Siergiej Darkin to jeden z najbardziej doświadczonych rosyjskich żużlowców. W tym sezonie reprezentował barwy SK Saławat, jednak na swoim koncie ma występy m.in. w lidze polskiej i brytyjskiej.  Czterdziestolatek po wypadku na torze w 2005 roku był w bardzo ciężkim stanie, jednak nie zraziło go to do realizowania pasji. O swojej karierze, rosyjskim i nie tylko żużlu oraz o wsparciu kibiców opowiedział w rozmowie z naszą redakcją.

Tylko nieliczni polscy fani wiedzą, że urodziłeś się w Uzbekistanie. Jak stamtąd trafiłeś do żużla?
- Tak. Urodziłem się  w Uzbekistanie, w mieście Fergana. W dzieciństwie bardzo podobały mi się wszelkie motocykle i zawsze z kolegami chodziliśmy oglądać zawody motocrossowe i żużlowe (W Ferganie istniała drużyna o nazwie Łucz – dop. red.). Pewnego dnia zaproponowano mi zająć się kartingiem. Zgodziłem się. Pół roku później zaproponowali spróbowanie się w żużlu, z czego z radością skorzystałem.

Kiedy zaczynałeś żużlową karierę rosyjscy żużlowcy nie należeli do światowej czołówki, ale za to w radzieckiej lidze startowało więcej drużyn. Teraz jest odwrotnie. Dlaczego tak się stało? Moim zdaniem otwarcie polskiej ligi dla obcokrajowców pomogło rozwinąć kariery takim zawodnikom jak Emil Sajfutdinow czy bracia Łagutowie.
- Nie do końca jest to prawdą. Kiedy byłem juniorem sowieccy żużlowcy tacy jak Rif Saitgariejew, Rinat Mardanszyn, Nikołaj Kokin, Władimir Woronkow, Andriej Korolow już występowali w polskiej lidze. Zgadza się, że była większa liczna klubów, ale wszystko to nie było w takim stopniu profesjonalne, jak teraz. Żużel sponsorowała wojskowa organizacja DOSAAF, a zawodnicy nie mieli większej możliwości zdobywania lepszych, tuningowanych, części zamiennych. Jeżdżono na nowym, ale standardowym sprzęcie. Teraz wszystko jest inaczej. Koszty związane z tym sportem są dużo większe, dlatego młodzi zawodnicy mają w czym wybierać i od kogo się uczyć.

Rosyjski żużel ma problemy finansowe, ale tak jak powiedziałem, Wasza reprezentacja jest aktualnie jedną z najlepszych na świecie. Myślisz, że Sajfutdinow czy Łagutowie mogą go uratować?
- W żużlu problemy finansowe są zawsze i prawie wszędzie! Jestem pewien, że żużel można uratować bez nich, ale wraz z ich sukcesami w Pucharze Świata i ważnych zagranicznych imprezach zainteresowanie wzrasta.

Aktualnie w lidze rosyjskiej nie mogą startować obcokrajowcy. Co to sądzisz o tym przepisie?
- Jestem za dopuszczeniem zagranicznych do ligi. W tej chwili jednak trzy z pięciu klubów boryka się z problemami finansowymi. Możliwe, że jest to związane z Igrzyskami Olimpijskimi i piłkarskimi Mistrzostwami Świata, które w najbliższych latach odbędą się w Rosji. U wszystkich budżet jest ograniczony. Myślę, że to tymczasowy problem.

Jeździłeś w wielu drużynach w lidze polskiej. Którą wspominasz najlepiej?
- Prawie wszystkie! We wszystkich miałem dobre, ciepłe relacje. Zarówno z zawodnikami, jak i działaczami.

Lubelski Węgiel KMŻ był ostatnim klubem Siergieja w Polsce. Startował tam w 2010 r.

