Sędzia Piotr Lis źle policzył KSM tarnowskiej drużyny. W ekipie Azotów Tauronu nie było nikogo, kto szybko wyprowadziłby arbitra z błędu. Unibax Toruń skorzystał z okazji i nie zabiegał o zgodę na start spóźnionego o sześć minut Grega Hancocka.

Kilka spraw złożyło się na to, że w niedzielę doszło do największego od lat żużlowego skandalu. Teraz już chyba nikt nie ma wątpliwości, że zapis o górnym i dolnym KSM dla zespołu nadaje się do kosza. W ogóle mnożenie przepisów zaprowadziło polski speedway w ślepy zaułek. Tak musiało się stać, bo wszelkie regulaminy są tworzone nie po to, żeby coś ulepszać, ale przeciwko komuś. Książka z wytycznymi na 2012 rok jest o połowę grubsza od tej z 2006 roku. Chodzi o zastawienie sideł na przeciwnika. A nuż w nie wpadnie. Dla polskiego prezesa nie ma bowiem znaczenia, w jakim stylu sięgnie po złoto. Cel uświęca środki.

Hancock pochwalił się w niedzielę trenerowi Markowi Cieślakowi, że w trakcie podróży do Torunia odebrał kilka telefonów od tamtejszych działaczy. Po co dzwonili? W zasadzie nie chcę znać odpowiedzi na to pytanie. Wiem natomiast, że nikt z ekipy Unibaksu nie miał prawa niepokoić Hancocka w dniu ważnych zawodów, bo to zawsze rodzi podteksty. Oczywiście zakładam, że Greg mówi prawdę, bo prezes Unibaksu stanowczo zaprzecza, by takie wydarzenia miały miejsce.

W niedzielę, w imię regulaminu, wystrychnięto na dudka 15 tysięcy widzów zgromadzonych na stadionie i wiele tysięcy siedzących przed telewizorami. Ten sam regulamin stanowi, że drugą próbę rozegrania spotkania należy podjąć najpóźniej w czwartek. Ten punkt postanowiono jednak złamać. Zachowano się elastycznie, bo wtorek, środa i czwartek były dniami zarezerwowanymi dla lig szwedzkiej i angielskiej. Dlaczego więc w niedzielę nie można być elastycznym, a dzień później już tak?