Dziś w naszym cyklu kolejny wielki wojownik żużlowych aren. Prezentujemy Państwu postać Marka Lorama.

Mark Loram przyszedł na świat 21 stycznia 1971 roku. Od początku startów w indywidualnym czempionacie pokazywał się z dobrej strony. Zachwycał kibiców nienaganną technicznie jazdą, pięknymi, przemyślanymi atakami na pozycje rywali.

W finale IM¦ zadebiutował w ostatnim jednodniowym turnieju w 1994 roku w duńskim Vojens. Zajął ósme miejsce z dorobkiem dziewięciu punktów. Rok później miał okazję wystartować już w elitarnym cyklu Grand-Prix. W premierowej odsłonie GP we Wrocławiu zajął czwarte miejsce. Sukces ze Stadionu Olimpijskiego skopiował w II rundzie w GP Austrii na stadionie w Wiener Neustadt. Najlepszym jednak występem Loramskiego w Grand-Prix ’95 był występ w ostatniej rundzie Grand-Prix w Wielkiej Brytanii. Na torze w Londynie Mark zajął trzecią pozycję. £ączny dorobek 77 punktów pozwolił mu zająć szóste miejsce. W 1996 roku Loram nie był tak równo jeżdżącym zawodnikiem w Grand-Prix jak rok wcześniej. Jeździł nie równo, ale swoją pozycję poprawił w ostatniej rundzie w GP Danii zajmując drugie miejsce. Ten występ przesunął go w klasyfikacji końcowej na siódme miejsce. W cyklu Grand-Prix w 1997 roku Loramski radził sobie całkiem przyzwoicie, choć o jego końcowej pozycji znów zadecydowała ostatnia odsłona. Tym razem Loram pojechał genialnie w Danii zwyciężając po raz pierwszy w karierze w Grand-Prix na torze Ole Olsena w Vojens. Po tym zwycięstwie zakończył sezon na piątej pozycji w klasyfikacji Grand-Prix. Kiedy fani Brytyjczyka ostrzyli sobie zęby na medal w IM¦ Mark znowu rozczarował. Tym razem w klasyfikacji GP ‘98 zajął dopiero dziesiąte miejsce i wypadł z elity światowego żużla. W 1999 roku Mark mimo iż nie był pełnoprawnym uczestnikiem Grand-Prix wystąpił aż w pięciu rundach Grand-Prix (nie startował tylko w otwierającej sezon GP Pragi). Znakomicie pojechał w Grand-Prix Szwecji w Linkoeping, zwyciężając w pięknym stylu bieg finałowy na trudnym torze po obfitych opadach deszczu. Dobrze poradził sobie także w GP w Bydgoszczy zajmując czwarte miejsce, tradycyjnie też znakomicie zakończył sezon ostatnią rundą w Vojens, gdzie zajął drugą poycję. W efekcie Mark mimo iż nie był stałym uczestnikiem cyklu ukończył zawody na piątym miejscu. Ale najlepszym rokiem w karierze Loramskiego był właśnie rok 2000. Mark mimo iż nie stanął na najwyższym stopniu podium w żadnej z odsłon GP jeździł równo i jak się okazało skutecznie gdyż na koniec cyklu to właśnie on miał najwięcej punktów spośród wszystkich uczestników cyklu, a to oznaczało tylko jedno - tytuł mistrzowski! W 2001 roku Mark nie jeździł już tak dobrze i zwykle zajmował odległe lokaty. Do finału dotarł tylko w ostatniej odsłonie w Grand-Prix Sztokholmu zajmując czwarte miejsce. Nie zachwycił także w roku kolejnym. W końcowej klasyfikacji Grand-Prix 2002 zajął ósme miejsce. Najlepszymi występami Marka był turniej w Bydgoszczy, gdzie zajął trzecią pozycję oraz zawody o Wielką Nagrodę Słowenii, także trzecia lokata. Najgorszym w karierze byłego mistrza świata był jednak rok 2003. Mark trapiony kontuzjami nie wystąpił aż w czterech rundach GP, a gdy już wrócił nie był w stanie nawiązać kontaktu ze światową czołówką. W konsekwencji ten sympatyczny zawodnik zajął bardzo odległą osiemnastą pozycję. Osoby odpowiedzialne za przyznawanie nominacji na kolejny sezon spojrzeli jednak łaskawym okiem na Marka dając mu przepustkę w postaci stałej dzikiej karty na rok 2004. Także i tym razem Brytyjczyk nie zachwycił zajmując siedemnaste miejsce w ostatecznej klasyfikacji nie otrzymał zaproszenia do cyklu na rok 2005.

