- Do startu w cyklu Grand Prix pochodzę z dużymi nadziejami i optymizmem, ale i z dużym spokojem. Przygotowuję się bardzo starannie, ale nie nastawiam się na konkretne miejsce - mówi Janusz Kołodziej w wywiadzie jaki udzielił współpracującemu z nami Przeglądowi Sportowemu w cyklu "Wasz Wywiad".

Sibi: Czy wobec zakończenia kariery przez Leigha Adamsa konieczna będzie zmiana par w zespole Unii, a co za tym idzie, rozbicie najlepszego duetu w sezonie 2010 Kołodziej - Baliński?
Janusz Kołodziej: To zależy od koncepcji trenera. Przyznaję, że z Damianem rozumieliśmy się na torze doskonale. Życzyłbym sobie, by dalej startować z nim w jednej parze. Jeśli jednak przyjdzie mi utworzyć duet z kimś innym, zrobię wszystko, by okazał się on najlepszy w lidze.

Apus: Co było przyczyną tak fenomenalnego sezonu w pana wykonaniu?
Ciężko dokładnie stwierdzić, co okazało się tym złotym środkiem. Na wynik złożyło się szereg czynników. Przed sezonem zmieniłem wszystko, począwszy od klubów w Polsce i Szwecji, a skończywszy na sposobie mentalnego, fizycznego i dietetycznego przygotowania do sezonu i do spotkań.

Łukasz Nowak: Co uważa pan za swój największy sukces?
Najważniejsze były złote medale mistrzostw Polski. Równie pięknie wspominam jednak tytuły zdobyte z drużynami klubowymi w Tarnowie, Lesznie i szwedzkiej Vetlandzie. Nigdy nie zapomnę również sukcesów z reprezentacją. Mam też nadzieję, że najlepsze wciąż przede mną.

Maniek: Czy pańska forma to zasługa Krzysztofa Cegielskiego?
Jesteśmy przyjaciółmi od wielu już lat, zawsze mogłem liczyć na jego pomoc. Jaki to ma wpływ na moją formę? Tego nie da się zmierzyć, ale na pewno spory. Cieszę się bardzo, że od kolejnego roku nasza współpraca będzie jeszcze większa, bo jak wiecie Krzysiek jest już moim menedżerem.

Dicho: Czy poziom ligi szwedzkiej jest lepszy poziom niż w Polsce?
Jest podobny. Różnica tkwi w podejściu Szwedów do zawodów. Mają wyraźny dystans i bardzo przyjaźnie podchodzą do rywalizacji. Moje wrażenie może być oczywiście spowodowane tym, że język szwedzki jest dla mnie totalnie niezrozumiały.

Marcin Malinowski: Potrafiłby pan porównać swoją aktualną formę do tej z 2005 roku, kiedy wygrał Pan finał IMP?
Być może patrząc z boku moja forma jest podobna do tej sprzed 5 lat. To tylko pozory. Nabrałem doświadczenia, pewności siebie, a te rzeczy są bezcenne. Sukcesy z 2005 roku osiągnąłem bardziej spontanicznie, pod wpływem młodzieńczej fantazji.

Dvl: Czy nie uważasz, że powinieneś być bardziej medialny?
Nie mnie oceniać, czy jestem wystarczająco medialny. Nie zamierzam się zmieniać. Mam nadzieję, że bycie sobą wystarczy, by dobrze promować siebie i żużel.

Michal: Co sądzisz o dzisiejszych kontraktach? Głównie mam na myśli kosmiczną umowę Jasona Crumpa w Rzeszowie. 2,8 mln zł to bardzo dużo...
Jest to kontrakt wysoki, ale jeśli ktoś posiada takie środki i wydając je nie naraża podstaw funkcjonowania klubu w kolejnych latach, to nie widzę przeszkód. Tym bardziej, że mówimy o zawodniku, który jest doskonały od wielu lat. Żużlowcy ryzykują zdrowiem. Są dyscypliny, w którym aż tak bardzo się nie ryzykuje, a kontrakty są wyższe.

Artur: Jakie szanse widzi pan dla siebie w nadchodzącym Grand Prix?
Do startu w cyklu pochodzę z dużymi nadziejami i optymizmem, ale i z dużym spokojem. Przygotowuję się bardzo starannie, ale nie nastawiam się na konkretne miejsce. Skupiam się na tym, by moja forma była wysoka, a także, by cieszyć się jazdą. Jeśli to uda się zrealizować, miejsce w Grand Prix będzie dla mnie satysfakcjonujące.

jachoo2003: Janusz, w którym klubie z Polski chciałbyś w przyszłości zakończyć swoją karierę żużlową?
Jeśli teraz zacząłbym myśleć, gdzie skończyć, to chyba faktycznie musiałbym sobie dać spokój. Na szczęście tak nie jest. Jeszcze wiele lat startów przede mną.

Sibi: Czy rywalizacja z Jarkiem Hampelem w cyklu Grand Prix może wpłynąć negatywnie na wasze stosunki w klubie?
Wielokrotnie rywalizowaliśmy i to wpływało na nas mobilizująco. Prywatnie też się dobrze rozumiemy, bo Jarek jest fajnym kumplem. Nic i nikt tego nie zmieni.

Jaskółka: Dlaczego odszedł pan z Tarnowa do Leszna?
W Tarnowie nie zrobiono mi jakiejś krzywdy. Zasadniczą przyczyną było, że po kilkunastu latach jazdy w tym klubie nie potrafiłem już znaleźć odpowiedniej motywacji i determinacji. Nie zmienia to faktu, że będę miło wspominał czas spędzony w Tarnowie. W końcu radosnych momentów było o wiele więcej niż tych smutnych i trudnych.

lukas157: Ile motorów będziesz miał do dyspozycji i jak zamierzasz poradzić sobie na torach sztucznych?
Szykuję pięć motocykli. Nie zamierzam jakoś specjalnie przygotowywać się na tory sztuczne.

Arek: Czuje pan strach przed startem?
Każdy start to mieszanka tremy, strachu, adrenaliny i presji. Cała sztuka, by to w odpowiedni sposób wykorzystać. Tak, by nie było paraliżu przed zawodami.

Marcin Malinowski: Czy doszedł pan już do pełni sił po wypadku w Rybniku?
Już o nim zapomniałem i bardzo się cieszę, że nie miał on zbyt dużego wpływu na moją formę w tym roku.