Eldorado - tak często określana jest polska Speedway Ekstraliga. Prezesi od dwóch lat powtarzają, że poziom płac osiągnął granicę, której przekroczyć się nie da i trzeba zakręcić kurek z pieniędzmi. Gdy tylko jednak otwiera się okienko transferowe, zapominają, że ich kasa nie jest studnią bez dna i licytują w najlepsze.

W przyszłym sezonie stawki dla gwiazd pójdą ostro w górę. Nawet jeśli nie będzie tego widać w kontrakcie, znajdzie to odzwierciedlenie w tzw. bonusach, czyli indywidualnych umowach ze sponsorami wspierającymi klub.

Zarobki wzrosną, a w zasadzie już wzrosły (umowy przedwstępne z zawodnikami na sezon 2011 w wielu przypadkach zostały zawarte), z trzech powodów. Swoje zrobiła kampania przed wyborami samorządowymi. Prezydenci żużlowych miast robili wszystko, by zyskać przychylność wyborców.

W Bydgoszczy Konstanty Dombrowicz siedział obok podpisującego kontrakt z Polonią Emila Sajfutdinowa. W Zielonej Górze kandydujący do rady miasta prezes Falubazu Robert Dowhan uparcie szukał wzmocnień, porywając się nawet na takich asów jak Jason Crump i Tomasz Gollob. Ostatecznie ściągnął za grube pieniądze Andreasa Jonssona (1,950 mln zł) i Jonasa Davidssona (900 tys. zł). A przecież mógł mieć prawie o połowę tańszych Fredrika Lindgrena (1 mln zł) i Grzegorza Zengotę (600 tys. zł).

Kolejną przyczyną nakręcenia spirali okazał się przepis zmuszający zespoły do wstawienia dwóch krajowych młodzieżowców do meczowego składu. Juniorzy błyskawicznie zwietrzyli możliwość łatwego zarobku. Z naszych informacji wynika, że Maciej Janowski czy Przemysław Pawlicki zażądali 400 tys. zł za podpis i minimum 4000 zł za punkt. Mogli sobie na to pozwolić, bo zwiększył się popyt na ich usługi.

Cały artykuł przeczytasz w piątkowym „Przeglądzie Sportowym".