Damir Sajfutdinow – jeszcze niedawno dla większości polskich kibiców postać zupełnie anonimowa. Jedynie jego nazwisko kojarzyło się z rosyjskim talentem, dwukrotnym IMŚJ. I słusznie. Prywatnie był ojcem Dienisa i Emila. Za sprawą tego drugiego oczy wielu fanów żużla nad Wisłą w ostatnich dniach skierowały się ku wschodowi, gdzie Damir walczył z chorobą, a młodszy syn rezygnował z meczu ligowego i występu w barwach sbornej, aby go w tej walce wspierać.

28 kwietnia Dospel Włókniarz Częstochowa podejmował Unię Leszno w ramach V rundy Enea Ekstraligi. W szeregach biało-zielonych zabrakło lidera, który czuwał przy łóżku ciężko chorego ojca. Podobnie było 1 maja w Ostrowie. Wówczas Reprezentacja Rosji podejmowana przez Reprezentację Polski w towarzyskim meczu musiała radzić sobie bez najlepszego żużlowca w tak rozległym kraju. Wcześniej nie jeden zawodnik miał problemy rodzinne, nie jednemu odchodzili bliscy, bo taka jest kolej rzeczy. Nie przypominam sobie jednak, by jakakolwiek tego typu historia tak bardzo poruszyła żużlowe środowisko – zarówno zawodników, działaczy, jak i kibiców. Wszyscy byli myślami byli z Emilem. Ten zdecydował się wrócić na tor przy okazji Grand Prix Szwecji, które w fantastycznym stylu ostatecznie zwyciężył. Przed wejściem na najwyższy stopień podium przyznał, że wychodząc z domu obiecał ojcu, że wygra te zawody dla niego. Kiedy wypowiadał te słowa nie wiedział jeszcze, że jego taty już nie ma wśród nas.

Damir Sajfutdinow nie tylko wychował dwójkę żużlowców, w tym jednego dzięki któremu Rosja powróciła na światowe salony bo wielu latach nieobecności. Sam również aktywnie działał, ratując w 2010 roku byt saławackiego żużla. Jak wspomina Nikołaj Jermolenko, rosyjski dziennikarz i historyk żużlowy, to właśnie on w krytycznym momencie zbudował drużynę i zgłosił ją do rozgrywek ligowych. Nie zwracając uwagi na znikomy budżet zespół odjechał cały sezon, nie oddając walkowerem ani jednego meczu. To właśnie za czasów, gdy dowodził SK Saławat, rajcy Republiki Baszkortostanu zdecydowali się regularnie okazywać pomoc finansową klubowi. Jego zaangażowanie i kompetentność dostrzegli przedstawiciele Rosyjskiej Federacji Motocyklowej, którzy na jego barki złożyli ciężar dowodzenia reprezentacją kraju podczas zeszłorocznego Drużynowego Pucharu Świata. W szwedzkiej Målilli sborna stanęła na najniższy stopień podium zdobywając pierwszy od szesnastu lat medal DMŚ.

Damir Szamilewicz Sajfutdinow zmarł po długiej i ciężkiej chorobie 4 maja. Miał 51 lat. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 6 maja w Saławacie. Wzięło w nich udział ponad 500 osób, w tym przedstawiciele klubów Kaustik Stierlitamak, SK Oktiabrskij, CTWS im. G. Kadyrowa Baszkortostan Ufa i oczywiście SK Saławat.

Cześć jego pamięci!

Rosyjska ekipa podczas ubiegłorocznego Drużynowego Pucharu Świata