Szymon Kiełbasa wciąż jeszcze nie podpisał umowy na nowy sezon. W ubiegłym sezonie wychowanek tarnowskiej Unii, reprezentował barwy Kolejarza Rawicz i jak podkreśla zainteresowany jest przedłużeniem współpracy z tym klubem. W przeciwnym razie rozważa zakończenie sportowej kariery.

Szymon, powiedz szczerze czy to prawda, że jeśli nie znajdziesz porozumienia z Kolejarzem Rawicz, to rezygnujesz ze swojej kariery żużlowej?
- Raczej z przygody żużlowej (śmiech - dop. red.). A tak poważnie mówiąc, to jak najbardziej istnieje taka możliwość, bo kiedy przeliczyć wszystkie wydatki i koszty związane z uprawianiem żużla plus fakt, że zimą mamy wakacje to wynagrodzenie miesięczne waha się w granicy 2-2,5 tyś złotych miesięcznie.

Czy w grę wchodzi kontrakt w innym zespole?
- Nie chcę szukać innego klubu. Musiałbym uczyć się wszystkiego na nowo. Nie wiadomo, czy kierownictwo wywiązywałoby się z płatności. W Rawiczu wszystko było w porządku. Nadal czekam jednak na decyzję prezesa, czy zgodzi się na moje warunki. Przedstawiłem swoją ofertę, która według zarządu jest zbyt wysoka. Jeżeli prezes Kolejarza nie przystanie na moje warunki, to prawdopodobnie nie będę szukał innego klubu tylko pójdę do pracy.

Czym miałbyś się zajmować?
- Tata ma dla mnie ciekawą ofertę i namawia mnie abym dał sobie spokój z żużlem. Tłumaczy, iż to była dla mnie znakomita przygoda, pamiątka na całe życie. Poza tym podkreśla, że uniknąłem poważniejszych kontuzji, więc to jest dobry moment na zakończenie przygody.

Czyli w grę wchodzi Kolejarz, albo koniec z żużlem?
- Nie na sto procent. Być może dam sobie szansę i zdecyduję się podpisać tzw. kontrakt warszawski. Na początku sezonu dzieją się różne historie nie zawsze zawodnicy spisują się tak jak się tego od nich oczekuje. Jeżeli udałoby mi się dobrze zaprezentować w kilku treningach, być może dogadam się z jakimś klubem.

Szymon chciałby zostać w Rawiczu, lecz wciąż czeka na decyzję prezesa "Niedźwiadków"

Wiem, że nadal masz kontakt z tarnowskim klubem. Powiedz, czy jest możliwość, że podpiszesz tam kontrakt warszawski?
- Wydaje mi się, że to nie ma większej różnicy, w której z drużyn podpiszę kontrakt warszawski. Ostatnio byłem na spotkaniu w Tarnowie i pytałem, czy jeśli podpiszę taką umowę, bez żadnych zobowiązań to nadal muszę zapłacić ubezpieczenie. Okazało się, że wówczas nie ma takiego przymusu.

Czy na przeszkodzie w porozumieniu się z Rawiczem stoją wyłącznie finanse?
- Tak. Prezes zamyka budżet i jeszcze nie wie, czy będzie go stać na mój kontrakt. Zobaczymy jaką kwotę uda się zgromadzić, wówczas będą podejmowane ostateczne decyzje. Przed sezonem postawiono sprawę jasno: w klubie zjawi się dwóch zawodników i nikt więcej. Prezes dotrzymał słowa, teraz musimy dojść do porozumienia. Proszę mnie zrozumieć, nie mogę zjeść poniżej pewnego poziomu, jeżeli mam sztukować pewne elementy i męczyć się na torze z winy sprzętu, to lepiej pożegnać się już teraz i odejść z honorem.

Pojawiły się jakieś oferty z innych klubów?
- Dzwoniło dość sporo klubów z drugiej ligi. Jeżeli nie udałoby się porozumieć z Kolejarzem, to może wówczas wysłucham ich propozycji. Na razie jednak czekam na sygnał z Rawicza, tak też obiecałem prezesowi.

Czy trener Żyto widzi cię w zespole?
- Z trenerem zawsze bardzo dobrze się dogadywałem, można powiedzieć, że z żadnym innym nie miałem takiego kontaktu. Piotr Żyto wywiera presję na prezesa jednak to nie on zajmuje się finansami. Ostatnie słowo należy do osoby, która zarządza budżetem, czyli prezesa.  To tak jakby trener Cieślak naciskał na panią prezes w Tarnowie, na kupno Nicki Pedersena. Wiadomo, że decydującą kwestią są tutaj finanse. W Rawiczu budżet klubu nie jest zbyt wielki, dlatego liczą się z każdą złotówką.

W jednym z ostatnich wywiadów wspominałeś, że atmosfera w Rawiczu jest nieporównywalna do tej która panowała w Tarnowie, kiedy prezesami byli Panowie Pawłowski i Gurgul.
- Tak to prawda, w klubie panuje rodzinna atmosfera, ale to wynika z faktu, jeździmy na luzie. W ekstralidze nie miejsca na taki komfort, po prostu w grę wchodzą zbyt duże pieniądze. Sponsorzy wykładają spore kwoty i chcą widzieć efekty. Teraz będziemy rywalizować w I lidze i podejrzewam, że też sytuacja będzie nieco inaczej wyglądać. Pamiętam jednak, że kiedy pierwszy raz zjawiłem się w Rawiczu przeżyłem lekki szok. Na wszystko znalazł się czas, nie było nerwowej atmosfery, kiedy potrzebowałem coś załatwić po prostu szedłem do prezesa. W Tarnowie nie miałem takich możliwości, czasem czekałem niemal 2 tygodnie nim mogłem porozmawiać z kierownictwem.

Znalazłeś się na podium opolskiej Gali Lodowej. To chyba fajna zabawa, choć chwilami było naprawdę "gorąco"
- Na początku chłopaki trochę się napinali (śmiech - dop. red.), w jednym z biegów, Wojtek Lisiecki, tuż po starcie wyrwał m kilka szprych z koła. Czasem zapominamy, że walczymy na lodzie i rywalizacja jest bardzo zacięta. Ogólnie jestem zadowolony bo udało mi się wywalczyć trzecie miejsce, chociaż z drugiej strony mam lekki niedosyt, bo po raz trzeci zająłem najniższe miejsce na podium.

Ze względu na finanse dopuszczasz możliwość zakończenia swojej przygody z żużlem. Czy dla ciebie to jasny sygnał, że żużle zjeżdża po równi pochyłej.
- Wysokie koszty eksploatacji dotykają każdego z nas. Dawniej było nieco łatwiej, obecnie musimy wkładać potężne środki w motocykle. Niestety od tego nie da się uciec. Wydaje mi się, że to prawda, iż żużel zjeżdża nam po równi pochyłej. Jest znacznie trudniej o sponsorów, czy odpowiednie warunki w klubie. Pozytywnym elementem jest odpowiednia opieka nad juniorami. Wydaje mi się, że gdybym teraz był młodzieżowcem, to byłbym najszczęśliwszym żużlowcem na ziemi. Kiedy ja startowałem z pozycji juniora ledwo mogłem odjechać jeden wyścig, a później byłem zastępowany przez zawodnika zagranicznego. Obecnie żużlowcy do 21 roku życia mają zagwarantowane trzy biegi oraz możliwość startowania na zasadach tzw. gościa. To naprawdę cieplarniane warunki szkoda, że dzisiejsza młodzież tego nie docenia.

Czy Szymon będzie musiał zakończyć swoją przygodę z żużlem?