Po zaciętym i wyrównanym meczu V kolejki Centernet Mobile Speedway Ekstraligi, Betard WTS Wrocław wygrał zasłużenie na swoim torze z Polonią Bydgoszcz. Bohaterem spotkania był Leon Madsen, który w pierwszych swoich czterech startach nie znalazł pogromcy. Wreszcie występ jakiego od niego oczekiwano zaliczył Jason Crump, tylko raz przegrywając w swoim pierwszym starcie z Emilem Sajfutdinowem.

Na przedmeczowej prezentacji pojawił się Piotr Świderski, ale w „cywilnym” ubraniu. W trakcie meczu Marek Cieślak stosował za niego „zastępstwo zawodnika”. Świder, w dobrej już formie, pozdrowił kibiców i obiecał, że jeżeli tylko zdrowie pozwoli, to chciałby wrócić na tor. Nie będzie się jednak spieszył za wszelką cenę, chce najpierw dojść do pełnej formy, żeby jego występy nie były jazdą „na siłę”.

Bydgoszczanie zaczęli od bardzo mocnego uderzenia. Wrocławscy kibice przecierali ze zdumienia oczy, kiedy Polonia prowadziła po dwóch biegach 10:2. Tym razem „przypadłość” Jasona Crumpa – dopadła Kennetha Bjerre, który co prawda wygrał start do drugiego wyścigu, ale na drugim łuku Andreas Jonsson zaatakował go przy krawężniku tak skutecznie, że w lukę która powstała po szerszym wyjściu Duńczyka wjechał jeszcze Antonio Lindbaeck. Zapowiadała się powtórka z meczu z Unią Leszno – czyli lanie.

Na szczęście wrocławianie bardzo szybko ogarnęli się po tych dwóch nokautujących ciosach. Sygnał do ataku dał Leon Madsen. Młody Duńczyk szalał w niedzielę na wrocławskim torze. Zdecydowanie wygrywał starty, a nawet jeżeli, jak w V wyścigu, przegrywał – od razu odzyskiwał pozycję już na pierwszym łuku. Wrocławscy żużlowcy pojechali na tyle skutecznie, że po siedmiu biegach prowadzili 23:19. Świetnie jechał Crump, Bjerre zmazał plamę z II wyścigu, a Maciej Janowski jak zwykle skutecznie wskakiwał jako rezerwowy do poszczególnych gonitw. Bydgoszczanie próbowali bronić przewagi, ale bardzo słaba jazda Denisa Gizatulina i Roberta Kościechy, którzy w całym meczu nie zdobyli punktu, skutecznie im to utrudniała.

W VIII wyścigu mieliśmy przedsmak zapowiadanych na nowym owalu emocji. Start wygrał Jason Crump, za nim jechał Lindbaeck, który jednak popełnił błąd na wyjściu z pierwszego łuku. Wykorzystując fakt, że Szwed walczy bardziej z uciekającym spod niego motocyklem niż z przeciwnikami, Janowski zaatakował przy krawężniku i dołączył do Crumpa. Na pierwszym łuku drugiego okrążenia do walki włączył się, jadący po starcie z tyłu Jonsson. Na drugim łuku doszedł do Maćka i pięknie zaatakował przy krawężniku. Duża prędkość spowodowała, że Andreas wyjechał szerzej, co skrupulatnie wykorzystał wrocławski junior, kontrując natychmiast. Po ścięciu do wewnętrznej Maciej na prostej wyprzedził Szweda. Ten konsekwentnie ponowił atak przy krawężniku na wejściu w pierwszy łuk trzeciego okrążenia. Tym razem skuteczniej. Janowski próbował jeszcze zaatakować w ten sam sposób na następnym łuku, ale doświadczenie Jonssona wzięło górę. Szwed ściął do krawężnika i zamknął drogę wrocławianinowi. Tym razem rutyna zwyciężyła z młodzieżową brawurą. Wyścig - palce lizać.

Dużo się działo w następnym wyścigu. Start wygrał Jeleniewski i on prowadził. Za nim jechał Bjerre. Wrocławianie jednak nie potrafili się ustawić w parę. Jeleń jechał przy krawężniku, a Duńczyk na każdym łuku „nadziewał” się na jego koło. Wykorzystał to, jadący trzeci i czający się jak dziki zwierz na bezbronną ofiarę, Emil Sajfutdinov. Na drugim łuku drugiego okrążenia przy krawężniku wyprzedził zmęczonego zwycięzcę sobotniej GP. Na początku trzeciego okrążenia Emil zaatakował tak zdecydowanie, ale czysto Jelenia, że ten zupełnie się pogubił, przestraszył, wykontrował motocykl i spadł na ostatnie miejsce. Z 5:1 zrobiło się 2:4. Wrocławscy kibice długo nie mogli się pogodzić z tą sytuacją, oskarżając Rosjanina o atak faul. Emila żegnały gwizdy, które powitały go również kiedy wyjechał do następnego biegu. Niestety ten następny wyścig był dla niego mniej szczęśliwy. Po torpedowym starcie znowu z przodu jechał Madsen. Emil objechał przy krawężniku, drugiego po starcie Crumpa i zaczął zabierać się za Duńczyka. Na drugim okrążeniu, znowu w tym nieszczęsnym we Wrocławiu miejscu – czyli na wyjściu z drugiego łuku Rosjanin złapał niespodziewanie przyczepność, podniosło mu motocykl i musiał przymknąć gaz, ratując się przed upadkiem. Crump nie zwykł marnować takich prezentów i wyprzedził rywala szybko przycinając w krawężnik.