Choć nie zawsze dobrze wiodło mu się w Grand-Prix był bardzo mocnym punktem swoich drużyn ligowych. W polskiej lidze reprezentował barwy Włókniarza Częstochowa, Apatora Toruń, Iskry Ostrów, Polonii Bydgoszcz, RKM-u Rybnik, a także Stali Gorzów Wlkp. W tym sezonie z różnym skutkiem ściga się w barwach leszczyńskiej Unii.

Dzisiejszy wieczór będzie okazją do powiększenia kolekcji medalowej. Dziś bowiem Mark wraz z reprezentacją Wielkiej Brytanii będzie walczył o Drużynowy Puchar ¦wiata w angielskim Reading.


Finały IM¦ z udziałem Marka Lorama


Vojens - 1994

1. Tony Rickardsson (Szwecja) (2,2,2,3,3) 12+3
2. Hans Nielsen (Dania) (3,3,3,0,3) 12+2
3. Craig Boyce (Australia) (2,2,3,3,2) 12+1
4. Greg Hancock (USA) (1,3,3,3,1) 11
5. Tommy Knudsen (Dania) (3,3,1,0,3) 10
6. Marvyn Cox (Wielka Brytania) (3,0,3,2,1) 9
7. Henrik Gustafsson (Szwecja) (2,3,2,1,1) 9
8. Mark Loram (Wielka Brytania) (1,2,2,2,2) 9
9. Josh Larsen (USA) (2,1,0,1,3) 7
10. Jan Staechmann (Dania) (1,2,2,2,0) 7
11. Jason Crump (Australia) (3,0,0,1,2) 6
12. Chris Louis (Wielka Brytania) (1,1,1,3,0) 6
13. Sam Ermolenko (USA) (0,1,1,2,2) 6
14. Stefan Dannö (Szwecja) (0,1,1,0,0) 2
15. Piotr ¦wist (Polska) (0,0,0,0,1) 1
16. Billy Hamill (USA) (1) 1
17. Tomasz Gollob (Polska) (0,0) 0
18. Roman Jankowski (Polska) (0,0) 0


Grand Prix:

1995

1. Hans Nielsen (Dania) – 103
2. Tony Rickardsson (Szwecja) – 88
3. Sam Ermolenko (USA) – 83
4. Greg Hancock (USA) – 82
5. Billy Hamill (USA) – 80
6. Mark Loram (WIelka Brytania) – 77
7. Chris Louis (Wielka Brytania) – 77
8. Henrik Gustafsson (Szwecja) – 73
9. Tomasz Gollob (Polska) – 73
10. Tommy Knudsen (Dania) – 67
11. Craig Boyce (Australia) – 60
12. Marvyn Cox (Wielka Brytania) – 54
13. Gary Havelock (Wielka Brytania) – 45
14. Andy Smith (Wielka Brytania) – 38
15. Jan Staechmann (Dania) – 23
16. Mikael Karlsson (Szwecja) – 17
17. Peter Karlsson (Szwecja) – 16
18. Josh Larsen (USA) – 7


1996

1. Billy Hamill (USA) – 113
2. Hans Nielsen (Dania) – 111
3. Greg Hancock (USA) – 88
4. Tony Rickardsson (Szwecja) – 86
5. Henrik Gustafsson (Szwecja) – 80
6. Peter Karlsson (Szwecja) – 62
7. Mark Loram (WIelka Brytania) – 58
8. Chris Louis (Wielka Brytania) – 54
9. Sam Ermolenko (USA) – 52
10 .Jason Crump (Australia) – 45
11. Tommy Knudsen (Dania) – 44
12. Tomasz Gollob (Polska) – 43
13. Joe Screen (Wielka Brytania) – 38
14. Craig Boyce (Australia) – 30
15. Leigh Adams (Australia) – 28
16. Gary Havelock (Wielka Brytania) – 27
17. Andy Smith (Wielka Brytania) – 19
18. Marvyn Cox (Wielka Brytania) – 15


