Pod koniec października włodarze Elit Vetlandy zakończyli kompletowanie składu na sezon 2017. Tymi, którzy dołączyli wówczas do ekipy, byli Grzegorz Zengota, Jonas Davidsson i Szymon Woźniak. Zapraszamy na krótką rozmowę z tym ostatnim, w której mówi on m.in. o swoich planach, związanych z występami w Szwecji.

W ostatnim czasie związałeś się kontraktem z Elit Vetlandą. Jak do tego doszło – czy zainteresowanie wyszło z Twojej strony, czy to włodarze tego klubu, z Mikaelem Wirebrandem na czele, skontaktowali się z Tobą?
 – Kontakt z działaczami Elit Vetlandy mam od dłuższego czasu, ponieważ już 2 razy próbowaliśmy nawiązać współpracę, ale wtedy jednak nie wyszło. Jak to mówią "do trzech razy sztuka" i tym razem doszliśmy do porozumienia. Bardzo się z tego faktu cieszę.

W sezonie 2016 byłeś związany z Piaterną Motala, jednak nie miałeś okazji startować w tym zespole. Czym było to spowodowane?
– Nie mam pojęcia. Szkoda, że działacze Piraterny nie dali mi szansy się pokazać, ale to już dla mnie przeszłość. Patrzę tylko przed siebie i dbam o jak najlepsze przygotowanie do sezonu 2017.

Jakie nadzieje wiążesz z podpisaniem kontraktu w Vetlandzie? Skład 9-krotnych Drużynowych Mistrzów Szwecji jest dosyć szeroki, więc na pewno o miejsce w składzie trzeba będzie trochę powalczyć i na nie sobie zasłużyć?
– Zgadza się. Szwedzkie kluby od jakiegoś czasu przyjęły taką strategię. Kontraktują wielu zawodników, aby potem mieć w czym wybierać. Wiadomo, że dla żużlowców nie jest to komfortowa sytuacja, bo przygotowują się na sezon startów w całej lidze, a potem może wyjść inaczej. Wychodzę jednak z założenia, że jeżeli działacze są uczciwi, a ja będę w dobrej formie, to o miejsce w składzie nie powinienem się martwić – zwłaszcza po wejściu nowych zasad odnośnie liczby Szwedów w zespole.

Czy z kolei nie będzie tak, że włodarze Vetlandy będą rotować składem, w zależności od „dostępności” przed danym meczem konkretnych zawodników?
– Uważam, że jeżeli dany skład im "wypali" to będą robili wszystko, aby utrzymać w miarę możliwości stały i stabilny team. Kiedy coś pójdzie "nie tak", wtedy będą kombinowali z drużyną, ale szerzej na ten temat mógłby się na pewno wypowiedzieć Mikael Wirebrand.

Działacze Twojego nowego klubu z pewnością będą chcieli ponownie włączyć się do walki o najwyższe cele. Czy śledziłeś ich poczynania w poprzednich latach? Rok 2016 był pierwszym od 2003, w którym ta drużyna nie awansowała do fazy Play-off, oczywistym jest więc fakt, iż będzie to dla nich celem minimum.
– Nie trzeba pieczołowicie śledzić wyników Elitserien aby wiedzieć, że Elit Vetlanda zalicza się do najbardziej utytułowanych drużyn w tym kraju. Mają fajny stadion, co sezon mocną drużynę no i kibiców, dla których żużel i ich drużyna jest bardzo ważna. Jestem bardzo zadowolony, że mogę być częścią tego przedsięwzięcia.

W Szwecji broniłeś wcześniej barw klubów z Norrköping, Eskilstuny i Sztokholmu. Jakie masz nastawienie odnośnie szwedzkich owali? Czy one Ci odpowiadają?
– Tak, bardzo lubię jeździć w Szwecji. Tamtejsze tory są zawsze dobrze przygotowane, mają dobrą nawierzchnię, a na zapleczach stoi taki sprzęt do przygotowywania toru, który życzyłbym sobie zobaczyć na każdym polskim stadionie. Stadiony może nie są okazałe, ale zawsze kameralne – poza miastem, zazwyczaj położone na terenie dużego kompleksu wielu sportów motorowych. To mi się bardzo podoba.

Twoja niska średnia (0,864) na mecze ligowe, pozwoliłaby Ci w pierwszych spotkaniach, przy odpowiednim ustawieniu składu, występować na pozycji nr 7. Zawodnicy, startujący pod „siódemką” mają łatwiejszy układ biegów, czy mogłoby mieć to dla Ciebie znaczenie?
– Elitserien to druga pod względem poziomu sportowego liga na świecie. Nie warto patrzeć w program, bo do każdego biegu musisz wyjechać odpowiednio nastawiony, aby wygrać. Ta liga nie wybacza błędów, podobnie jak nasza Speedway Ekstraliga. Mimo wszystko mam świadomość, że moja średnia jest "atrakcyjnie niska" i może mi pozwolić na start sezonu z pozycji zawodnika 6-7. Domniemam, że mógł to też być plan działaczy Vetlandy.

W aktualnej, szerokiej kadrze Elit Vetlandy, znajduje się aż 5 Polaków i będzie to chyba najbardziej „polski” klub w Elitserien. To chyba komfortowa sytuacja, bo zawsze dobrze jest mieć w drużynie kolegów z Polski? Z drugiej strony trzeba będzie walczyć o to miejsce w składzie, właśnie z niektórymi z nich.
– Cieszę się, że mamy w naszej drużynie tylu Polaków i to jeszcze jakich! Być w drużynie z Jarkiem, Bartkiem, Zengim, Tofeekiem  czy "półpolakiem" Martinem, to na pewno fajna sprawa. Liczę, że żadna, wielka „bratobójcza” walka nie będzie potrzebna, aby ustalić wyjściowy skład.

W podobnej sytuacji (z kilkoma Polakami w składzie) znajdowałeś się już w Leicester Lions w latach 2015-2016. Wówczas, przynajmniej przez jakiś czas, startowałeś z Sebastianem Ułamkiem, Grzegorzem Walaskiem, a wcześniej z Piotrem Świderskim. Czy ta sytuacja Wam pomagała i czy można ją porównać do tego, co czeka Was w Szwecji?
– Anglia to mimo wszystko zupełnie inna bajka i to pod wieloma względami. Tam każdy mecz jest bardziej egzotyczny, ale wiadomo, że zawsze lepiej jest mieć koło siebie polskiego kolegę w drużynie.

Nie można w tym miejscu nie zapytać o Twoje plany, związane z ligą angielską. Związałeś się kontraktem najlepszą drużyną ostatnich lat w Szwecji. Czy zatem planujesz pozostanie na Wyspach Brytyjskich w Elite League? A jeśli tak, to czy nadal chciałbyś bronić barw Leicester Lions, czy może jednak zmienić otoczenie i poszukać miejsca w nowym klubie?
– Co do ligi angielskiej, cały czas temat jest otwarty, ale moje pozostanie w Leicester Lions jest na tę chwilę bardzo mało prawdopodobne, ze względu na finansowe zaległości tego klubu w stosunku do wielu zawodników i totalny brak kontaktu z właścicielem.