Szansę na rewanż w pojedynku z Jonssonem – Maciej Janowski dostał w XII wyścigu. Znów mega szybkim startem popisał się Madsen. Janowski dołączył do niego przy krawężniku. Niestety i tym razem wrocławianie zapomnieli, że w drużynie ważna jest jazda parą. Prowadzili podwójnie przez prawie dwa okrążenia. Na wyjściu z drugiego łuku, przy krawężniku zaatakował Jonsson. Wrocławski młodzieżowiec wykonał na szwedzkim rutyniarzu piękne klasyczne nożyce i skontrował atak. Adrenalina wykonał dokładnie taki sam manewr na następnym wirażu, ale w kolejny łuk obaj wjechali razem. Polak jadący trochę szerzej, wykorzystując swoją większą prędkość odjechał trochę Szwedowi. Jonsson nękał młodego zawodnika do końca biegu, ale tym razem zwycięsko z tego pojedynku wyszedł wrocławianin. Stan meczu po tym biegu 42:30.

Wrocławianie już zaczęli dopisywać dwa duże punkty do ligowej tabeli. Nie chciał się z tym pogodzić Jacek Woźniak, który w XIII wyścigu wypuścił dwie rezerwy taktyczne. Beznadziejnych Kościechę i Gizatulina zastąpili Jonsson i Walasek. Swój pierwszy wyścig zepsuł Madsen, który jadąc daleko z tyłu na trzecim okrążeniu zjechał z toru, a ponieważ Bjerre był już chyba bardzo zmęczony dwudniowym maratonem i przyjechał ostatni – Bydgoszcz wygrała bieg dubletem. Rezerwa powiodła się wyśmienicie. XIV wyścig również wygrali bydgoszczanie, po walce objeżdżając, powłóczącego już chyba nogami Kenntha. Duńczyk wygrał co prawda start dość zdecydowanie i wydawało się odparł atakującego szeroko Sajfutdinova, ale do walki wmieszał się Lindbaeck i wypchnął Bjerre szerzej. Zdezorientowanego wrocławianina wyprzedził w tym momencie jeszcze Emil, który w całym tym zamieszaniu zdążył ściąć do krawężnika. Przed ostatnim biegiem wszystko było jeszcze możliwe. Betard prowadził tylko czterema punktami, a Polonia wyraźnie miała wiatr w żaglach. Ze startu jednak uciekł Jason Crump, a dołączył do niego jadący szerzej Madsen. Na drugim łuku Duńczyka zaatakował Walasek, ale Leon przyciął w krawężnik i znów było 5:1. Do walki włączył się jadący z tyłu Jonsson i jego atak przy krawężniku był skuteczny. Madsena próbował jeszcze atakować Walasek, ale Grzesiek nie dał rady. Wspaniały bieg na zakończenie wspaniałych, pełnych walki zawodów.

Polonia Bydgoszcz:
1. Andreas Jonsson (3,1,2,1,2*,2) 11+1
2. Antonio Lindbaeck (2*,0,0,1*,2*) 5+3
3. Grzegorz Walasek (2,1,1,2,3,0) 9
4. Robert Kościecha (0,0) 0
5. Denis Gizatulin (0,0,0) 0
6. Szymon Woźniak (3,0) 3
7. Emil Sajfutdinow (2*,3,2,3,1,3) 14+1

WTS Betard Wrocław:
9. Kenneth Bjerre (1,2*,3,2,1,1) 10+1
10. Daniel Jeleniewski (0,1,0,0) 1
11. Leon Madsen (3,3,3,3,D,1) 13
12. Piotr Świderski ZZ
13. Jason Crump (2,2*,3,2*,3,3) 15+2
14. Dennis Andersson (1,1*) 2+1
15. Maciej Janowski (D,1,3,1,2*,0) 7+1

I (64,0) Woźniak, Sajfutdinov, Andersson, Janowski (d4) 1:5
II (63,1) Jonsson, Lindbaeck, Bjerre, Jeleniewski 1:5 2:10
III (63,2) Madsen, Walasek, Janowski, Kościecha 4:2 6:12
IV (63,3) Sajfutdinov, Crump, Andersson, Gizatulin 3:3 9:15
V (62,8) Madsen, Bjerre, Jonsson, Lindbaeck 5:1 14:16
VI (63,3) Janowski, Crump, Walasek, Kościecha 5:1 19:17
VII (62,2) Bjerre, Sajfutdinov, Jeleniewski, Gizatulin 4:2 23:19
VIII (62,5) Crump, Jonsson, Janowski, Lindbaeck 4:2 27:21
IX (62,6) Sajfutdinov, Bjerre, Walasek, Jeleniewski 2:4 29:25
X (63,2) Madsen, Crump, Sajfutdinov, Gizatulin 5:1 34:26
XI (62,4) Crump, Walasek, Lindbaeck, Jeleniewski 3:3 37:29
XII (63,0) Madsen, Janowski, Jonsson, Woźniak 5:1 42:30
XIII (63,0) Walasek, Jonsson, Bjerre, Madsen (d4) 1:5 43:35
XIV (62,2) (D) Sajfutdinov, (B) Lindbaeck, (A) Bjerre, (C) Janowski 1:5 44:40
XV (62,5) (B) Crump, (C) Jonsson, (D) Madsen, (A) Walasek 4:2 48:42

Startowano wg zestawu pól II
NCD: 62,2 VII wyścig Kenneth Bjerre i XIV wyścig Emil Sajfutdinov