1997

1. Greg Hancock (USA) – 118
2. Billy Hamill (USA) – 101
3. Tomasz Gollob (Polska) – 92
4. Tony Rickardsson (Szwecja) – 90
5. Mark Loram (Wielka Brytania) – 81
6. Brian Andersen (Dania) – 80
7. Hans Nielsen (Dania) – 75
8. Jimmy Nilsen (Szwecja) – 71
9. Chris Louis (Wielka Brytania) – 59
10. Leigh Adams (Australia) – 42
11. Sławomir Drabik (Polska) – 38
12. Peter Karlsson (Szwecja) – 37
13. Piotr Protasiewicz (Polska) – 31
14. Andy Smith (Wielka Brytania) – 22
15. Henrik Gustafsson (Szwecja) – 20
16. Mikael Karlsson (Szwecja) – 14
17. Simon Wigg (Wielka Brytania) – 13


1998

1. Tony Rickardsson (Szwecja) – 111
2. Jimmy Nilsen (Szwecja) – 99
3. Tomasz Gollob (Polska) – 97
4. Hans Nielsen (Dania) – 76
5. Chris Louis (Wielka Brytania) – 75
6. Greg Hancock (USA) – 69
7. Ryan Sullivan (Australia) – 68
8. Jason Crump (Australia) – 62
9. Billy Hamill (USA) – 62
10. Mark Loram (Wielka Brytania) – 51
11. Leigh Adams (Australia) – 51
12. Antonin Kasper (Czechy) – 50
13. Stefan Danno (Szwecja) – 49
14. Andy Smith (Wielka Brytania) – 43
15. Henrik Gustafsson (Szwecja) – 43
16. Brian Andersen (Dania) – 32
17. Armando Castanga (Włochy) – 23
18. Zoltan Adorjan (Węgry) – 21
19. Craig Boyce (Australia) – 18
20. Piotr Protasiewicz (Polska) – 16
21. Jesper B. Jensen (Dania) – 14
22. Sebastian Ułamek (Polska) – 10


1999

1. Tony Rickardsson (Szwecja) – 111
2. Tomasz Gollob (Polska) – 98
3. Hans Nielsen (Dania) – 76
4. Jimmy Nilsen (Szwecja) – 73
5. Mark Loram (Wielka Brytania) – 71
6. Joe Screen (Wielka Brytania) – 68
7. Leigh Adams (Australia) – 67
8. Jason Crump (Australia) – 66
9. Greg Hancock (USA) – 62
10. Ryan Sullivan (Australia) – 55
11. Stefan Danno (Szwecja) – 52
12. Chris Louis (Wielka Brytania) – 50
13. Peter Karlsson (Szwecja) – 45
14. Mikael Karlsson (Szwecja) – 45
15. Antonin Kasper (Czechy) – 39
16. Brian Karger (Dania) – 36
17. Henrik Gustafsson (Szwecja) – 35
18. Billy Hamill (USA) – 35
19. John Jorgensen (Dania) – 32
20. Andy Smith (Wielka Brytania) – 22
21. Robert Dados (Polska) – 20
22. Brian Andersen (Dania) – 11
23. Marian Jirout (Czechy) – 8


2000

1. Mark Loram (Anglia) – 102
2. Billy Hamill (USA) – 95
3. Tony Rickardsson (Szwecja) – 94
4. Jason Crump (Australia) – 88
5. Greg Hancock (USA) – 76
6. Leigh Adams (Australia) – 65
7. Tomasz Gollob (Polska) – 64
8. Todd Wiltshire (Australia) – 63
9. Ryan Sullivan (Australia) – 62
10. Chris Louis (Anglia) – 60
11. Jimmy Nilsen (Szwecja) – 42
12. Stefan Danno (Szwecja) – 41
13. Mikael Karlsson (Szwecja) – 39
14. Henrik Gustafsson (Szwecja) – 39
15. Peter Karlsson (Szwecja) – 35
16. Joe Screen (Anglia) – 34
17. Antonin Kasper (Czechy) – 32
18. Carl Stonehewer (Anglia) – 30
19. Rafał Dobrucki (Polska) – 16
20. Brian Andersen (Dania) – 15
21. Brian Karger (Dania) – 13
22. Andy Smith (Anglia) – 10


