na styku, zawody były bardzo emocjonujące do samego końca.

Bardzo źle będzie wspominał półfinałowy dwumecz z Falubazem Maciej Janowski. Wrocławski junior dzień wcześniej świętował w Toruniu zdobycie tytułu Młodzieżowego Indywidualnego Mistrza Polski i wydawać się mogło, że wszelkie problemy sprzętowe ma za sobą. Już pierwszy bieg pokazał jednak, że sprzętowa gehenna Maćka trwa dalej. W momencie kiedy taśma poszła w górę, Janowskiemu spadł łańcuch i nawet nie ruszył z miejsca. Dudek uciekł Anderssonowi i Falubaz zasygnalizował, że nie ma zamiaru tylko bronić wyniku. Zielonogórzanie poprawili w drugim wyścigu, po atomowym starcie Hancocka.

Po dwóch kolejnych remisowych wyścigach, para Crump i Janowski nie pozostawiła żadnych złudzeń Iversenowi i Dobruckiemu. Maciej lekko przechytrzył sędziego i uciekł ze startu, Jason jadąc szerzej na prostej przeciwległej szybko do niego dołączył. Wynik remisowy w meczu utrzymywał się do wyścigu XI. Wtedy niepokonany Crump przegrał po zażartym boju z Dobruckim, ale obu pogodził szybki niespodziewanie na starcie Daniel Jeleniewski. Za chwilę, znowu na starcie zdefektował motor Maćka Janowskiego i zielonogórzanie doprowadzili do remisu. Betard znalazł się po ścianą, ale nie zamierzał tanio sprzedać skóry.

W 13. wyścigu wreszcie pojechał tak jak powinien Bjerre. Za nim pognał Leon Madsen i dwa biegi przed końcem do odrobienia zostało tylko cztery punkty. W 15. biegu Marek Cieślak ustawił bardzo mocną parę Crump - Bjerre, więc Piotr Żyto musiał ze swoimi zawodnikami szukać szansy w przedostatniej gonitwie. Niels K. Iversen już kilkakrotnie pokazywał, że może mieć bardzo słaby sezon, ale kiedy trzeba dać z siebie wszystko w najważniejszych momentach - nie zawodzi. Wspólnie z przeciętnie jadącym cały mecz Rafałem Dobruckim wygrali 14. wyścig podwójnie, pokonując Piotra Świderskiego i Leona Madsena. Oznaczało to, że bieg przed końcem Falubaz mógł już świętować awans do finału. Jeszcze w ostatnim biegu Greg Hancock i Piotr Protasiewicz przywieźli remis i rozwiali wszelkie wątpliwości i niedomówienia. W sektorze kibiców zielonogórskich, których było około 1,5 tys. zapanowała szalona radość. Obydwie drużyny były bardzo wyrównane. Tylko Jason Crump i Greg Hancock zdobyli powyżej 10 punktów. Zawiódł chyba nieco Kenneth Bjerre i koszmarny występ zanotował Maciej Janowski. Do pozostałych zawodników Betardu nie można mieć pretensji, pojechali na dobrym poziomie.

