W nadchodzącym sezonie Wiktor Gołubowskij będzie reprezentować Kolejarz Rawicz. Rosjanin po długich negocjacjach postanowił przedłużyć umowę z tym klubem o kolejne dwa lata. Jak sam stwierdził w Rawiczu czuje się jak u siebie w domu. Ostatnio podczas Wielkiego Balu Żużlowca został mianowany Najlepszym Żużlowcem Kolejarza Rawicz w sezonie 2010.

- Jak trwał plebiscyt to byłem jeszcze w Rosji. W ogóle nie wiedziałem, że coś takiego jest organizowane. A potem, jak usłyszałem podczas balu, że trzecie miejsce ma Alden a drugie Andersson, to zrozumiałem, że to ja będę pierwszy. Nie wiedziałem, co się dzieje. Nie ukrywam, byłem bardzo zdziwiony. Zawsze staram się dać z siebie wszystko, co mam i co mogę. Wiadomo, że nie zawsze wychodzi. To jest życie, sport. Jestem wdzięczny rawickim kibicom - moim kibicom! Bardzo ich lubię i ciepło pozdrawiam - mówi zawodnik.

- Bardzo podoba mi się w Rawiczu. Mam tu dużo kolegów, znajomych. Chcę jeździć dla Rawicza. Porozmawialiśmy z prezesem klubu, Darkiem Cieślakiem, który też chce mi pomoc. Dogadaliśmy się, postaramy się zapomnieć o wszystkich nieporozumieniach. Myślę, że ten sezon będzie lepszy niż ten poprzedni - powiedział Gołubowskij. 

Rosjanin coraz poważniej zastanawia się nad uzyskaniem podwójnego obywatelstwa. Kibice z Rawicza traktują "Wiję" jak Polaka.  - To jest prawda. Nawet prezes mówił wielokrotnie, że jestem tutaj jak "swój". Myślałem i nadal myślę o tym. Już robię nawet kroki w tym kierunku. Pomaga mi w tym klub. To jest nie taka prosta sprawa. Sprawy papierkowe, no i trzeba czasu. Mam nadzieję, że za parę lat uda mi się nie zmienić a otrzymać podwójne obywatelstwo.

- Mam tutaj rodzinę Miśkowiaków, którzy są zawsze obok, do których mogę zawsze przyjść, którzy kiedyś w trudnym momencie podali mi pomocną dłoń. Traktują mnie jak członka swojej rodziny. Ja też ich tak traktuję. Mam tu firmę Rawag, pana Andrzeja Woziwodzkiego i pana Wojtka Nowaka, którzy powtarzają mi zawsze, że mam przyjeżdżać i czuć się w Rawiczu, jak w domu. W Warszawie mam kolegów Grzegorza Krzywdę i Janusza Larka, którzy zrobili dla mnie bardzo dużo i w życiu i w sporcie. Mam też w Rawiczu kolegów Łukasza Banaszkiewicza i Łukasza Twardego, którzy też dużo mi pomogli. Jest jeszcze spora grupa ludzi, do których mogę przyjść po jakąkolwiek pomoc. Czego można sobie życzyć, jak jest się 3,5 tysiąca kilometrów od domu, w innym kraju? Bardzo dziękuję, tym wszystkim ludziom i cieszę się, że ich poznałem. No i oczywiste, że tęsknię za moimi rodzicami i za bratem - zakończył Rosjanin.