2001

1. Tony Rickardsson (Szwecja) – 121
2. Jason Crump (Australia) – 113
3. Tomasz Gollob (Polska) – 89
4. Ryan Sullivan (Australia) – 80
5. Leigh Adams (Australia) – 69
6. Billy Hamill (USA) – 61
7. Mikael Karlsson (Szwecja) – 59
8. Todd Wiltshire (Australia) – 56
9. Mark Loram (Anglia) – 54
10. Niklas Klingberg (Szwecja) – 54
11. Nicki Pedersen (Dania) – 52
12. Carl Stonehewer (Anglia) – 46
13. Greg Hancock (USA) – 43
14. Rune Holta (Norwegia) – 41
15. Peter Karlsson (Szwecja) – 39
16. Grzegorz Walasek (Polska) – 34
17. Henrik Gustafsson (Szwecja) – 33
18. Brian Andersen (Dania) – 23
19. Matej Ferjan (Słowenia) – 21
20. Piotr Protasiewicz (Polska) – 20
21. Jimmy Nilsen (Szwecja) – 20
22. Andy Smith (Anglia) – 12
23. Antonin Kasper (Czechy) – 11
24. Chris Louis (Anglia) – 6


2002

1. Tony Rickardsson (Szwecja) – 181
2. Jason Crump (Australia) – 162
3. Ryan Sullivan (Australia) – 158
4. Leigh Adams (Australia) – 127
5. Mikael Karlsson (Szwecja) – 122
6. Greg Hancock (USA) – 122
7. Tomasz Gollob (Polska) – 117
8. Mark Loram (Anglia) – 97
9. Billy Hamill (USA) – 95
10. Lukas Dryml (Czechy) – 95
11. Rune Holta (Norwegia) – 80
12. Nicki Pedersen (Dania) – 73
13. Scott Nicholls (Anglia) – 72
14. Andreas Jonsson (Szwecja) – 70
15. Todd Wiltshire (Australia) – 63
16. Krzysztof Cegielski (Polska) – 55
17. Sebastian Ułamek (Polska) – 39
18. Niklas Klingberg (Szwecja) – 37
19. Carl Stonehewer (Anglia) – 30
20. Andy Smith (Anglia) – 29
21. Grzegorz Walasek (Polska) – 25
22. Matej Ferjan (Słowenia) – 22


2003

1. Nicki Pedersen (Dania) – 152
2. Jason Crump (Australia) – 144
3. Tony Rickardsson (Szwecja) – 127
4. Leigh Adams (Australia) – 126
5. Greg Hancock (USA) – 121
6. Tomasz Gollob (Polska) – 111
7. Scott Nicholls (Anglia) – 102
8. Rune Holta (Norwegia) – 98
9. Ryan Sullivan (Australia) – 94
10. Andreas Jonsson (Szwecja) – 76
11. Piotr Protasiewicz (Polska) – 63
12. Lukas Dryml (Czechy) – 58
13. Mikael Max (Szwecja) – 52
14. Bjarne Pedersen (Polska) – 51
15. Tomasz Bajerski (Polska) – 51
16. Lee Richardson (Anglia) – 45
17. Hans N. Andersen (Dania) – 41
18. Mark Loram (Anglia) – 32
19. Todd Wiltshire (Australia) – 30
20. Jason Lyons (Australia) – 29
21. Peter Karlsson (Szwecja) – 28
22. Bohumil Brhel (Czechy) – 26
23. Ronni Pedersen (Dania) – 23
24. Krzyztof Cegielski (Polska) – 15


2004

1. Jason Crump (Australia) – 158
2. Tony Rickardsson (Szwecja) – 155
3. Greg Hancock (USA) – 153
4. Leigh Adams (Australia) - 131
5. Nicki Pedersen (Dania) – 113
6. Tomasz Gollob (Polska) – 113
7. Andreas Jonsson (Szwecja) – 97
8. Jarosław Hampel (Polska) – 81
9. Hans N. Andersen (Dania) – 80
10. Bjarne Pedersen (Dania) – 78
11. Lee Richardson (Anglia) – 76
12. Scott Nicholls (Anglia) – 66
13. Ryan Sullivan (Australia) – 65
14. Rune Holta (Norwegia) – 60
15. Piotr Protasiewicz (Polska) – 55
16. Mikael Max (Szwecja) – 49
17. Mark Loram (Anglia) – 38
18. Jesper B. Jensen (Dania) – 37
19. Bohumil Brhel (Czechy) – 32
20. Kai Laukkanen (Finlandia) – 25
21. Lukas Dryml (Czechy) – 22
22. Ales Dryml (Czechy) – 22

Za tydzień przedstawimy Państwu postać Nicki Pedersena.