Najlepsi zawodnicy zarabiają w naszej lidze ponad dwa mln zł rocznie, solidni krajowcy przynajmniej połowę tego. Gdyby nie wydatki, byłoby finansowe Eldorado - ale tylko nad Wisłą. W skali globu czarny sport praktycznie nie istnieje. Zenon Plech uważa, że czarny sport z dnia na dzień umiera.

- Nasza dyscyplina umiera z dnia na dzień. Włochy, Austria, Węgry czy dawna Jugosławia nigdy nie należały do światowych tuzów, ale nie miały problemu z wystawieniem zespołu do udziału w drużynowych mistrzostwach świata. Dziś sklecenie solidnej ekipy, składającej się z pięciu zawodników, często jest kłopotliwe już dla Niemców czy Czechów. A ostatni sezon pokazał, że nawet dla Rosjan - ubolewa były żużlowiec i trener Zenon Plech, indywidualny wicemistrz świata z 1979 r.

Co gorsza, kryzys dotknął też niegdysiejsze potęgi: Nową Zelandię, Australię i Stany Zjednoczone. Jak na ironię, Greg Hancock, ostatni znaczący zawodnik z USA, został mistrzem świata. Herbie ma już jednak 41 lat. Gdy zakończy karierę, amerykański żużel też może przestać istnieć i poza Ricky Wellsem czy Tysonem Burmeisterem nie będzie już więcej Amerykanów startujących na żużlu Z tej dwójki Wells ma największe szanse na zaistnienie jeszcze w speedwya'u. Z kompletną mizerią mamy natomiast do czynienia w Austrii, Chorwacji, Słowenii, Słowacji, Holandii, Belgii, Norwegii, Finlandii, na Łotwie i Węgrzech. - Dawniej byliśmy w dużo korzystniejszej sytuacji, bo żużel finansowały państwowe firmy. Po zmianie ustroju państwo w ogóle nie dotuje tego sportu - tłumaczy Sandor Szilagyi, prezes węgierskiej Gyuli. Jeszcze pięć lat temu nadzieją była Rosja. Miliony dolarów, pompowane w tamtejsze kluby przez naftowych potentatów zachęcały do przyjazdu na drugi koniec świata nawet asów z Grand Prix. Ale finansowy kryzys zniszczył tamtejszą ligę. Dziś występuje w niej zaledwie pięć klubów. Zieloną wyspą wciąż pozostaje więc tylko Polska.