Wśród zespołów, które reprezentowałeś w lidze polskiej są łotewski Lokomotiv Daugavpils i węgierski Speedway Miszkolc. Co sądzisz o zapraszaniu zagranicznych drużyn do ligi polskiej czy jakiejkolwiek innej?
- Zgadza się, ale sądzić nic nie mogę, bo to zależy od kwestii finansowych. Jeżeli są odpowiednie warunki zarówno dla tych jak i innych drużyn, to tylko zaleta.

Myślisz jeszcze o powrocie do ligi polskiej?
- Jeżeli pojawi się jakaś ciekawa propozycja to oczywiście, że tak! Z radością.

Wśród sportów motorowych w Rosji ogromną popularnością cieszą się wyścigi na lodzie. Próbowałeś kiedyś tej dyscypliny sportu?
- Nie. Nigdy nie próbowałem nawet przejechać okrążenia, chociaż zawsze o tym marzę (śmiech)! Jako zawodnika jeżdżącego na lodzie się nie widziałem i nie widzę. To całkiem inny sport. Myślę, że lepszym rozwiązaniem dla mnie w okresie zimowym jest doby odpoczynek oraz przygotowanie siebie i sprzętu do kolejnego sezonu.

Pod koniec 2005 roku doznałeś poważnej kontuzji podczas finału Klubowego Pucharu Europy rozgrywanego w Togliatti. Lekarze mówili, że masz małe szanse na przeżycie, a tymczasem kilka miesięcy później znów pojawiłeś się na torze. Twój organizm był taki silny czy uraz okazał się nie być tak ciężki?
- W rzeczy samej, kontuzja była bardzo poważna! W szpitalu spędziłem dwa i pół miesiąca, pierwsze dwa tygodnie po wypadku byłem w stanie śpiączki farmakologicznej. Lekarze utrzymywali mnie w niej, żeby nie wywołać szoku pourazowego. Jednakże bez względu na to, co mówili lekarze nawet przez minutę nie mógłbym pomyśleć, że nie wystartuję w kolejnym sezonie! Miałem moralne wsparcie od ludzi z różnych krajów. Do szpitala przyniesiono mi trzy paczki listów i pocztówek z życzeniami powrotu do zdrowia. Większość z nich pochodziła z Polski i Anglii. Wielkie dzięki wszystkim, którzy do mnie pisali. To mi bardzo pomogło i po tym nie mógłbym nie wrócić do swojego świata sportu.

Pamiętasz ten karambol? Jak do niego doszło?
- Staram się nie wspominać i nie oglądać nagrania. Zapisałem je sobie na dysku i gdy zakończę karierę będę mógł obejrzeć oraz wspominać. Tymczasem wolę rozpamiętywać pozytywne chwile i dobre wyniki.

W tym roku Memoriał Anatolija Stiepanowa był bardzo ciekawy. Na torze pojawili się zawodnicy, którzy swoje sportowe kariery zakończyli kilka lat temu. Miło było znów walczyć z kolegami z przeszłości?
- O tak! To były bardzo miłe zawody! Bardzo przyjemnie mi było pobyć z moimi kolegami na torze i z tymi, którzy są ode mnie znacznie starsi, tak jak Michaił Starostin i Flur Kalimulin. Pamiętam ich z dzieciństwa, nawet z tego okresu kiedy jeszcze nie zajmowałem się żużlem.

Któryś zaskoczył Cię swoją formą?
- Nie mogę wskazać kogoś konkretnego. Tor przygotowany był bardzo twardo, żeby łatwiej się jeździło. Dlatego też wszyscy jeździli mniej więcej równo. Kto dobrał lepsze ustawienia motocykla, ten był lepszy i odwrotnie.

Dziękuję bardzo za rozmowę.
- Dziękuję również. Było bardzo miło odpowiadać na Twoje pytania. Chciałbym życzyć wszystkim polskim kibicom wszystkiego dobrego. Kochajcie ten piękny sport i aktywnie wspierajcie swoich ulubieńców na torze! Do zobaczenia!

Siergiej otrzymał ogromne wsparcie od kibiców po fatalnym wypadku 8 lat temu