Szkoda, że widząc problemy sprzętowe Janowskiego, trener Cieślak nie próbował zastępować go dobrze dysponowanym i szybkim w pierwszym wyścigu Anderssonem. Wśród zielonogórzan słabiej wypadł Grzegorz Zengota, ale przy tak wyrównanym wyniku i jego dwa punkty były ważne. Największe wrażenie wywarł młodziutki Patryk Dudek. Jeździł bez żadnego respektu dla rywali i drużyna spod znaku Myszki Miki, w dużej mierze zawdzięcza remis właśnie jemu. Hancock udowodnił, że na równym torze może być liderem zespołu. Każdemu z pozostałych zawodników zdarzyła się jakaś wpadka, ale i wygrane w efektowym stylu wyścigi. Wrocławianie nie byli przed sezonem stawiani w gronie faworytów. Wynik więc, jaki osiągnęli można uznać za pewnego rodzaju niespodziankę, a przed nimi jeszcze szansa na brązowy medal. Falubaz pomimo przeciętnego sezonu, w play-off wspiął się na wyżyny i przy odrobinie szczęścia, które jednakowoż podobno sprzyja lepszym, będzie walczył o złoto. W smutnej po meczu wrocławskiej części parkingu próbowano szukać usprawiedliwienia w wydarzeniach z motocyklem Świderskiego w Zielonej Górze, które miały spowodować ustawienie drużyny w gorszej psychicznie formie. Marek Cieślak wspominał na konferencji, że przy dwóch punktach straty, jego drużyna mogłaby jechać z większą determinacją. Jason Crump w wywiadzie telewizyjnym również podkreślił, że strata ośmiu punktów, zamiast dwóch, miała wpływ na postawę wrocławian w meczu. Myślę, że powinno się zamknąć już ten temat. Falubaz przystąpił do tego meczu bardzo zdeterminowany i udowodnił swoją wyższość na torze. Pozostaje tylko pogratulować mistrzom rewelacyjnej końcówki sezonu.

Falubaz Zielona Góra: 45
1. Greg Hancock (3,3,2,3,2) 13
2. Grzegorz Zengota (1,0,1*,0) 2+1
3. Rafał Dobrucki (3,0,0,2,3) 8
4. Niels Kristian Iversen (0,1,3,0,2*) 6+1
5. Piotr Protasiewicz (2,3,0,1,1*) 7+1
6. Patryk Dudek (3,1*,0,3,1) 8+1
7. Aleksandr Loktajew (1) 1

WTS Betard Wrocław: 45
9. Kenneth Bjerre (2,2,1*,3,0) 8+1
10. Daniel Jeleniewski (0,1*,2,3) 6+1
11. Piotr Świderski (2,1*,2,2,0) 7+1
12. Leon Madsen (1*,2,1*,2*,1) 7+3
13. Jason Crump (3,3,3,1,3) 13
14. Maciej Janowski (D,0,2*,0,D) 2+1
15. Denis Andersson (2) 2

Bieg po biegu:
1. (65,0) Dudek, Andersson, Loktajew, Janowski (d) 2:4 (2:4)
2. (64,3) Hancock, Bjerre, Zengota, Jeleniewski 2:4 (4:8)
3. (64,2) Dobrucki, Świderski, Madsen, Iversen 3:3 (7:11) 
4. (64,2) Crump, Protasiewicz, Dudek, Janowski 3:3 (10:14) 
5. (64,2) Hancock, Madsen, Świderski, Zengota 3:3 (13:17) 
6. (64,3) Crump, Janowski, Iversen, Dobrucki 5:1 (18:18)  
7. (63,9) Protasiewicz, Bjerre, Jeleniewski, Dudek 3:3 (21:21) 
8. (64,1) Crump, Hancock, Zengota, Janowski 3:3 (24:24) 
9. (63,8) Iversen, Jeleniewski, Bjerre, Dobrucki 3:3 (27:27) 
10. (63,9) Dudek, Świderski, Madsen, Protasiewicz 3:3 (30:30)  
11. (63,4) Jeleniewski, Dobrucki, Crump, Zengota 4:2 (34:32)  
12. (63,8) Hancock, Świderski, Dudek, Janowski (d) 2:4 (36:36)  
13. (63,1) Bjerre, Madsen, Protasiewicz, Iversen 5:1 (41:37)  
14. (63,4) Dobrucki, Iversen, Madsen, Świderski 1:5 (42:42) 
15. (63,8) Crump, Hancock, Protasiewicz, Bjerre 3:3 (45:45) 

Startowano wg zestawu pól I
NCD: 63,1 XIII wyścig. Kenneth Bjerre
Sędzia: Artur Kuśmierz