Zawsze lubiłem mity, legendy i inne baśnie. Historie o bogach, potworach, herosach i zwykłych ludziach. Największym wzięciem w kulturze europejskiej mają mity greckie. Wydaje mi się, że nie ma lepszej scenerii pasującej do żużla jak świat w którym występują postacie bogów i herosów. Przecież gdy byliśmy dziećmi mieliśmy żużlowców za nieustraszonych wojowników (osoby wyjątkowe, lepsze niż zwykli śmiertelnicy) walczących na śmierć i życie. Tak się składa, że dziś startuje żużlowy Olimp. Zawody najbardziej prestiżowe w całym żużlowym świecie. Speedway Grand Prix. Zeus. Władca bogów.

Niewątpliwie najjaśniejszą postacią żużlowego panteonu jest Tony Rickardsson. To on wcieli się w postać żużlowego Zeusa. Jego świetlista postać będzie zasiadać na tronie, a będzie on ciskać piorunami w swoich przeciwników. Aż trudno uwierzyć, że to ostatni sezon ,,żużlowego Zeusa” wśród bogów Olimpu. Jednak się zastanawiam czy jeśli Rickardssonowi nie uda się zdobyć siódmego tytułu również zrezygnuje z kontynuowania kariery. Jakoś nie wydaje mi się. Możecie państwo wierzyć lub nie, ale po zdobyciu szóstego tytułu zacząłem pisać felieton na okazje zdobycia... siódmego tytułu. Nie wiem czy będzie go dane państwu pokazać. Nie jestem sympatykiem Szweda o czym chyba już wszyscy, którzy czytają moje teksty się przekonali. Na pewno przeboleje stratę nie pokazania tego teksu moim czytelnikom.

Bracia Zeusa i może Dionizos

Braćmi Zeusa byli Hades i Posejdon. Posejdon był bogiem mórz, oceanów i wstrząsów podziemnych. Był bogiem strasznie mściwym i pamiętliwym o czym się przekonał mój mityczny idol Odyseusz. Znam takiego zawodnika, który jest pamiętliwy i impulsywny podobnie jak Posejdon. Jason Crump żużlowy bóg morza (choć zwłaszcza określenie boga wstrząsów podziemnych do niego pasuje). Myślę, że jest to jeden z dwóch najpoważniejszych kandydatów do zdetronizowania Rickardssona. Waleczność oraz zdolność do przemieniania się w bestie na torze dają mu niesamowite możliwości. Impulsywny charakter sprawiają, że jest również nieobliczalny w parkingu np. po przegranym biegu. Może się oberwać wtedy mechanikom, ale moim zdaniem z roku na rok jest spokojniejszy. Drugim groźnym konkurentem jest podobnie jak jego mityczny odpowiednik ktoś kto ukrywa się w mroku, ktoś niechciany na górze Olimp. Hades. Bóg świata podziemnego. W jego królestwie znajdował się Tartar, tam umieszczano ludzi, których chciano ukarać najgorszymi męczarniami. Zupełnie jak z Nickim Pedersenem. On również jednym gestem może skazać kogoś na nieziemskie męki. Uderzenie, szok, trzask kości uderzonych w bandę. Potem karetka, diagnoza i długotrwała męczarnia rehabilitacji. Prawdziwy Tartar z którego można się już nie wydostać. Może jest ktoś jeszcze. Ktoś kto imponuje formą na początku sezonu i kojarzy mi się z uśmiechniętym bogiem wina Dionizosem. Amerykanin Greg Hancock. Ja osobiście traktuje z przymrużeniem oka o łączeniu go z tytułem IM¦.

Hefajstos, Ares, Apollo i inne takie.

Są jeszcze żużlowcy, którym szans na tytuł nie daje, ale na pewno mogą wygrywać pojedyncze turnieje. W roli Hefajstosa, boga kowala, widzę Leigha Adamsa. Solidny rzemieślnik, ale nie ma chyba co marzyć o walce o najwyższe laury. Impulsywnym i nieprzewidywalnym bogiem wojny, Aresem, ogłaszam Antonio Lindbaecka. Jeździ podobnie jak kiedyś Andreas Jonsson. Jednak teraz w jeździe Andreasa Jonssona widać większą harmonię. Zupełnie jak u boga Apolla. Bóg sztuki, ale potrafi okazać swój gniew. Myślę, że do grupy, tych którzy mogą zabłysnąć w pojedynczych turniejach można zaliczyć można również reprezentantów Polski. Zapewne Tomasz Gollob znów wygra rundę w Bydgoszczy. Jarosław Hampel będzie imponował walecznością, a Piotr Protasiewicz... no cóż zobaczymy.

Powrót eliminacji... czyli herosi walczcie o boskość

Od tego roku wracają eliminacje do IM¦. I dobrze... Rozdawanie miejsc w turniejach o taką stawkę można nazwać przynajmniej niesmacznym. Teraz selekcja będzie się odbywać zgodnie z duchem sportu. Ciekawsza będzie rywalizacja gdzie zawodnicy w wszystkich krajów walczą o możliwość znalezienia się wśród najlepszych. Większa możliwość poznania nowych twarzy, rozwój speedwaya w państwach ,,żużlowego trzeciego świata”. Być może pojawi się więcej takich Matejów Zagarów. No to dziś zaczynamy. Karuzela, karuzela. Startujemy w gorącej Słowenii. Krsko Stadion im. Matije Gubca. Na pewno będzie gorąco. Mówię tu zarówno o temperaturze klimatycznej jak i temperaturze aury zawodów. Bogowie, herosi, tytani... ruszajcie do boju. Zaczyna się Speedway Grand Prix.